سقوط احمدینژاد از تیتر یک رسانهها و سکوت عجیب دولتیها درباره انتخابات/ دولتیها خودکشی سیاسی میکنند یا از روزنهای دیگر به ساختار قدرت برمیگردند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه کمتر از یک هفته تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باقی مانده است؛ انتخاباتی که از ابتدا با آغاز حرف و حدیثهای انتخاباتی و با ثبت نام اسفندیار رحیم مشایی از سوی جریان حامی دولت در انتخابات و کاندیداتوری اکبر هاشمی رفسنجانی، گزینه مورد قبول و حمایت اصلاحطلبان تب و تاب تندی گرفته بود و با رد صلاحیت هر دوی این نامزدهای جنجالی، یعنی مشایی و هاشمی وارد مرحله جدیدی شد و آرایش سیاسی رقابت انتخاباتی به کلی به هم ریخت و شکل جدیدی گرفت.
بعد از رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشایی از سوی شورای نگهبان قانون اساسی، بسیاری از مردم، دنبال کنندگان اخبار انتخاباتی و ناظران سیاسی، منتظر واکنش احتمالی اصلاحطلبان و دولتیها به کاندیداهای خود در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم بودند. اصلاحطلبان که صد درصد حمایت و امید خود را به کاندیداتوری هاشمی و پیروزی احتمالی او بسته بودند، بعد از رد صلاحیت آیت الله هاشمی دچار نوعی سردرگمی شدند.
هاشمی و هدایت اصلاحطلبان در مسیر رقابت قانونی
برخی احتمال میدادند که اعتراض و انتقاد تندی ازسوی اصلاحطلبان به رد صلاحیت هاشمی ایجاد شود و یا حتی موج اجتماعی در میان بدنه اصلاحات شکل بگیرد. اما پس از رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی و پس از انتقادات تند اما رسانهای و بیحاشیهای که از سوی چهرهها و شخصیتهای مختلف به این رخداد سیاسی صورت گرفت، آیت الله هاشمی رفسنجانی در ستادهای انتخاباتیاش را تعطیل کرد، اعضای ستاد و هواداران و مردم را به صبر و آرامش فراخواند و با جلوگیری از هرگونه کشمکش و اعتراض خارج از چارچوب، از هرگونه درگیری در سطح مردم و نیز در سطح بدنه سیاسی اصلاحات جلوگیری کرد.
هاشمی رفسنجانی با مدیریت ستادیها و هوادارانش و دعوت همه به سکوت و آرامش، مانع از تخریب و از میان رفتن توان سیاسی اصلاحطلبان برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم شد و ازسوی دیگر با تشویق اصلاحطلبان به حضور پررنگ در انتخابات و با حمایت از حسن روحانی، کاندیدای اصلاحطلب ریاست جمهوری، کوشید تا اصلاحطلبان را در چارچوب سازوکار قانونی نگه دارد و به سمت بازگشت به ساختار قدرت سیاسی هدایت کند.
دولتیها به تایید صلاحیت مرد بهاری امیدوار بودند
اما واکنش جریان حامی دولت و شخص محمود احمدینژاد، رئیس دولت دهم به رد صلاحیت اسفندیار رحیم مشایی، مرد جنجالی دولت دهم و فرد اول نزدیک به احمدینژاد برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، نیز یکی از رخدادهای جنجالی و پرحاشیه انتخابات ریاست جمهوری 92 بود، اتفاقی که بسیاری پس از آن انتظار واکنشهای جدی و حتی بعضا تند را از سوی دولتیها و احمدینژاد داشتند.
از هفتهها قبل از اعلام نظر شورای نگهبان درباره صلاحیت کاندیداها و حتی پیش از ثبت نام اسفندیار رحیم مشایی برای کاندیداتوری، حرف و حدیثهای بسیاری درباره صلاحیت مشایی برای حضور در انتخابات شنیده میشد. بیشتر ناظران سیاسی با استناد به مخالفت مقام معظم رهبری با معاون اولی مشایی و نیز با نظر به اظهارنظرهای جنجالی مشایی و حرف و حاشیههایی که پیرامون او بود، پیش بینی میکردند که اسفندیار رحیم مشایی تحت هیچ شرایطی برای کاندیداتوری در انتخابات یازدهم تایید صلاحیت نخواهد شد.
دولتیها از مدتها پیش از رد صلاحیت مشایی ازسوی شورای نگهبان، در حرفهایشان و در موجهایی که رسانههایشان به راه میانداختند، سعی در القای این نکته داشتند که دلیل منطقی برای رد صلاحیت مشایی وجود ندارد و او رد نخواهد شد. محمود احمدینژاد وقتی در روز ثبت نام به همراهی مشایی به ستاد انتخابات کشور رفت و گفت که «مشایی یعنی احمدی نژاد و احمدینژاد سعنی مشایی» حمایت از مشایی را به حد نهایت رساند و کوشید تا هزینههای رد صلاحیت مشایی را افزایش دهد؛ از نظر دولتیها رد صلاحیت مردی که تمام و کمال و نعل به نعل همچون رئیسجمهوری فعلی کشور باشد، دشوار و هزینهبر به نظر میرسید.
اما پس از آنکه پیشی بینیها به حقیقت پیوست و نام اسفندیار رحیم مشایی در لیست تایید صلاحیتیهای انتخابات یازدهم نوشته نشد، دولتیها در مرحله نخست طوری واکنش نشان دادند که به نظر میرسید همچنان به تایید صلاحیت مشایی امیدوار هستند. خود مشایی در اولین سخنرانی بعد از رد صلاحیتش گفت که رد صلاحیت من ظلم است و من این موضوع را از طریق مقام معظم رهبری پیگیری میکنم.
محمود احمدینژاد هم در واکنش به رد صلاحیت مردی که از او «مرد بهاری» یاد میکرد، گفت که این موضوع را از طریق مقام معظم رهبری پیگیری خواهد کرد و تا مدتی هم هر بار در واکنش به ماجرای رد صلاحیت مشایی از امید خود و طرفداران برای تایید صلاحیت مشایی حرف میزد؛ «به لطف الهی امیدواریم.»
سقوط احمدینژاد از تیتر یک ها و سکوت عجیب دولتیها
اما در حالی که کمتر از یک هفته به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باقی مانده است، در میان اخبار انتخاباتی، خبر خوشی برای مشایی، احمدینژاد و دولتیها وجود ندارد. بازگشت نام مشایی به لیست تایید صلاحیتیها که از ابتدا هم بعید و غریب به نظر میرسید اتفاق نیفتاده است و دولت، حداقل در ظاهر امر در جمع 8 کاندیدای ریاست جمهوری، کاندیدایی برای حمایت ندارد.
حالا چند روزی است که محمود احمدینژاد، دولتیها و رسانههای وابسته به جریان حامی دولت، در سکوت عجیب و غریبی فرو رفتهاند، چند روزی است که نه خبری از سخنرانیها و حرفهای جنجالی احمدینژاد هست، نه خبری از گفتوگوهای دولتیها در حمایت از شخصیت برجسته مشایی و نه خبری از گزارشهای جالب و خلاقانه شبکه و روزنامه ایران و خورشید و شهروند و تنها گاه گاهی رسانههای دولتی از انتقاد کاندیداهای ریاست جمهوری به دولت کنونی انتقاد میکنند و آنها را به ارائه برنامههای خودشان فرا میخوانند. دولتیها به کلی درباره انتخابات ریاست جمهوری سکوت کردهاند و محمود احمدینژاد و حرفها و کارهای جنجالیاش، دیگر در صدر اخبار سیاسی کشور حضور ندارد.
سکوت احمدینژاد و جریان حامی دولت پس از رد صلاحیت مشایی و در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به نظر خیلیها عجیب و غریب است. بسیاری از کسانی که تب تند دولتهراسی را دامن میزدند و واکنشهای احتمالی احمدینژاد پس از رد صلاحیت مشایی را تا سر حد استعفا از مقام ریاست جمهوری پیش بینی میکردند، حالا سکوت دولت را غریب و بیمعنی میبینند. بعضیها آن را آتش زیر خاکستر میپندارند و هنوز هم از اقدام احتمالی احمدینژاد و دولتیها در چند روز باقی مانده به انتخابات بیم دارند.
اما بعضیهای دیگر که دولتهراسی را توهم، و حتی زاییده خود جریان حامی احمدینژاد میبینند، معتقدند احمدینژاد و جریان حامی او، زیرکتر و سیاستمدارتر از آنند که در برهه کنونی دست به خودکشی سیاسی بزنند و حیات و بقای سیاسی آینده خود را فدای جار و جنجال سیاسی مقطعی و به احتمال نزدیک به یقین، بینتیجه و بیحاصل کنند. به نظر میرسد دولتیها با وجود سکوت درباره انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، خیز جدی برای ورود به انتخابات شوراهای اسلامی و بویژه تصاحب صندلیهای شورای شهر تهران دارند. دولتیهای این روزها ترجیح میدهند به جای جنجال و تخریب فرصتهای بقای سیاسی خود، بار دیگر از روزنه زیرمجموعههای خردتر ساختار سیاسی کشور، همچون شورای شهر تهران، به ساختار سیاسی بازگردند و به سمت بازسازی و تثویت گفتمان خود و رسیدن به کرسیهای قدرت سیاسی پیش بروند.
دیدگاه تان را بنویسید