پس لرزه‌های تخریب روحانی از چه زمانی شروع شد؟

صادق زییا کلام* حمله به رئیس جمهوری و طرح شعارهای موهن علیه ایشان در حاشیه راهپیمایی روز قدس، یکی از پس‌لرزه‌های انتخابات ریاست جمهوری اخیر و 24 میلیون رأیی بود که به سبد حسن روحانی واریز شد. واقعیت این است که جریان حامی نامزدهای رقیب حسن روحانی در رقابت‌های یاد شده، شکست رئیس جمهوری را قطعی و محرز می‌دانست و ایمان داشت که نامزد تحت‌الحمایه‌اش پیروز کارزار انتخابات خواهد بود. این جریان واقعاً فکر می‌کرد پیروزی از آنِ آنهاست اما بهمن رأیی که در حمایت از روحانی به صندوق‌ها ریخته شد، همه حساب‌کتاب‌ها را به هم ریخت. به گزارش نامه نیوز،حسن روحانی با 24 میلیون رأی انتخاب شد و درست از همان روز برگزاری انتخابات، پس‌لرزه‌ها شروع شد. ابتدا مدعی «تخلفات» گسترده شدند؛ بعد سعی کردند ارزش و اهمیت 24 میلیون رأی را تقلیل دهند و 16 میلیون را بزرگ‌تر از 24 میلیون، نشان دهند. یک روز دیگر از تریبون نماز جمعه برای وزرای پیشنهادی دولت دوازدهم، خط و نشان کشیدند و دست آخر هم که دیدند حنایشان دیگر رنگی ندارد، تعارف‌ها را کنار گذاشته و سفره دلشان را باز کردند و در خیابان به روحانی فحاشی و توهین کردند. واقعیت این است که این هتاکی، آخرین پس‌لرزه رأی 24 میلیونی نیست و برای نمونه بعد از تحلیف و تنفیذ، هنگام معرفی وزرای پیشنهادی نیز ما شاهد چنین عکس‌العمل‌هایی خواهیم بود. در اینجا نقش آقای روحانی ویژه و تأثیرگذار است؛ آقای روحانی نباید به این واکنش‌ها وقعی بنهد و از حملات بعدی هم بگذرد؛ چه نیک می‌داند از حمایت کسر قابل توجهی از مردم، دانشجویان، اساتید، فرهنگیان، فرهیختگان، کارآفرینان، اقلیت‌های قومی و دینی، دهه شصتی‌ها، دهه هفتادی‌ها و... برخوردار است که از ته دل روحانی را دوست دارند و از او پشتیبانی می‌کنند. آنچه در 24 ساعت گذشته در فضای مجازی گذشت، تنها یک مشت نمونه خروار این حمایت‌ها بود و تردیدی ندارم اگر امروز انتخابات مجدداً برگزار شود، به خاطر سوء رفتار جریان رقیب، 30 میلیون نفر به روحانی رأی خواهند داد. در حالی که اگر جریان شکست خورده وزین‌تر رفتار می‌کرد، همان مردمی که به روحانی رأی دادند، مطالبات خود را پیگیری می‌کردند اما الان یکپارچه پشت او ایستاده‌اند و می‌گویند: «حامی روحانی‌ام». البته اینجا وظیفه آقای روحانی است از حامیان خود برای حمایت‌شان تشکر کند و بخواهد در مقابل واکنش‌های ناپخته و تأسف‌برانگیز طیفی از جریان رقیب، خویشتنداری کنند. آقای روحانی باید به حامیان خود یادآوری کند کار اصلی، همان بود که 29 اردیبهشت ماه پای صندوق رأی اتفاق افتاد. سوی دیگر ماجرا، اصولگرایانی هستند که خواهی نخواهی، عملکرد تندروانه بخشی از این مجموعه، به پای آنها نوشته خواهد شد. خوشبختانه اصولگرایان میانه‌رو و اعتدالی، این طیف تندرو را از خود نمی‌دانند؛ اما نمی‌توان کنش زعما، نامزدها و لیدرهای این جریان بعد از اعلام نتیجه انتخابات را در رویدادهای اخیر، بی تأ‌ثیر دانست. بهتر است اصولگرایانی که در انتخابات اخیر از گزینه‌هایی غیر از روحانی حمایت کردند، به جای زیر سؤال بردن یا کم ارزش دانستن نتیجه انتخابات یا عذر و بهانه‌هایی نظیر این که «روحانی مردم را از ما ترساند» در خلوت خود به این سؤال جواب بدهند که «ما را چه می‌شود؟ چرا شمار قابل توجهی از جوانان، تحصیلکردگان و فرهیختگان با ما نیستند؟ چرا دهه شصتی‌ها، دهه هفتادی‌ها به ما پشت کردند؟» قطعاً یافتن پاسخ به این سؤال، بیش از خدشه وارد کردن به آرا و منتخب اکثریت مردم، برای اصولگرایان کارساز و نتیجه بخش خواهد بود.

فعال سیاسی و استاد دانشگاه

منبع: روزنامه ایران