کد خبر: 48163
تاریخ انتشار :

برنده انتخابات کیست؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

در وهله نخست باید توجه کرد که اعلام حمایت ملت از نظام در این دور با انتخابات قبل تفاوت کاملی دارد. انتخابات قبل از این در فضایی برگزار می شد که هجمه ها و تهدیدهای غرب علیه نظام به این حد نرسیده بود اما آمریکا به همراه متحدین اروپایی خود در بیش از یک سال قبل هجمه های خود علیه نظام را در انواع و اقسام تحریم ها عملی کرده اند. امید غرب با وضع و اجرای دقیق تحریم‌ها این بود که آثار منفی آن گسست پیوند بین ملت و نظام را در پی داشته باشد و تنها این صندوق‌های رای بود که این نتیجه را نشان می‌داد اما حضور مردم در پای صندوق را برخلاف آن امید بود. ملت در 24 خرداد ثابت کردند که با وجود تحریم‌ها باز حامی نظام هستند و آثار منفی تحریم‌ها تاثیری در پیوند بین ملت و نظام نداشته است. بنابراین، اولین و اصلی ترین برنده انتخابات را باید ملت و نظام دانست که با این شرایط سخت، بار دیگر پیوند خود را در این روز ثابت کردند.
برنده دیگر انتخابات در میان شخصیت‌های سیاسی هستند که به طور مشخص می‌توان از سه نفر یاد کرد: حسن روحانی، هاشمی رفسنجانی و علی اکبر ولایتی. حسن روحانی با کسب 18 میلیون و 613 هزار و 329 رای اکثریت مطلق آراء را به دست آورد که با به دست آوردن اکثریت مطلق آراء برای چهار سال سکان ریاست جمهوری ایران را به دست گرفته است. این مقدار از آراء و حمایت قاطع ملت از او پاسخی است که ملت به مبارزات تبلیغاتی داده‌اند و از این جهت باید رای ملت را پاسخی به منطق روحانی در مقابل دیگر رقبای انتخاباتی دانست. روحانی از نخستین مرحله مبارزه انتخاباتی منطق تبلیغات خود را بر مبنای خط اعتدال تعریف کرد و سعی کرد که این خط را در مابقی مسیر رقابت حفظ کند. هر چند که در مناظره سوم و در چند لحظه مجبور شد نسبت به یکی دو رقیب انتخاباتی عکس العمل تندی نشان دهد اما اصل حفظ اعتدال در کل مبارزات انتخاباتی از دستور کار او حدف نشد. از این جهت، رای به روحانی را باید به معنای رای به منطق اعتدالی دانست که ملت در حضور تبلیغاتی روحانی دیدند و این مهم‌ترین نکته در حماسه 24 خرداد است که به هیچ وجه نباید فراموش شود.
هاشمی رفسنجانی برنده دیگر انتخابات است و این موضوع را موقعی می‌توان دانست که تحرک سیاسی او بعد از رد صلاحیتش تا 24 خرداد رصد شود. هاشمی بعد از رد صلاحیت اول آرامش خود را حفظ کرد و با این کار دو نتیجه قابل توجه به دست آورد. اول این که او به این صورت وضعیت آرامش را در دیگر جناح‌ها و در کل روند انتخاباتی حفظ کرد. عکس العمل تند هاشمی در صورت‌های مختلف چیزی بود که شاید برخی از هواداران او انتظار داشتند اما او می‌دانست که نتیجه این عکس العمل فقط به ضرر او و جریان‌های سیاسی مرتبط به او خواهد بود.
نتیجه دوم در این بود که او در وضعیت آرامش توانست آرایش جدیدی در جریان‌های سیاسی مرتبط به خود ایجاد کرد. رد صلاحیت هاشمی به صورت طبیعی سرخوردگی قابل توجهی را در میان جریان های سیاسی مرتبط به هاشمی از اصلاح طلبان گرفته تا کارگزاران و حتی اصول گرایان میانه رو ایجاد کرد اما هاشمی با حفظ وضعیت آرامش آرایش این جریان‌ها را در مراحل مختلف به سوی حمایت از روحانی هدایت کرد که آخرین حلقه سیاسی آن با اعلام انصراف عارف و تمایل رای کل اصلاح طلبان به سوی روحانی انجام شد. هاشمی با این نوع هدایت برای نخستین بار نقطه اصلی و اتکای جریان های مختلف با سلایق سیاسی متفاوت شد و نقش او در این کنش سیاسی رهبری جریان‌ها در پیروزی روحانی بود.
اگر برنده بودن روحانی و هاشمی به راحتی قابل بیان باشد برنده بودن ولایتی کمی عجیب به نظر می‌رسد اما واقعیت امر این است که او نیز برنده این انتخابات است. ولایتی از دو جهت برنده این انتخابات است. جهت نخست این که او در مقوله سیاست خارجی و پرونده هسته‌ای چنان مبنای معقولی را عرضه کرد که رقبای روحانی و به خصوص جلیلی نتوانست از این موضوع بهره تبلیغاتی داشته باشند. او به این وسیله پرده دیگری از سیاست خارجی به نمایش گذاشت که بر مبنای تعامل با جامعه جهانی نقش گرفته بود و به طور کلی با رفتار هشت دوره از ریاست جمهوری احمدی نژاد و کارنامه قریب به 5 سال جلیلی در گفتگوهای 1+5 تفاوت دارد.
جهت دوم در یک دیدگاه کلی و بر مبنای رفتار اصولگرایی قابل تعریف است. اصولگرایی خود را تا قبل از این در قالب تقابل با اصلاح طلبی تعریف می‌کرد و کنش سیاسی آن بر این مبنا بود اما ولایتی در مبارزه تبلیغاتی خود تغییر اساسی در این مبنا داد و آن را مبدل به تعامل با اردوگاه رقیب کرد. ولایتی با این تغییر تعریف جدیدی از اصولگرایی ارائه کرد که چشم اندازی متفاوت از اصولگرایی را نشان می دهد و به این جهت، باید بعد از این انتظار رفتاری متفاوت از اصولگرایی را داشت. ولایتی با این کار نقطه عطفی در رفتار سیاسی را ایجاد کرد که هم توان های موجود سیاسی را به صورتی متفاوت فعال می کند و هم آن که امکانی جدیدی برای خط اعتدال مورد نظر هاشمی و روحانی ایجاد می کند. به این جهت است که در مورد ولایتی نباید به میزان 2 میلیون و 268 هزار و 753 رای او نگاه کرد بلکه باید به نقش سیاسی او در این انتخابات نگاه کرد در پیوند مستقیم پیروزی روحانی است.
در مجموع، می توان این را گفت که حماسه سیاسی در روز 24 خرداد به دو جهت محقق شد. جهت نخست در اثبات پیوند میان ملت و نظام جمهوری اسلامی آن هم در سخت ترین شرایط تحریم ها است. جهت دوم در پیروزی خط اعتدال و رفتار عقلانی بر خط افراط گرایی و رفتارهای احساسی است که هم ملت با رای خود و هم جریان های سیاسی از هر دو گروه اصلاح طلب اصول گرا در رفتار تبیلیغاتی این پیروزی را به دست آوردند و توانستند حماسه سیاسی را بر این مبنا رقم بزنند.
سید رحیم لاری

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها