کد خبر: 43005
تاریخ انتشار :

اصولگرایان سنتی؛ «برگ برنده» ولایتی در رقابت با جلیلی و قالیباف

اصولگرایان سنتی؛ «برگ برنده» ولایتی در رقابت با جلیلی و قالیباف
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، ولایتی، قالیباف، حدادعادل که کنار هم قرار گرفتند زنگ اولین ائتلاف انتخاباتی در یازدهمین آوردگاه ریاست جمهوری زده شد. آنجا که یکی با 16 سال سابقه حضور در رای دستگاه دیپلماسی، دیگری با سال‌ها فرماندهی نیروی انتظامی و 8 سال حضور در شهرداری کلان شهر پایتخت و در نهایت ادیب ائتلاف با یک دوره ریاست قوه مقننه هر سه مدعی پرچمداری وحدت اصولگرایانه شدند. ائتلاف گرچه یکباره و شوک آور پرچم خود را بلند کرد اما کمترین تحلیل انتخاباتی بر پایبند بودن هرسه برادر اصولگرا حول عهد بسته شده اذعان داشت. تحلیلی که به سرعت رنگ واقعیت به خود گرفت. استارت اختلاف نیز از نامگذاری ائتلاف آغاز شد. ائتلافی که اعضا بر سه گانه بودن آن تاکید داشتند اما رسانه ها از ائتلاف با عنوان 1+2 نام می بردند. نامگذاری که قالیباف شهردار را در عدد 2 جای می داد که نهایت خروجی آن رسیدن به معاونت اولی یا یک پست اجرایی در دولت آینده ولایتی یا حدادعادل بود. شاید از همان جا بود که سردار تازه پاگذاشته به عالم سیاست بنای گله گذاری از هم موتلفین خود را گذاشت و در لفافه از رنجش‌های خود سخن گفت اما این همه تلاش‌های شهردار نبود، قالیباف که از 8 سال پیش و از لحظه ورود به ساختمان بهشت استارت انتخاباتی خود به سمت پاستور را زده بود، تنها در مقطعی کوتاه برنامه های خود را به نفع ائتلاف مسکوت گذاشت و با آغاز اختلافات تک روی های سردار نیز آغاز شد. و رفاقت اصولگرایانه خود را به رقابتی در ظاهر دوستانه داد. اگر در روزهای نخست هر سه دوشادوش یکدیگر در محافل و در قاب رسانه ها حضور می یافتند به سرعت راه را از یکدیگر جدا کردند و تنها در سخن از در کنار هم بودنشان می گفتند. ائتلاف صورت مساله‌ای پاک شده است؟ ناخوش احوالی ائتلاف گرچه با کاندیداتوری سعید جلیلی و آیت الله هاشمی و بیان اظهاراتی از سوی حدادعادل مبنی بر کناره گیری احتمالی اعضای ائتلاف به نفع دیپلمات هسته ای آشکارتر شد اما اعلام اسامی احراز صلاحیت شدگان و حضور هرسه عضو ائتلاف در بین 8 نام مطرح شده دامنه اختلافات را گسترده‌تر و علنی‌تر ساخت. چه آنکه از یک سو قالیباف از چند هفته قبل در لفافه و آشکار از پایان یافتن ائتلاف گفت و آن را صورت مساله ای پاک شده دانست و در دیگر سو علی اکبر ولایتی که خود را پرچمدار ائتلاف در بین اصولگرایان می داند در چندین نوبت بر عدم انصراف خود و حضورقطعی در انتخابات تا آخرین لحظه تاکید کرد. در این میان حدادعادل که روزهای پرسکوت تری را نسبت به دیگر هم ائتلافی خود می گذراند برخلاف وعده‌های پیشین مبنی بر اعلام کاندیدای نهایی ائتلاف بعد از اعلام نظر شورای نگهبان زمان نهایی را به پایان تبلیغات تلویزیونی کاندیداها موکول کرده است. اظهاراتی متناقض و چند پهلو که تنها یک واژه را به ذهن می رساند؛ اختلاف! حال دیگر هر سه آماده، و با شور و حرارت از شعارهای خود می‌گویند از برنامه‌های خود رونمایی می کنند، هر سه در قامتی افراشته سودای پاستور را جدی تر از قبل در سر می پرورانند، تحرکات تک ضلعی جایگزین تحرکات گروهی شده است، دیگر یک ستاد و یک دبیر و یک سخنگو نیست، هر یک بیرق انتخاباتی شان را جداگانه به دست گرفته اند. با این وجود همان شعار پیشین و چند ماه پیش خود را خطاب به رسانه‌ها می گویند « قرار است دو نفر به نفع یک نفر از صحنه کنار برود.» کلام همان کلام است گفتار همانگونه اما صحنه جور دیگری است متفاوت‌تر از چند ماه پیش که خبر این ائتلاف در رسانه‌ها درج شد. جامعتین یا نظرسنجی! ولایتی دیگر این روزها سیاستمدار پرسکوت سال‌های پیش و انتخابات گذشته نیست، سیاست ورزی این روزها بیش از گذشته به سراغ طبیب سکاندار سال های دور وزارت خارجه دیده می شود. چه آن زمان که خود را بردار بزرگتر اصولگرایان معرفی کرد که پرچم ائتلاف و اجماع را بلند کرده و به میدان آمده تا همه را حول یک محور جمع کند چه بعدها که برخلاف رویه پیشین دیگر سخنی از کناره‌گیری به نفع آیت الله هاشمی نیاورد و چه حالا که از یک سو بر پایبند بودن به ائتلاف سخن می‌گوید و در سویی دیگر خود ساز انتخاباتی را کوک کرده است. ولایتی خوب می‌داند که اکنون تنها دغدغه اصولگرایان چه سنتی و چه نوظهور یافتن راهی برای در اختیار داشتن دولت طی 4 سال آینده است. در این میان گرچه برخی بر روی جلیلی و برخی دیگر به ولایتی امید بسته اند اما ولایتی شاید عقبه سیاسی قوی تر و تشکیلاتی تر را با خود همراه می بیند. پشتوانه ای به محکمی اصولگرایان سنتی و طیفی از اصلاح طلبان میانه رو. شاید از همین روست که با وجود تاکیدات چندین باره بر پایبندی بر ائتلاف اما بارها عنوان داشته است که در صحنه باقی خواهد ماند و در هنگامه برگزاری انتخابات انصراف یا عدم انصراف خود را اعلام می‌کند. او در تازه ترین اظهارات نیز خود را پرچمدار ائتلاف دانسته و ضمن تاکید بر عدم انصراف از انتخابات، جامعتین را محور تصمیم گیری نهایی معرفی کرده است. محوری که برخلاف تصمیمات اولیه ائتلاف مبنی بر ملاک و معیار بودن نظرسنجی ها در انتخاب کاندیدای نهایی بود. در این میان همانقدر که نظرسنجی ها رای به انتخاب قالیباف به عنوان کاندیدای نهایی خواهد داد، «جامعتین» معیار دیگری است که بی شک برگ برنده ولایتی در مقابل دو عضو ائتلافی اش خواهد بود. چه آنکه اصولگرایان سنتی و بخشی از تشکل های روحانی کشور ولایتی را مردی کارآزموده تر، مقبول تر و مطلوب تر برای ریاست جمهوری نسبت به دیگر اصولگرایان حاضر در صحنه می دانند. شاید از همین روست که او با قاطعیت تاکید دارد « من تا پایان رقابت باقی خواهم ماند و در صورت انتخاب شدن دولتی با ویژگی‌های متدین، تجربه‌دار، متخصص، معتدل و مشورت‌پذیر خواهم داشت. » با این وجود اما هرآنقدر که ولایتی و حدادعادل از تمکین به رای جامعتین می گویند اما قالیباف سفت و محکم ایستاده که جز نظرسنجی تن به هیچ ساز و کاری نمی‌دهد. ماجرای سه ائتلافی هرآنچه باشد گویا رفتارهای متناقض آنها نشان میدهد که این سه نفر هنوز نتونسته اند به جمع بندی برسند و پاشنه ائتلاف هنوز بر یک پایه «تا آخر هستم» هر سه ضلع میچرخد. و هنوز هیچ یک حاضر به کنار کشیدن به نفع دیگری نشده است. چه آنکه از سوی دیگر علی اکبر ولایتی در پاسخ به شایعه کناره‌گیری قالیباف به نفع جلیلی گفته است: نمی‌دانم والله! ولی در نهایت از میان اصولگرایان تنها یک نفر کاندیدا می‌شود. سخنی که با مواضع ولایتی و لحن بیان وی بیشتر به از سر باز کردن می‌ماند تا یک جواب متقن و از سر موضع ثابت همانگونه که اظهارات قالیباف بعد از احراز صلاحیت بویی از کنار کشیدن به نفع کسی را نمی دهد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها