کیهان: مشایی هم احمدینژاد است و هم نیست، او بزرگترین اپوزیسیون احمدینژاد است/ احمدینژاد اجازه تولد یک پدیده سیاسی جدید از درون دولتش را صادر کرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه کیهان در ستون خبرهای ویژه امروز خود نوشت؛ وبسایت روزنامه دولتی ایران در تحلیلی آشفته اسفندیار رحیممشایی را سنتز جبهه انقلاب و ضد انقلاب توصیف کرد و مدعی شد او میخواهد متدینها، سکولارها و غربگراهای وطن را جمع کند! «شبکه ایران» مینویسد: احمدینژاد و گفتمانی را که پرچمدارش بود، باید «تز» انقلاب اسلامی در آوردگاه 84 نامید. این تز از سوی 63 درصد مردم که عمدتاً مستضعف و مذهبی بودند پذیرفته شد. متحجرین اما آدرس را اشتباهی آمده بودند. در مقابل، روشنفکران و طبقات مرفه در قامت «آنتی تز» گفتمان انقلاب اسلامی منازعهای 6-5 ساله را با محمود احمدینژاد تجربه کردند. 37درصدی که عمدتاً به لحاظ اقتصادی مرفه و از نظر سبک زندگی غربگرا نامیده میشدند. غربگراها نیز بر دو قسماند، سکولارها و وطندوستان. سکولارها اقلیتی محض و وطندوستان اکثریتی غالب و باوفا. وطندوستان نیز همچون متحجرین در انتخاب گزینهشان- موسوی- اشتباه کردند. هرچند اشتباه این دو قشر جبری تاریخی و غیرقابل اجتناب بود. در ادامه دو قطبی «حزبالله- سکولار» شکل گرفت و سطح منازعه در سال 88 به اوج خود رسید. نویسنده آنگاه با منطق و ادبیات
منسوخ مارکسیستی ادامه میدهد: اسفندیار «سنتز» دیالکتیک احمدینژاد با روشنفکران و طبقات مرفه است. مولود برخورد دو جریان اجتماعی و تصادم دو تفکر. صدای متفاوت او از سال 86 شنیده شد. از همان زمان متفاوت از احمدینژاد سخن میگفت. هنرمندان و روشنفکران با تعجب از اسفندیار میپرسیدند «تو به این خوبی چگونه با این احمدینژاد همکار شدهای؟!» کیهان و انصار حزبالله نیز با صدای بلند سر محمود فریاد میکشیدند که «رئیسجمهور حزباللهی را چه به این منحرف؟!» شبکه ایران در ادامه مغالطه خود به تحریف قرآن پرداخته و ادامه میدهد: در منطق قرآن باید به جای «مهندسی معقول و منطقی» به استقبال تحولات اجتماعی رفت. احمدینژاد میداند که هرگز در برابر تحولات اجتماعی نباید مقاومت کرد و کافی است به جای نخبگان به مثابه کاتالیزور، به مردم به مثابه موتور محرکه تحولات اعتماد کرد. پس محمود با صبر و بردباری و البته شجاعتی ستودنی اجازه تولد یک پدیده سیاسی جدید از درون دولتش را صادر کرد و تا ریال آخر هزینههای گزاف آن را پرداخت. در این میان جریانات بنیادگرای سیاسی با افزودن بر شدت حملات و اتهاماتشان تنها به تسریع یک سزارین تاریخی کمک کردند و
اسفندیار رحیممشایی را از پهلوی انقلاب اسلامی بیرون کشیدند، اگر زحمات گروههای سیاسی متحجر نبود، قطعاً ظهور پدیده اسفندیار بیش از یک دهه دیگر زمان میبرد، چه رسد به آنکه او در انتخابات 92 اعلام کاندیداتوری کند(!) نویسنده تصریح میکند: اسفندیار چیست؟ اسفندیار، هم احمدینژاد است و هم نیست. او از معدود سیاسیونی است که در این روزها درباره احمدینژاد با احترام سخن میگوید و در عین حال بزرگترین اپوزیسیون احمدینژاد است؛ سهل و ممتنع. وی سپس مدعی میشود: آیا اساساً دو قطبی «حزباللهی- سکولار» صورت بندی صحیحی است؟ چرا 63 درصد در برابر 37 درصد آری و 99 درصد در برابر 1درصد، نه؟ برای تحقق این مهم مؤمنین باید در بستر یک «سوپر دو قطبی» به اتحاد با وطنپرستان برسند. پس از تجربه حاکمیت3 خرده گفتمان سازندگی، آزادی و عدالت، هنگامه ظهور یک سوپر گفتمان رسیده است(!) درباره این مغالطه شایان ذکر است که استقبالهای چند صد تا حداکثر چند هزار نفره از سفرهای استانی چند ماه اخیر احمدینژاد و مشایی در مراکز استانها (اصفهان، رشت، تبریز، ارومیه و...) نشان میدهد که آنتی تز(!) اسفندیار مشایی دارای کمترین اقبالی نیست و مردم با انواع
سلایق این رویکردهای شترمرغی را مطلقاً نمیپسندید. علت هم روشن در فهم فطری و عقلانی مردم به جمع نقیضین محال است. بدین ترتیب جمع حاکمیت ایمان دینی با سکولاریسم و جدایی دین از سیاست یا ادعای عدالت و خدمتگزاری مردم با فساد 3 هزار میلیارد تومانی و ریخت و پاش بیتالمال و نیز جمع میان غربگرایی و وطندوستی- به عنوان جمع نقیضین- محال است. اما در اینکه عملکرد خائنانه مشایی بزرگترین ضربات را به احمدینژاد زد و در واقع بزرگترین دشمن حیثیت وی در کنار دست خودش پر و بال یافت، شکی نیست. منطقاً نمیشد رویکرد حزباللهی و حاکمیت دینی داشت و رویههای غیردینی یا ضد دینی را ترویج کرد و به عبارتی هم با علی(ع) بود و هم با معاویه. مشایی که شبکه ایران به حلقه انحرافی نسبت میدهد، اذعان به رویکردهای اومانیستی و ماسونیستی این حلقه است چه اینکه حلقههای فراماسونری نیز همین شعارهای جهان وطنی و جهان شمولی و انسان محوری را لقلقله زبان کرده و در عمل براساس مرام اباحی، غارت و چپاول حقوق انسانها را پیش ببرند. البته شبکه ایران در این باره فراموش میکند یادآور شود که مشایی سوءتفاهمی بزرگ است و صرفاً به اعتبار قرار گرفتن در کنار رئیسجمهور و
دستبرد به حیثیت و اعتبار ملی وی توانست از فرصت بیتالمال و رسانههای متعلق به آن، خود را به رخ بکشد.
دیدگاه تان را بنویسید