طرح سؤال نمایندگان از رئیسجمهور برای دومین بار
این، مثل آن میشود؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از متن وقتی راهی مجلس شد تا بهعنوان اولین رییسجمهوری ایران به سوالات نمایندگان پاسخ دهد، همه متفقالقول تصریح کردند: بالاخره تابو شکسته شد؛ نکتهای که ناظران سیاسی به آن اشاره میکردند، نکته پرتی نبود برای اینکه بیش از سهدهه از عمر انقلاب اسلامی میگذشت و در این مدت سابقه نداشت، رییسجمهوری در نظام جمهوری اسلامی راهی مجلس شود تا پاسخگوی سوالاتی باشد که 72 وکیل ملت از او درباره عملکردش دارند. به هر حال 24 اسفند سال 90 که از راه رسید، محمود احمدینژاد در یک صبح زمستانی اما کاملا بهاری، از پاستور راهی بهارستان شد. همه گوش به رادیو «فرهنگ» سپرده بودند تا با گوش خود بشنوند که از محمود چه پرسیده میشود و او در جواب چه میگوید؟ هیجان این اتفاق بهقدری زیاد بود که کمتر کسی به نتیجه کار فکر میکرد و همه به شکسته شدن این «تابو» میاندیشیدند؛ چراکه نمایندگانی در حال سوال از رییسجمهور دهم در صحن علنی مجلس بودند که بهلحاظ مسلک سیاسی، هم طیف محمود احمدینژاد محسوب شده و از قضا با حمایت آنان در سال 84 توانست پیروز انتخابات ریاستجمهوری نهم شود و هاشمیرفسنجانی را پشت سر بگذارد. اما حالا حامیان دیروز به منتقدان امروز و تابوشکنان بدل شده بودند و صدای اعتراضها در مجلس علیه مردی بلند شده بود که حالا دیگر در بین آنان به یک غریبه بیشتر میمانست تا آشنای دیرین. مکتب ایرانی، 11 روز خانهنشینی احمدینژاد، عزل منوچهر متکی، وزیر خارجه پیشین، حجاب، پرداخت نکردن بودجه مترو توسط دولت از جمله موضوعاتی بود که علی مطهری به نمایندگی از بقیه سوالکنندگان، آنها را در خانه ملت از احمدینژاد پرسید. نتیجه این اتفاق برای مجلس که به روزهای آخر دورهاش نزدیک میشد، نتوانست به اندازه شجاعت مجلس اصولگرای هشتم در شکستن، اعتبار و افتخارآفرین باشد. چراکه محمود احمدینژاد تمام سوالات را به طنز پاسخ گفت و بدون آنکه پاسخ دقیق و صریحی بدهد، همه چیز را به شوخی به پایان رساند. او حتی در پاسخ به سوال در مورد «خانهنشینی ۱۱ روزه» خود، با بیان اینکه «این هم از آن حرفهاست»، گفت: «احمدینژاد و خانهنشینی و استراحت. اکثر افراد میگویند یهکم استراحت کن و به خودت برس.» وی سپس با لبخندی بر لب، خطاب به نمایندگان که صورت برخی از آنان از فرط عصبانیت رو به سرخی نهاده بود، گفت: «مطمئن باشید کهاین وصلهها به دولت نمیچسبد.» تکمله سخنان احمدینژاد در پایان این بود که به شوخی گفت: «با اینکه «سوالات امتحانی» نمایندگان، خوب هم طراحی نشده بود، بهطور کامل پاسخ دادم و حتی مطالب اضافه هم گفتم و اگر نمایندگان به من نمرهای کمتر از ۲۰ بدهند، بیمعرفتی و نامردی کردهاند.» احمدینژاد بعد از اتمام سخنانش در حالی که مشخص بود نمایندگان از نحوه مواجهه آقای رییسجمهور با تابوشکنیشان مبهوت شدهاند، رفتن او را از مجلس به نظاره نشستند در حالی که او برایشان دست تکان میداد و به این ترتیب داستان اولین طرح سوال از یک رییسجمهور در ایرانِ پس از انقلاب با دو نتیجهگیری به پایان رسید: اول آنکه یکبار دیگر ثابت شد محمود احمدینژاد حریف این مجلس است! دوم اینکه مشخص شد ابزار طرح سوال از رییسجمهور، هیچ قدرتی ندارد که اگر اینطور بود، میبایست رییس دولت دهم محتاطانهتر با آن برخورد میکرد. حالا قرار است نمایندهها دوباره محمود احمدینژاد را به مجلس بکشانند، بازهم از او سوال کنند! آیا دوباره نتیجهای که دفعه قبل، عاید مجلس هشتم شد، دوباره نصیب مجلس نهم هم خواهد شد؟ این پرسشی است که هنوز کسی جواب آن را نمیداند یا لااقل از پاسخ صحیح آن مطمئن نیست. براین اساس دو گزینه مطرح است یکی اینکه برخی معتقدند چون آییننامه داخلی مجلس درخصوص سوال از رییسجمهوری تغییر کرده و اینبار نمایندهها میتوانند بعد از شنیدن پاسخهای رییسجمهور، مجددا پشت تریبون قرار گرفته و صحبت کنند، از اینرو احمدینژاد نمیتواند مانند گذشته حرفهایش را بزند و بعد خداحافظ! و در عین حال راهکارهایی اندیشیده شده است به این صورت که حتی اگر نمایندگان بعد از شنیدن جوابهای رییسجمهور قانع نشوند، میتوانند موضوع را به قوهقضاییه ارجاع دهند تا آنجا پیگیری شود. بر این اساس، اینکه گفته شود همان نتیجهای که چند ماه قبل، بار اول در مجلس هشتم حاصل شد، این بار بهدست نمیآید. این استدلال اگرچه درست است اما رفعکننده دغدغه مهمتر و جدیتری که درباره مجلس وجود دارد، نیست و آن پس گرفتن امضا از سوی برخی نمایندگان در دقیقه 90 است، یعنی همان اتفاقی که در مورد استیضاح وزیر ورزش افتاد. از سوی دیگر، این دغدغه نیز وجود دارد که محمود احمدینژاد مانند دفعه قبل به مجلس بیاید و مجلس را به اصطلاح دست بیندازد و دست آخر هم با لبخندی بهارستان را ترک کند و برود یا از آن بدتر، سخنانی مشابه آنچه در کنفرانس مطبوعاتی اخیرش علیه مجلس، رییس و نمایندگانش گفت، بگوید و به این ترتیب شأن مجلس را مخدوشتر از قبل بکند. اسفند سال گذشته که احمدینژاد بعد از حرفهایش مجلس را ترک کرد، بسیاری از نمایندهها انگشت انتقاد خود را به سوی رییس مجلس نشانه رفتند که چرا در مقام دفاع از مجلس برنیامد. نادر قاضیپور، یکی از نمایندههایی بود که ضمن اعتراض به نحوه پاسخگویی احمدینژاد گفت: هیاترییسه مجلس باید جواب «توهینهای» رییس دولت را میداد. همچنین مصطفی کواکبیان در تذکر قانون اساسی خاطرنشان کرد: «نجابتی که امروز لاریجانی به خرج داد، بیش از حد بود. واقعا رییس دولت به هیچیک از سوالات جدی و اساسی ۷۹ نماینده سوالکننده جواب نداد و به نوعی به همه سوالکنندگان توهین شد.» حال باید دید مجلس نهم با تجربهای که از مجلس هشتم بهدست آورده، چگونه به رویارویی تازه با رییسجمهور و همینطور مواجهه با احتمالاتی پیش خواهد رفت که به آن اشاره شد یا که نه! و واقعا تصمیم گرفتهاند به محمود احمدینژاد نشان بدهند پختهتر از قبل شده و با درایت بیشتری سوالات خود را از او خواهند پرسید تا ثابت کنند با مجلس هشتمیها فرق دارند و به آنهایی که در سرزنش این اقدامشان گفتهاند: «اگر هدف طراحان سوال این است که رییسجمهور به مجلس بیاید و پاسخی ارائه دهد، خوب میآید؛ همانگونه که در مجلس هشتم هم آمد و پاسخ داد. این هم مثل همان!» نشان خواهند داد، این مثل آن نخواهد شد!
دیدگاه تان را بنویسید