زیباکلام:حمایت آشکار و قاطع آیتالله هاشمی و خاتمی و انصراف عارف در رای آوری روحانی تاثیرگذار بود/ سونامی روحانی همه را غافلگیر کرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، صادق زیباکلام در روزنامه اعتماد نوشت: چندین واکنش مشخص بعد از پیروزی آقای روحانی در انتخابات ابراز شده است. یکی از جالبترین واکنشها تعلق به اصولگرایان دارد. واکنش یا واکنشهای آنان به پیروزی آقای روحانی از بسیاری جهات جالب است. انگار نه انگار که آنان شکست خورده و مردم به آنها اقبال نکردهاند. از جمله اینکه تلاش میکنند که القا کنند روحانی اساسا و ذاتا اصولگراست و هیچ ارتباطی با اصلاحطلبان ندارد. تلاشهای دیگرشان آن است که القا کنند میان روحانی و اصلاحطلبان به واسطه سهمخواهی اصلاحطلبان اختلاف به وجود آمده، اینکه اصولگرایی به عنوان یک مشرب فکری شکست نخورده، اینکه اگر اصولگرایان روی یک نامزد واحد ائتلاف کرده بودند پیروز میشدند، اینکه نظام پیروز شد، اینکه اصلاحطلبان از ترس شکستشان در انتخابات (که به زعم اصولگرایان مسلم میبود) از عارف خواستند تا انصراف دهد و قسعلیهذا. از هر چیزی صحبت میکنند الا اینکه مردم یا فقط 15 درصد از آنها به اصولگرایان رای دادند و در مقابل 85 درصد مردم به آنها «نه» گفتند. از واکنش اصولگرایان که بگذریم، واکنش دیگری که طی این دو هفته مطرح بوده، واکنش برخی از
صاحبنظران و اساتید دانشگاه است. آنان سعی کردهاند به پیروزی غیرمنتظره روحانی از منظری به زعم خودشان آکادمیک و علمی نگاه کنند. بنابراین برای فهم یا تبیین اسباب و علل پیروزی روحانی رفتهاند سروقت تئوریهای پیچیده جامعهشناسانه تا به زعم خودشان بتوانند گره از کار دشوار و پیچیده «رفتارشناسی انتخاباتی ایرانیان» بگشایند. این درست که وقتی قطار انتخابات به تدریج در اردیبهشتماه به راه افتاد کمتر کسی پیشبینی میکرد که روحانی در 24 خرداد بیش از 18 میلیون رای آورده و در همان دور اول کار را تمام کند. این هم درست است که خیلیها شانس قالیباف را در ابتدا خیلی بیشتر میپنداشتند، اما فهم پیروزی روحانی و اینکه چگونه در دقیقه 90 سونامی روحانی همه را غافلگیر کرد، خیلی نیازی به توسل جستن به تئوریهای پیچیده جامعهشناسی یا «کشف» اسباب و علل «رفتارشناسی انتخاباتی ایرانیان» ندارد. این درست است که در اردیبهشتماه و حتی تا اواسط خرداد کسی تصور نمیکرد که روحانی یک چنین رای سنگینی بیاورد اما به دو واقعیت مهم دیگر هم باید توجه داشت؛ نخست آنکه خیلیها نمیخواستند در انتخابات شرکت کرده و رای بدهند. واقعیت دوم اینکه کارنامه هشت ساله
زمامداری اصولگرایان اگر نگفته باشیم ضعیف، دست کم خیلی درخشان نبود. مخالفان و منتقدان به کنار، هیچ یک از نامزدهای اصولگرا هم حاضر نشدند پای عملکرد هشت ساله رفقایشان بایستند و از عملکرد آنان دفاع کنند. هیچ یک از نامزدهای اصولگرا نگفتند که در صورت پیروزی سیاستهای هشت سال گذشته را همچنان ادامه خواهند داد و به آن افتخار هم میکنند. برعکس، جملگی آنان همچون اصلاحطلبان در هیبت منتقد در مناظرهها ظاهر شدند و جملگی آنان این نوید را میدادند که اگر انتخاب شوند چگونه آن سیاستها را تغییر و تدابیر جدیدی برای مدیریت کشور عرضه خواهند داشت. این دو واقعیت آخر، یعنی اینکه خیلیها نمیخواستند رای بدهند و به اصطلاح «تحریمی» بودند و واقعیت دوم اینکه نسبت به عملکرد هشت ساله اصولگرایان نارضایتی عمیق و گستردهیی وجود میداشت، به معنای آن بود که اگر نظر «تحریمیها» به هر دلیلی تغییر میکرد و حاضر میشدند در انتخابات شرکت کنند... یقینا رای آنها به سبد اصولگرایان ریخته نمیشد. چون همانطور که گفتیم مردم از عملکرد اصولگرایان رضایت نداشتند. به بیان دیگر، تغییر نظر «تحریمیها» به نفع اصلاحطلبان تمام میشد. در حالی که رای اصولگرایان
ثابت بود. بنده در تمامی نوشتهها و مصاحبههایم در دوران انتخابات، رای اصولگرایان را بین 5 تا 7 میلیون گفته بودم. در عمل هم رای آنان اندکی بیش از 5 میلیون نبود. برخلاف رایدهندگان بالقوه طرفدار اصلاحطلبان که بسیاری از آنها یا تصمیم به تحریم داشتند یا در بهترین حالت مطمئن نبودند که در انتخابات شرکت خواهند کرد، رایدهندگان به اصولگرایان از همان ابتدا مصمم به شرکت بودند. بنابراین تغییر تصمیم تحریمیها و شرکتشان در انتخابات تاثیری بر سبد رای اصولگرایان نمیگذاشت اما سبد رای اصلاحطلبان را برعکس زیر و رو میکرد و این دقیقا اتفاقی است که افتاد. کسر قابل توجهی از تحریمیها در دو سه روز آخر و دقیقا بعد از انصراف دکتر عارف تصمیمشان عوض شد و مصمم به شرکت در انتخابات شدند و همانطور که گفتیم تقریبا تمامی آنها هم به روحانی رای دادند. میماند این پرسش که در حقیقت پرسش محوری انتخابات 24 خرداد است: چه شد که تحریمیها در دقیقه 90 تصمیم به شرکت در انتخابات گرفتند؟ چند دلیل را میتوان فقط نام برد. اول آنکه هاشمیرفسنجانی ردصلاحیت شد. ردصلاحیت ایشان ضمن آنکه در ابتدا باعث ناامیدی بسیاری شد اما و در عین حال سبب شد که بسیاری
وقتی ایشان از آقای روحانی حمایت کردند از ایشان تبعیت کرده و به آقای روحانی رای بدهند. دوم، حمایت صریح، آشکار و قاطع آقای خاتمی به همراه سایر رهبران اصلاحطلب از آقای روحانی. سوم، انصراف آقای عارف در حالی که شانس او کمتر از روحانی نبود. آن ایثار و فداکاری باعث شد تا بسیاری از تحریمیها با شرکت در انتخابات و رای دادن به روحانی در حقیقت خواسته باشند از ایثار و فداکاری عارف قدردانی کرده باشند. و بالاخره دلیل آخر: طرح این پرسش از تحریمیها که «اگر رای ندهیم، چه گزینه دیگری برای تغییر و جلوگیری از تداوم سیاستهای اصولگرایان برایمان وجود دارد؟» به نظر میرسد سخنی به اغراق نرفته اگر ادعا شود که طرح این پرسش ساده، بسیاری از «تحریمیها» را درست در دقیقه 90 به پای صندوقهای رای آورد.
دیدگاه تان را بنویسید