سياست‌ورزی برپايه دروغگويی

رضا غبيشاوي* يكي از راه‌هاي غيراخلاقي انتقاد و حمله به رقيب، دروغ‌سازي و استفاده از اين دروغ‌ها به عنوان يك اصل مسلم و بديهي برای بيان مطالب انتقادآميز ديگر است. اين «دروغ پايه» آن‌قدر تكرار مي‌شود كه به اصل بديهي و مسلم تبديل مي‌شود. اين روش قدمت زيادي دارد، از دوره اصلاحات و احمدي‌نژاد تاكنون، اما در دوره روحاني به اوج رسيده است. در دوره اصلاحات و روحاني، مخالفان از اين روش استفاده مي‌كردند. يكي از مصاديق اين موضوع همين نشست خبري روز دوشنبه روحاني است و سوال خبرنگاری که بر پايه اينكه روحاني گفته در ۱۰۰ روز اول مشكلات را حل مي‌كند مطرح كرد. اين موضوع يك دروغ اشكار است كه در اين ۴ ساله بارها مطرح شده و تكذيب‌ها هم بي‌فايده بوده است. روحاني نيز به دروغ بودن آن اشاره و تاكيد كرد چنين سخني از عقل سالم بر نمي‌آيد. پس از آن رسانه‌هاي دلواپس همچنان بر اين دروغ پافشاري كردند و مثلا سند رو كردند، فيلمي از گفته‌هاي روحاني كه بازهم چنين چيزي را نشان نمي‌دهد و دليلي بود بر صحت گفتار روحاني. روحاني در ۹۲ گفته بود براي ۱۰۰ روز اول دولتش برنامه دارد و در ۱۰۰ روز اول گزارشي از اقدامات دولتش ارائه مي‌كند. نكته جالب آنكه خبرنگاري كه سوالش را بر پايه «وعده حل مشكلات در ۱۰۰ روز» مطرح كرده بود در توئيتر از خود دفاع كرد و اين‌بار گفت كه درباره «ايجاد تحول در ۱۰۰ روز» سوال كرده است. از اين نمونه‌ها فراوانند و مي‌توان به نمونه‌هاي ديگري اشاره كرد كه شايد جديدترين آنها جابه‌جايي دو كلمه انصرافي و مرجوعي براي هواپيماهاي برجامي باشد. ساخت ساختمان انتقاد بر پايه و ستون‌هايي از مطالب دروغ كه اتفاقا در دنياي جديد تاثيرگذار هم هست متاسفانه.

منبع: روزنامه آرمان