بازی انتخاباتی دولت: یا مشایی یا هیچ!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
حضور هاشمی رفسنجانی، سعید جلیلی و اسفندیار رحیم مشایی در دقایق آخر مانده به پایان مهلت ثبت نام ریاست جمهوری فقط یک اتفاق خاص در ستاد انتخابات وزارت کشور نبود. ورود این سه شخص به ستاد روال آرام و تا حدودی یک دست چند روز گذشته و حتی همان روز شنبه را به هم زد تا آنجا که به جرأت می توان گفت حضور آنان حکم یک زلزله پرقدرت سیاسی داشت که پس لرزه های آن تا چند روز بعد ادامه داشته است. حضور این سه در آن موقع این زلزله را ایجاد کرد اما هر کدام علت و نقش خاصی در این زلزله داشتند؛ هاشمی با ادامه تردیدها بر آمدن یا نیامدن و به خصوص نمایندگی اردوی اصلاح طلبان، جلیلی با حرکت خاموش و موقعیت سیاسی فعلی او و مشایی با حضور احمدی نژاد در کنار او و آن ژست های سیاسی خاص. اولین نشانه این زلزله در ولوله سیاسی است که از ابتدای حضور این سه در ستاد و بعد از این به وجود آمد تا جایی که سایت الف از روز بهت بعد ثبت نام گفت. واکنش ها و تحلیل و بررسی ها در ساعات بعد از اتمام مهلت ثبت نام و روزهای بعد از آن نشانه های آشکار این ولوله است هر چند که نقش هر سه نفر در این وضعیت متفاوت است. نحوه واکنش به هاشمی متفاوت از واکنش به مشایی است و البته
جنس واکنش به جلیلی بسیار آرام تر از آن دو به پیش می رود تا آن که در روزهای بعد شدت خاص خود را پیدا کند. در این میان، مشایی و همراهی احمدی نژاد با او در ستاد انتخابات به طور مستقیم حساسیتی را ایجاد کرده که اعتراض 150 نماینده مجلس را در پی داشت و باعث شد تا عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان، به صحنه بیاید و از عمل مجرمانه احمدی نژاد و بررسی آن در هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات ریاست جمهوری و شکایت به قوه قضاییه بگوید. این که حضور احمدی نژاد در ستاد انتخابات و همراهی او با مشایی عمل مجرمانه ای هست یا نه در جای خود اما این عمل احمدی نژاد دو پیام مشخص را داشت. پیام نخست در رابطه ناگسستنی احمدی نژاد با مشایی است و احمدی نژاد با این عمل نشان داد که تفاوتی با مشایی ندارد و به عبارتی دیگر، احمدی نژاد همان مشایی است و مشایی همان احمدی نژاد. البته این پیامی تازه نیست و آثار آن در همان دوره نخست ریاست جمهوری احمدی نژاد و با حاشیه رفتن ثمره هاشمی و جدایی افرادی نظیر صفایی هرندی و محسنی اژه ای از دولت نهم آشکار شده بود اما کسانی بودند که نمی توانستند این رابطه را باور کنند و حتی برخی تا همین اواخر امید به تفکیک بین این
دو بودند. حرکت احمدی نژاد در ستاد انتخابات و بلند کردن دست مشایی نقطه پایانی برای این دیرباوران بود تا مطمئن شوند که تفکیک بین این دو ناممکن است. پیام دوم در برنامه طیف دولتی ها برای انتخابات یازدهم است که احمدی نژاد با این حرکت گام نخست را برداشت و با این گام هم نسبت به تاکید و سرمایه گذاری دولت بر مشایی صحه گذاشت و هم به نوعی موضع طیف دولت نسبت به مسئله تایید صلاحیت را نشان داد. برخی از قبل پیش بینی کرده بودند که دولت برای رد شدن از مرحله تایید صلاحیت چند نفر را پیش خواهد آورد تا حداقل یک گزینه برای دولت باقی بماند و ثبت افرادی از دولت تا قبل از ورود مشایی-احمدی نژاد به ستاد انتخابات این تحلیل را تایید کرد اما ورود این دو خبر از تغییر موضع طیف دولت داشت. احمدی نژاد با بالا بردن دست مشایی نشان داد که نه تنها کاندید اصلی دولت مشایی است بلکه طیف دولت تمام سرمایه خود را برای مشایی گذاشته است. از این جهت بود که ماندن دیگر دولتی ها در فهرست کاندیداهای انتخاباتی وجهی نداشت و رحیمی و جوانفکر در کمتر از 48 ساعت انصراف خود را از ادامه رقابت انتخاباتی اعلام کردند. در این صورت، طیف دولت از ابتدا بازی یا مشایی یا هیچ
را شروع کرده است اما آیا این بازی به معنی نادیده گرفتن مسئله تایید صلاحیت است؟ باید گفت که مسئله تایید یا رد صلاحیت مشایی کماکان وجود دارد اما احمدی نژاد در همراهی با مشایی نشان داد که مسئله تایید یا رد صلاحیت به نوعی مرتبط به او نیز هست. به نظر می رسد که برخی این پیام را گرفته اند و برای مثال، مصطفی حقیقت پور از کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به رفتار احمدی نژاد در صورت رد صلاحیت مشایی توجه بکند و از این احتمال بگوید که احمدی نژاد برای مشایی هر کاری بکند. آیا احمدی نژاد در صورت رد صلاحیت مشایی واکنشی تند و غیرمنتظره خواهد داشت؟ با وجود پاسخ مثبت حقیقت پور اما نمی توان به اطمینان این جواب را داد زیرا احمدی نژاد در گذشته نشان داده که از اهرم فشار تنها به صورت تبلیغاتی استفاده می کند اما در عمل محدودیت هایی وجود دارند. آن جلسه مشهور مجلس و نوار مربوط به فاضل لاریجانی نمونه ای از این امر است که محدودیت های عملی احمدی نژاد را نشان داد. به این ترتیب، احمدی نژاد با همراهی مشایی به نحوی برای قضیه رد صلاحیت خط و نشان کشیده و برای تمام سرمایه گذاری انتخاباتی خود سنگ تمام گذاشته اما باید گفت که این یا یک سری
اعتراضات لفظی بیشترین کاری است که می تواند نسبت به رد صلاحیت مشایی بکند و بعد از آن محدودیت مانعی برای اقدام عملی او خواهند بود. سید رحیم لاری
دیدگاه تان را بنویسید