بازگشت مسئولیتپذیری و اخلاقمداری به عرصه سیاسی کشور؛ ائتلاف سیاسی با اخلاق و پایبندی محقق شد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، در حالی که یک روز دیگر تا پایان ثبت نام از کاندیداهای ریاستجمهوری باقی مانده است، به نظر میرسد بر خلاف سردرگمی اصلاحطلبان در آمدن و نیامدن هاشمی، کاندیدا شدن یا نشدن خاتمی و چندین کاندیدای احتمالی حاشیهای، اصولگرایان به توافق نسبی و البته همه جانبهای برای رسیدن به کاندیداهای نهایی خود رسیدهاند. ائتلاف سهگانه اصولگرایان از چندی پیش اعلام کرد که هر سه عضو ائتلاف یعنی محمدباقر قالیباف، غلامعلی حدادعادل و علی اکبر ولایتی برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام خواهند کرد و پس از بررسیها در شورای نگهبان و سنجش نظر مردم و مقبولیت هر کدام از کاندیداها، یکی از این سه نفر به عنوان کاندیدای نهایی در عرصه رقابت باقی خواهد ماند. اصولگرایان منسجم و متعهد به ائتلاف شاید به جرأت بتوان گفت که ائتلاف اکثریت اصولگرایان، منسجمترین و تشکیلاتیترن گروه سیاسی در میان اصولگرایان و به طور کلی در میان همه فعالان عرصه انتخابات است. این ائتلاف که مصطفی پورمحمدی، محمدحسن ابوترابیفرد، محمدرضا باهنر، منوچهر متکی و یحیی آلاسحاق در آن عضو هستند، اعلام کرد که تا پیش از اتمام ثبت نام از کاندیداها، کاندیدای نهایی
ائتلاف را معرفی خواهد کرد. ائتلاف اکثریت اصولگرایان از ابتدا اعلام کرده بود قصد ندارند با تکثر کاندیداهای ثبت نامی به ابهام موجود در انتخابات ریاستجمهوری 92 بیفزایند و گفته بود که در روز پایانی ثبت نام تنها یکی از کاندیداهای ائتلاف، که کاندیدای نهایی و مورد اجماع نظر نهایی ائتلاف باشد، با حضور در ستاد انتخابات به عنوان کاندیدای قطعی، نام نویسی کند. تحقق ایده ائتلاف پس از دو دوره ائتلاف اکثریت اصولگرایان روز گذشته بعد از جلسات پی در پی روزهای گذشته برای انتخاب کاندیدای نهایی ریاستجمهوری به جمع بندی رسید و محمدحسن ابوترابیفرد به عنوان کاندیدای نهایی این ائتلاف انتخاب شد. سالها بود که بعد از شکست ایده ائتلاف در انتخابات ریاست جمهوری 84 بسیاری از سیاسیون کشور از تحقق و نتیجه بخشی ایده ائتلاف ناامید شده بودند. آن روزهایی که اولین ائتلاف سیاسی انتخابات یازدهم، ائتلاف برای پیشرفت تشکیل شد، محسن رضایی که اولین تبلیغگر ایده ائتلاف در 84 بود، از شکست ائتلاف حرف زد و گفت که ائتلاف پیش از انتخابات در ساختار سیاسی ایران جواب نخواهد داد. اما ائتلاف اکثریت اصولگرایان، این بار ثابت کرد که ایده ائتلاف و توافق
برای همسویی سیاسی و تشکیلاتی میان چند چهره سیاسی، در سازوکار سیاسی ایران هم قابل تحقق است و لازمه آن تعهد و پایبندی اعضای ائتلاف به تشکیلات همسو و منسجم و بازگشت اخلاقمداری و مسئولیتپذیری به عرصه سیاسی کشور است. ائتلاف اکثریت اصولگرایان محمدحسن ابوترابی فرد را به عنوان گزینه نهایی خود اعلام کرده است. پورمحمدی یکی از کاندیداهای جدی و مطرح ائتلاف پنج گانه در واکنش به انتخاب ابوترابی فرد به عنوان کاندیدای این ائتلاف گفته که انتخاب وی فقط بر اساس نظرسنجی نبوده و این تصمیمی بوده که ما 5 نفر در مورد آن به توافق رسیدیم. پورمحمدی به گزینه نهایی ائتلاف شان تبریک هم گفته و گفته که «مبارک است انشاالله که خیر است.» محمدرضا باهنر، دیگر کاندیدای ائتلاف که از ابتدا به عنوان یکی از گزینههای جدی ائتلاف از او یاد میشد هم اعلام کرده که به نظر ائتلاف و کاندیدای نهایی پایبند است و از تشکلهایی که حامی کاندیداتوری شخص او بودند عذرخواهی کرده است. تعهد و پایبندی اعضای ائتلاف اکثریت اصولگرایان به سازوکار ائتلاف و گزینه نهایی توافق شده بر روی آن یعنی ابوترابیفرد در حالی است که دیگر گروههای سیاسی، چه آنها که همچون بخشی از
اصلاح طلبان قصد ائتلاف داشتند و چه آنها که همچون پایداریها از ابتدا قصد ورود مستقل به انتخابات ریاست جمهوری را داشتند، هنوز نتوانستهاند برای معرفی کاندیدای نهایی و حمایت حداکثری از او به توافق برسند. پایداریها هنوز هم کاندیدای قطعی ندارند از سوی دیگر جبهه پایداری که از آغاز تشکیل خود در آستانه انتخابات مجلس نهم تا امروز که در روزهای پایانی منتهی به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم هستیم، همواره بر طبل تک روی و اختلاف با دیگر اصولگرایان کوبیده و همواره به دنبال حضور مستقل در عرصه رقابت بوده است، این بار هم برای انتخابات ریاست جمهوری از همان ابتدا به دنبال معرفی کاندیدای مستقل بود. پایداریها ابتدا چشم امید به معرفی حدادعادل به عنوان کاندیدای مورد حمایت خود داشتند اما بعد از پیوستن حدادعادل به ائتلاف 2+1 از او ناامید شدند و به دنبال سعید جلیلی و کامران باقری لنکرانی رفتهاند. حالا در شرایطی که برخی از جدیترین اعضای پایداری در روز ثبت نام در کنار لنکرانی به ستاد انتخابات رفتند و او را کاندیدای رسمی خود معرفی کردند، کاندیداتوری جلیلی هم جدیتر و پررنگتر شده است و پایداری بار دیگر در سردرگمی به سر
میبرد. ابهام درباره اینکه پایداری تا آخر در کنار لنکرانی میماند و از او حمایت میکند، همچنان پاربرجاست. سردرگمی در آمدن نیامدن هاشمی و تعدد کاندیداهای حاشیهای اصلاحطلبان را میتوان سردرگمترین و مبهمترین گروه سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم دانست. آنها که در آغاز راه بر سر دوراهی ورود به انتخابات یا کنارهگیری از این میدان رقابت بودند، بعد از مدتی به این نتیجه رسیدند که در انتخابات حضور جدی داشته باشند. با حل ابهام اول بر سر حضور در انتخابات، اصلاحات بار دیگر دچار سردرگمی بر سر انتخاب کاندیدا شد. یک روز حرف از کاندیداتوری سید محمد خاتمی برای ریاست جمهوری بود و یک روز دیگر همه حرف از حمایت از هاشمی رفسنجانی میزدند. در کنار این دو اسحاق جهانگیری، مصطفی کواکبیان، محمدرضا عارف، محمدعلی نجفی و محمد شریعتمداری نیز افراد منتسب به جریان اصلاحات بودند که حرف و حدیث بر سر کاندیداتوری آنها وجود داشت. حالا مصطفی کواکبیان تنهایی به ستاد انتخابات رفته و ثبت نام کرده، محمدعلی نجفی گفته که به انتخابات نمیآید و محسن مهرعلیزاده خبر داده که از ائتلاف او، محمد شریعتمداری، اسحاق جهانگیری و محمدرضا عارف در
نهایت یک نفر به عنوان کاندیدای نهایی در انتخابات ثبت نام خواهد کرد. در همین حال شریعتمداری هم حضورش در ائتلاف اصلاحطلبان را رد کرده و گفته که با کسی ائتلاف نمیکند. در میان سرگردانی کاندیداهای اصلاحطلب، همچنان بزرگترین ابهام اصلاحات بر سر کاندیداتوری خاتمی و هاشمی است. خاتمی گفته که نمیآید و ابراز امیدواری کرده که «خدا کند هاشمی بیاید» هاشمی هم که هیچ وقت شفاف و روشن حرف از آمدن نزده، اما میگوید اگر حضورم برای انقلاب مفید باشد میآیم و این روزها در هر سخنرانی جمله جنجالی خود را به انحا مختلف تکرار میکند: «نمیگویم که نمیآیم»
دیدگاه تان را بنویسید