حسن روحانی؛ پیروز رای «آری» مردم یا وامدار حمایت اصلاح طلبان و سابقه اصولگراییاش/ تلاش دولتیها برای ربط دادن پیروزی روحانی به رد صلاحیت مشایی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، پیروزی حسن روحانی با اکثریت مطلق آرا در دور نخست انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، که به عقیده بسیاری از ناظران سیاسی چندان هم قابل پیش بینی نبود، جریانها و گروههای سیاسی را وادار به واکنشهای مختلفی کرد. در هفتههای پایانی منتهی به برگزاری انتخابات ریاستجمهوری، در بیشتر نظرسنجیهای انتخاباتی محمدباقر قالیباف، کاندیدای ریاست جمهوری یازدهم با اختلاف معناداری از بقیه کاندیداها بالاتر بود. آنها که به دنبال پیشبینی انتخابات بودند همه از قالیباف حرف میزدند و کمپین انتخاباتی و نزدیکان قالیباف هم درباره موفقیت خود امیدوار به نظر میرسیدند. شاید نظرسنجیهای سایتهای حامی دولت و تحلیل و یادداشتهایی که روزنامههای نزدیک به جریان حامی احمدینژاد مینوشتند، در کنار تحلیل های رسانه های نزدیک به اصولگرایان معتدل و البته اصلاح طلبان منابعی بودند که در روزهای آخر منتهی به انتخابات، حسن روحانی، کاندیدای مستقل را برنده احتمالی انتخابات معرفی میکردند و برای دلایل برد او توجیه و توضیح میآوردند. اما شاید بتوان گفت که دولتیها هم حرف از پیروزی احتمالی حسن روحانی را در راستای مواضع و خط مشی خودشان پیش
میکشیدند و مثل همیشه برای تخریب و سرزنش اصولگرایان، رد صلاحیت اسفندیار رحیم مشایی، کاندیدای مورد حمایت احمدینژاد را دلیل اصلی پیروزی احتمالی حسن روحانی توصیف میکردند. تلاش برای بازنمایی چهره سیاسی روحانی؛ اصولگرا یا اصلاحطلب؟ اما به هر صورت، پس از همه حدس و گمانهزنیها و در حالی که حسن روحانی تا یکی دو روز مانده به انتخابات در نظرسنجیها از قالیباف عقب افتاده بود، روحانی در مرحله اول انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، با کسب اکثریت مطلق آرا پیروز شد و به عنوان هفتمین رئیس جمهور منتخب ملت ایران بسیاری از گروههای سیاسی، ناظران و تحلیلگران را شگفتزده کرد. حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب مردم ایران که از ابتدا هم خود چهره ای میانه رو و مستقل میدانست، خودش هم بازی میانه دو جریان مسلط سیاسی کشور را ترجیح داد و خود را اعتدالگرا نامید، او در اولین پیامش پس از پیروزی قطعی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم گفت که برای تشکیل دولت آینده دست اصولگرایان، اصلاحطلبان و اعتدالگرایان را خواهد فشرد. حالا در شرایطی که روحانی، به عنوان رئیس جمهور منتخب مردم ایران، در گیرودار تشکیل کابینه برای دولت آینده است، جهت گیری
میانه روانه و اعتدالی او در خط میانه اصولگرایان و اصلاحطلبان، اگرچه از یک سو امید برای تشکیل دولت آشتی ملی و کابینه فراجناحی را افزایش میدهد، اما ازسوی دیگر موجب رقابت جریانهای سیاسی برای نزدیک کردن انگاره سیاسی حسن روحانی به مواضع گروهی خود شده است. از یک سو اصلاحطلبان، با حمایت تمام قد آیت الله هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی از حسن روحانی در انتخابات ریاستجمهوری، رئیس جمهور منتخب را منتسب به جریان اصلاحطلبی و کاندیدای خود میدانند و پیروزی او را بازگشت اصلاحطلبان به ساختار سیاسی پس از هشت سال میبینند. کناره گیری محمدرضا عارف، معاون اول سید محمد خاتمی در دولت اصلاحات به نفع حسن روحانی از انتخابات ریاست جمهوری 92، بازنمایی اصلاحطلب از چهره سیاسی حسن روحانی را تقویت میکند و بسیاری میگویند به دلیل کناره گیری عارف و حمایت آیت الله هاشمی و سید محمد خاتمی از روحانی بود که آرای طرفداران و بدنه اجتماعی اصلاحات به سبد رأی روحانی ریخته شد و پیروزی او را در این انتخابات رقم زد. اما از سوی دیگر اصولگرایان هم به نوعی حسن روحانی را به عنوان عضوی از جامعه روحانیت مبارز فردی اصولگرا میدانند و پیروزی روحانی
در انتخابات را شکست اصولگرایان نمیبینند. اصولگرایان با مرور مواضع و چهره سیاسی روحانی او را از اصلاحطلبان جدا میدانند و میگویند که او در تمام مدت فعالیت سیاسی خود بیشتر اصولگرا بوده است تا اصلاحطلب. حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب در این میان میکوشد خود را از برچسب هر کدام از این گروههای سیاسی برکنار نگه دارد و با معرفی خود به عنوان اعتدالگرا، از یک سو پیروزی خود در انتخابات یازدهم را مدیون و مرهون هیچ کدام از دو جریان سیاسی قدرتمند کشور نکند و از سوی دیگر بتواند با جلب اعتماد و پشتیبانی میانه روها و اعتدالیون هر دو جریان، ایده خود را برای دولت فراجناحی آینده محقق کند. آیا عامل پیروزی روحانی، احمدینژاد بود؟ اما همچنانکه اصولگرایان و اصلاحطلبان این روزها میکوشند بازنمایی چهره سیاسی حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب را به خود و اصول و خط و مشی خود نزدیک کنند، از سوی دیگر هر کدام از این جریانها نیز تلاش میکنند دلیل و توجیه و تحلیلی برای پیروزی روحانی در انتخابات یازدهم داشته باشند. اصلاحطلبها همان طور که گفته شد، معتقدند دلیل اصلی پیروزی حسن روحانی حمایت بزرگان اصلاحات، بعنی آیتالله هاشمی
رفسنجانی و سید محمد خاتمی از او و کناره گیری محمدرضا عارف، کاندیدای اصلی اصلاحطلبان به نفع روحانی بود که پیروزی را نصیب او کرد. اصلاحطلبان اقبال عمومی به جریان اصلاحات از یک سو و اجماع و اتفاق نظر حداکثری اصلاحات بر کاندیداتوری حسن روحانی را از سوی دیگر عامل پیروزی روحانی میبینند. اما اصولگرایان که از یک سو میکوشند روحانی را از جریان اصلاحات دور و جدا بخوانند و او را اصولگرایی قدیمی معرفی کنند، اگرچه میگویند که اصولگرایان شکست نخوردهاند، اما میکوشند تقصیر پیروزی روحانی و حذف سه کاندیدای جریان اصولگرایی از رقابت انتخابات ریاستجمهوری یازدهم را به گردن یک نفر بیندازند، همان کسی که یکی دو سالی هست چهره اول درگیری با اصولگرایان است؛ محمود احمدینژاد. اصولگرایان با صراحت پیروزی روحانی و موفق نبودن کاندیداهای اصولگرا را به عملکرد ضعیف و نادرست ریاستجمهوری هشت ساله احمدینژاد مرتبط میکنند و میگویند تنها نارضایتی مردم از عملکرد احمدینژاد به عنوان کاندیدایی که در ابتدا مورد حمایت حداکثری اصولگرایان قرار گرفته بود، موجب شد که مردم از کاندیداهای اصولگرا ناامید شوند و با رأی به حسن روحانی او را بر صندلی
ریاست جمهوری بنشانند. اصولگرایان محمود احمدینژاد و تندرویها و قانونگریزیهایش را، عملکرد ضعیفش در حل مشکلات اقتصادی و رفع تحریمها را دلیل اصلی شکست خود روبروی اصلاحطلبان میپندارند. از سوی دیگر هم دولتیها و جریان حامی احمدینژاد که از مدتی قبل از برگزاری انتخابات از پیروزی احتمالی حسن روحانی حرف میزدند، از یک سو اسفندیار رحیم مشایی را رقیب جدی و توانا برای رقابت با روحانی میخوانند و رد صلاحیت مشایی را در پیروزی روحانی بسیار موثر میدانند و از سوی دیگر، نه ضعف عملکرد احمدینژاد، بلکه ضعف کمپینهای انتخاباتی کاندیداهای اصولگرا و ناتوانی آنها از شناخت وضعیت کنونی کشور را برای شکستشان در مقابل روحانی دلیل میآورند. همین چند روز قبل بود که شبکه ایران در یادداشتی، عدم خودآگاهی سیاسی و درک روح زمانه را دلیل اصلی شکستهای پی در پی محمدباقر قالیباف یا به قول شبکه ایران «آقای سرهنگ» عنوان کرده بود. حسن روحانی، به جای دیگری منتخب نشد اما به نظر میرسد تقلیل دادن پیروزی رئیس جمهور منتخب ایران به دعواها و درگیریهای سیاسی گذشته، به نوعی دوری از شأن مردم ایران، خالقان حماسه سیاسی مورد نظر مقام معظم رهبری
و حتی تقلیل پیروزی رئیس جمهور منتخب ایران است. حسن روحانی، پیروز انتخابات ریاست جمهوری، منتخب مردم است. مردم نه او را به جای اسفندیار رحیم مشایی انتخاب کردهاند و نه به دلیل ضعف و شکست احمدینژاد به او رأی دادهاند. مردم با شعور و بصیرت سیاسی در انتخابات شرکت کردند و به گزینه اصلح مورد نظرشان رأی دادند و پیروزی روحانی در انتخابات به این معناست که او شخص اصلح مورد تشخیص اکثریت مطلق مردم ایران بوده است. فارغ از کشمکشهای این روزهای جریانها و گروههای سیاسی برای علتیابی شکست و پیروزی خود و نیز جدا از تلاش گروهها برای آنکه حسن روحانی را منتسب به خود و خط مشی خود بخوانند، باید گفت پیروز واقعی این انتخابات، نه اصولگرایان و نه اصلاحطلبان، بلکه مردم بودند. خواست مردم، حسن روحانی را پیروز انتخابات کرد و این مطالبه مردمی، بیشک آرامش سیاسی و اعتدال گرایی، دوری از جناحبازی سیاسی و حل مشکلات اقتصادی کشور بود؛ دقیقا همان نکاتی که کمپین انتخاباتی روحانی به بهترین شکل بر روی آنها تاکید و تاکید میکرد.
دیدگاه تان را بنویسید