کد خبر: 49091
تاریخ انتشار :

شورایی در برابر آزمون اعتدال

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

سید رحیم لاری: تکلیف چهارمین دوره شورای شهر تهران یکی دو روز بعد از اعلام پیروزی دکتر حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری معلوم شد و به این ترتیب، نام 31 نفر از میان مجموع 1732 کاندیدا برای رفتن به ساختمان شهر اعلام شد. با اعلام اسامی این 31 نفر دو موضوع قابل توجه در انتخابات چهارمین دور شورای شهر تهران به دست می‌آید. موضوع نخست به بازندگان مربوط می‌شود که باخت آنها در این انتخابات چه معنا و پیامد‌هایی دارد و موضوع دوم به برندگان انتخابات که راه‌یابی آنها به ساختمان بهشت چه شورایی را تشکیل خواهد داد و آنها چگونه خواهند توانست در سال‌های آینده امور تهران را اداره کنند. مهم‌ترین مسئله در مورد موضوع نخست یا جدول بازندگان در شکست سنگین فهرست دولتی‌ها است که با شعار در امتداد مهر به میدان انتخابات آمده بودند. اهمیت مسئله در این است که دولتی‌ها بعد از شکست‌های سیاسی سنگین قبلی تنها امید به این انتخابات داشتند تا با راه‌یابی به شورای شهر تهران حداقل میزان ممکن از قدرت را حفظ کرده باشند. دولتی‌ها در جریان انتخابات مجلس نهم نتوانستند توفیقی برای فتح کرسی‌های مجلس داشته باشند و از آن محروم شدند تا در گام بعدی به سوی انتخابات ریاست جمهوری حرکت کنند و تمام سرمایه خود را بر اسفندیار رحیم مشایی گذاشتند. با وجود آن که کاندیداهای دیگر به عنوان نامزد دولتی‌ها در انتخابات ریاست جمهوری مطرح و حتی ثبت‌نام کردند اما در نهایت معلوم شد که او تنها گزینه دولتی‌ها است و در آخر دولت ماند و شورای نگهبان. شورای نگهبان تکلیف خود را از قبل می‌دانست و یک کلام رای به رد صلاحیت مشایی زد و تا آخر ماند تا اصرار و امید مشایی و طرفداران او در دولت نتیجه‌ای نداشته باشد و آخر هم فهمیدند که باید آرام از زمین انتخابات ریاست جمهوری خارج شوند. با خروج مشایی از زمین ریاست جمهوری تنها یک زمین دیگر و آن هم شورای شهر برای دولتی‌ها باقی ماند. با شکست نمایندگان فهرست در امتداد مهر معلوم شد که دولتی‌ها هم رانده از قدرت شده‌اند و هم رانده از نظر و رای مردم. پروین احمدی نژاد، خواهر محمود احمدی‌‌نژاد، عبدالرضا شیخ‌الاسلامی، وزیر کار سابق و رییس دفتر احمدی‌نژاد، علی‌ ذبیحی، مشاور ارشد احمدی‌نژاد، از جمله افراد این فهرست است،‌ فهرستی که بالاترین امتیازش در مقام 61 شیخ‌الاسلامی بود و این مقام هم برای رسیدن به حداقل 31 فاصله بسیار زیادی داشت. دولت با به عبارتی تیم احمدی‌نژاد با شکست در این انتخابات دیگر هیچ زمین بازی در مجموعه نظام ندارد و می‌توان گفت که پرونده هشت ساله این تیم با حذف کامل از شورای شهر به طور تام و تمام بسته شد. بسته شدن این پرونده حداقل به معنای بسته شدن یک وجه از افراط‌گرایی و عمل بر محوری غیرعقلانی است که در 8 سال گذشته دیده شد و اکنون، مردم تهران رای نه خود را انتخابات شورای شهر خود به آن دادند. حالا با این رای موضوع دوم مطرح می‌شود که کم و کیف شورای شهر جدید چگونه خواهد بود؟ پاسخ اول از نتیجه انتخابات و با توجه به اسامی 31 نفر معلوم می‌شود. در میان این افراد، اصول‌گرایان سهم 18 نفری و اصلاح‌طلبان سهم 13 نفری دارند که در این صورت، به نظر می‌رسد اصول‌گرایان توانسته‌اند اکثریت کرسی‌های شورای شهر را به دست گرفته‌اند اما شاخص‌ تعداد کرسی‌ها به تنهایی معیار پیروزی در این انتخابات نیست و شاخص‌های دیگری نیز وجود دارد. یک شاخص در هم‌گرایی افراد است که اصلاح‌طلبان در شورای شهر از اصول‌گرایان هم‌گرایی بیشتری دارند چون با فهرستی مشترک و نه چندین فهرست به این شورا راه یافته‌اند. شاخص دیگر در لیست اعضای علی‌البدل است که به طور کامل در دست اصلاح‌طلبان است و در صورت کنار رفتن اعضای اصول‌گرا این فهرست می‌تواند برتری نسبی اصول‌گرایان را در شورای شهر تغییر دهد. با جمع‌بندی تمام شاخص‌ها این نتیجه به دست می‌آید که ترکیب شورای شهر آینده تهران بر پیروزی هیچ کدام از دو طرف اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان نیست و هر کدام بنا بر شاخصی متفاوت از دیگری پیروز بوده‌اند. در این صورت، نتیجه انتخابات شورای شهر تهران و ترکیب آینده این شورا به صورت توازنی بین دو طرف اصول‌گرا و اصلاح‌طلب بوده و با توجه به رای منفی مردم جناح افراطی دولتی‌ها این مسئله باقی می‌ماند که دو طرف می‌توانند این توازن را حفظ کنند و بر مبنای اعتدال رفتار کنند؟ به نظر می‌رسد که بهترین گزینه با در نظر گرفتن شرایط موجود در حفظ همین توازن و رفتار بر مبنای اعتدال است. حفظ توازن در شورای شهر از جهت غیرسیاسی بودن شورا اهمیت بیشتری دارد زیرا هر دو طرف اصلاح‌طلب و اصول‌گرا این فرصت را یافته‌اند تا با در پیش گرفتن اعتدال به نوعی از تعامل روی بیاورند و به مشکلات شهری به دور از دسته‌بندی‌های سیاسی بپردازدند. این فرصتی است که پیش از این نبوده و اکنون که ایجاد شده باید قدرش را دانست تا گام عملی برای ساختن شهری با سلایق مختلف سیاسی برداشته شود.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما