ایثارگران و رهپویان و چرخش چندین باره مواضع سیاسی-انتخاباتی/ آیا دوقلوهای سیاسی باز هم از حدادعادل حمایت میکنند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه در نبود احزاب و ساختارهای حزبی قدرتمند در ایران، سالهاست که به راه افتادن جبههها و جمعیتهای سیاسی، بویژه در آستانه هر انتخاباتی رواج پیدا کرده است. جبهه متحد اصولگرایان، جبهه پایداری، جبهه هماهنگی اصلاحطلبان و ...
اما در میان این همه جمعیت و جبهه سیاسی که گاه و بیگاه در آستانه انتخاباتهای مختلف متولد شدهاند و گاه حیات سیاسی خود را ادامه دادهاند و گاه هم با پایان یافتن آن انتخابات از هم پاشیده و مردهاند، دو جمعیت سیاسی قدیمیتر و در عین حال فعالتر و ماندگارتر به نظر میرسند؛ جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی و جمعیت ایثارگران.
جمعیت ایثارگران تحت رهبری حسین فدایی 57 ساله در سال 84 تاسیس شد و توانست افرادی با گرایش های انتقادی و رادیکال تر را از بدنه اصولگرایان بخود جذب کند.افرادی که عمدتا موضع انتقادی تندی را نصبت به هاشمی رفسنجانی داشته و در همین حال از سازوکار سنتی اصولگرایان تحت اداره روحانیت نیز گلایه مند بودند.
علیرضا زاکانی، سه سال بعد از پا گرفتن ایثارگرانیها، جمعیت سیاسی جدیدی را به راه انداخت که از آغاز مواضعی مشابه و نزدیک به ایثارگران داشت؛ جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی. جمعیت رهپویان که سه سال دیرتر از ایثارگران به راه افتاده بود، از آغاز مواضعی هماهنگ و همسو با ایثارگرانیها اتخاذ کرد و ایثارگران و رهپویان، دو جمعیت سیاسی شدند که همواره اسمشان با هم میامد و بعضی با کنایه دوقلوهای سیاسی از این دو یاد میکردند.
ایثارگران و رهپویان و مواضعی همیشه ناپایدار
ایثارگران که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری نهم در سال 84 تشکیل شد، محمود احمدینژاد، عضو شورای مرکزی خود را برای ریاستجمهوری نامزد کرد و به حمایت از او پرداخت. حمایت تمام قد ایثارگرانیها اما تا چند روزی پیش از برگزاری انتخابات 84 طول نکشید و در روزهای پایانی منتهی به رأی گیری، ایثارگرانیها با چرخش سیاسی عجیبی مواضع خود را به سمتی دیگر تغییر دادند و از محمدباقر قالیباف که آن روزها یکی دیگر از کاندیداهای اصولگرای ریاست جمهوری نهم بود تغییر دادند.
باوجود آنکه در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری 84 ایثارگران بار دیگر به سمت محمود احمدینژاد برگشت و در مقابل اکبر هاشمی رفسنجانی از او حمایت کرد، اما اتفاقی که در مرحله اول انتخابات بین ایثارگران و احمدینژاد افتاد، موجب رنجش و دوری احمدینژاد از این جمعیت شد و تا به جایی رسید که احمدینژاد پس از ورود به ساختمان پاستور، حمایت جریانی و تشکیلاتی اصولگرایان از خودش را انکار کرد.
ایثارگرانیها و به تبع آنها رهپویانیها که در اکثر موارد در مقابل رخدادها و جریانهای سیاسی کشور مواضعی همسو و هماهنگ داشتند، از همان آغاز و از مبدأ انتخابات ریاست جمهوری 84، در میان بسیاری از سیاسیون و ناظران سیاسی به عنوان طیف سیاسی شناخته شدند که تصمیمات سیاسی ناپایدار، چرخش عجیب و غریب مواضع و جهت گیریها و تغییر در تصمیم گیریها تا آخرین لحظات جزء ویژگیهای جدایی ناپذیر آنهاست.
حالا در آستانه انتخابات ریاستجمهوری یازدهم ایثارگران و رهپویان بار دیگر با مواضعی همسو وارد میدان انتخابات شدند و به دنبال گزینه مورد توافق خود برای حمایت و پشتیبانی در انتخابات گشتند. دوقلوهای سیاسی ابتدا به کاندیداتوری غلامعلی حدادعادل و حمایت از او در انتخابات چشم امید داشتند، همان طور که جبهه پایداری هم به دنبال حمایت از کاندیداتوری حدادعادل بود. اما حدادعادل با پیوستن به ائتلاف محمدباقر قالیباف و علی اکبر ولایتی و عضو شدن در ائتلاف سهگانه اصولگرایان یا همان 2+1 رهپویان و ایثارگران را ناامید کرد و موجب شد از یک سو پایداریها و ازسوی دیگر رهپویان و ایثارگران به دنبال کاندیدای دیگری برای حمایت باشند.
چرخش رأی رهپویان از حدادعادل به زاکانی
پس از ناامیدی از حدادعادل، رهپویان و ایثارگران که با چرخش مواضع از حدادعادل به دنبال گزینه دیگری بودند، دچار اختلاف و ناهماهنگی شدند و همین ناهماهنگی موجب شد که رهپویانیها دبیرکلشان یعنی علیرضا زاکانی را به عنوان کاندیدای مورد حمایت خود معرفی کنند و ایثارگرانیها هم از آن سو، عدهای به تبع گذشته هماهنگ با رهپویان، پشت سر زاکانی قرار بگیرند و عدهای دیگر هم به پیروی از انتخاباتی در 8 سال قبل، دوباره به فکر حمایت از محمدباقر قالیباف بیفتند که حالا بار دیگر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شده بود.
اما همان طور که بودن و نبودن کاندیداها در صحنه و آرایش سیاسی جریانها در این انتخابات چندین بار چرخ خورد و عوض شد، موضعگیری رهپویان و ایثارگران هم که از آغاز تصمیم گیران ناپایداری بودند، چندین بار تغییر کرد و از فردی به فرد دیگر تمایل شد. پس از اعلام نظر شورای نگهبان قانون اساسی و رد صلاحیت علیرضا زاکانی، دبیر کل و کاندیدای جمعیت رهپویان، آنها بار دیگر کاندیدایی برای معرفی و حمایت در انتخابات نداشتند.
رد صلاحیت زاکانی و گرایش رهپویان به جلیلی
رهپویان از همان روزهایی که رد صلاحیت زاکانی هنوز در شایعات بود و رسما تایید نشده بود، چرخش نامحسوسی به سمت سعید جلیلی، دیگر کاندیدای اصولگرای انتخابات یازدهم داشتند. جلیلی این بار فردی بود که پس از حدادعادل رهپویان و ایثارگران و جبهه پایداری را به یکدیگر نزدیک کرده بود. کامران باقری لنکرانی، کاندیدای پایداری به نفع جلیلی کنار رفت و زاکانی هم که گمان بر رد صلاحیت خود داشت گفت که گفتمان سعید جلیلی را قبول دارد و با هماهنگی با او وارد انتخابات میشود. در نهایت وقتی رد صلاحیت زاکانی تایید و قطعی شد، جمعیت رهپویان به طور جدی به دنبال حمایت از جلیلی رفتند و ایثارگرانیها هم همچون قبل، آنها که با رهپویان هماهنگ بودند، سمت سعید جلیلی چرخیدند و آنها که با قالیباف بودند، همچنان با او ماندند.
رهپویان و بخشهایی از جمعیت ایثارگران تا چند روزی بعد از اعلام اسامی تایید صلاحیتشدگان انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، همچنان در پی حمایت از سعید جلیلی بودند و میگفتند که مواضع سیاسیشان با گفتمان سعید جلیلی که گفته میشد ادامه گفتمان انقلاب اسلامی است، جور در میآید. اما ناگهان پایان کار ائتلاف 2+1 و آشکار شدن اختلاف و انشقاقی که مدتها شایعهاش شنیده میشد در میان اعضای ائتلاف، موجب شد بار دیگر نظرات و مواضع سیاسی و انتخاباتی رهپویانیها و بخشی از ایثارگران تغییر کند.
آیا رهپویان و ایثارگران به حدادعادل بازمیگردند؟
اختلاف و انشقاق میان اعضای ائتلاف پیشرفت که تقریبا از آغاز تشکیل این ائتلاف آغاز شده بود و همواره ازسوی سه عضو ائتلاف رد و تکذیب شده بود، بالاخره در روزهای پس از اعلام اسامی تایید صلاحیتشدگان انتخابات یازدهم آشکار شد و اعضای ائتلاف رسما اعلام کردند که هیچ کس به نفع هیچ کس کنار نمیکشد و همه تا آخر در صحنه خواهند ماند.
حالا این روزها شنیده میشود که اختلاف میان حدادعادل، ولایتی و قالیباف و ماندن هر سه در رقابت انتخاباتی ریاست جمهوری موجب شده است که رهپویان و بخشی از جمعیت ایثارگران بار دیگر به حمایت از کاندیداتوری حدادعادل در انتخابات یازدهم امیدوار بشوند و دوباره پس از چند بار عوض کردن کاندیدای مورد حمایت و موضع گیری سیاسی خود به سمت حدادعادل گرایش پیدا کنند.
باوجود آنکه حدادعادل که حالا انگار قصد ندارد به نفع کسی کنار برود و میخواهد در صحنه بماند، میتواند تا حدی به حمایت رهپویان و ایثارگران امیدوار باشد، اما مرور سالهای حیات سیاسی این دو جمعیت سیاسی و بویژه چرخش مواضع آنها در همین انتخابات ریاست جمهوری پیش رو نشان میدهد که تقریبا هیچ کاندیدایی نمیتواند روی حمایت این دو جمعیت حساب صد درصدی باز کند؛ چرا که هیچ بعید نیست آنها بار دیگر هم در روزهای پایانی منتهی به رأی گیری برای انتخابات با چرخش مواضع عجیب و غریب پشت یک کاندیدا را خالی کنند و به سمت و سوی کاندیدای دیگری متمایل شوند.
دیدگاه تان را بنویسید