کد خبر: 50773
تاریخ انتشار :

عسگری: آیت‌الله هاشمی با مهندسی تدبیر و اعتدال، اجماع کاملی میان روحانیت نواندیش و سیاست‌ورز و نخبگان تحت ستم جریان افراطی ایجاد کرد

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

حجت الاسلام علی عسکری: اعتدال در لغت به‌معنای حد وسط و میانه‌روی است. شناخت تعادل و قرار گرفتن در میان امت وسط، وظیفه هر مسلمان است. امام علی (ع) فرمود: «الیمین و الشمال مضلة و طریق الوسطی هی الجادة؛ راست و چپ بر گمراهی است و راه میانه، راه مستقیم و درست است». بدین جهت، یکی از ویژگی‌های مهم دین اسلام، آن است که امت اسلام را، «امت وسط» نامیده است: «و کذالک جعلناکم امة وسطا؛ ما شما را امت وسط و میانه قرار دادیم». با مراجعه به تاریخ و دقت در زندگی معصومین (علیهم السلام) و بزرگان دینی، درمی‌یابیم که اعتدال و میانه‌روی روشن‌ترین خط‌مشی و یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و بهترین امور آنان است تا آن‌جا که حضرت علی (ع) فرمود: «زمانی که خداوند متعال اراده کند به بنده‌اش خیری برساند، میانه‌روی و تدبیر را به او الهام می‌کند و بی‌تدبیری را از او دور می‌سازد». هم‌چنین پیامبر اکرم (ص) در پیامی پرنغز، خطاب به امت مسلمان فرموده است: «استووا تستو قلوبکم؛ معتدل باشید تا دل‌های شما به هم نزدیک شود». از این سخن حضرت، چنین استفاده می‌شود که ریشه اصلی اختلافات و نزاع‌ها در جامعه، بر اثر افراط و تفریطی است که برخی آن‌را مبنای عمل قرار داده‌اند و یکی از آثار هلاکت فردی و اجتماعی، خروج از اعتدال است. بنا به آن‌‌چه گفته شد، یکی از وظایف مهم نخبگان و رهبران فکری، نگاه داشتن مردم و جامعه در خط اعتدال و انعطاف است و این امر مهم و حیاتی محقق نمی‌شود مگر این‌که آرمان‌گرایی با واقع‌بینی همراه شود. رهبر معظم انقلاب اسلامی، در یکی از سفرهای خود به کرمانشاه، در جمع دانشگاهیان با اشاره به ضرورت واقع‌بینی فرمودند: «حرکت‌هایی که بی‌اعتنا به واقعیات و بدون توجه به افق‌های دوردست صورت می‌گیرد، به گمراهی و اشتباه می‌انجامد». ایشان در ادامه فرمودند: «نوسازی نظام به‌هیچ‌وجه به‌معنای تجدیدنظر در آرمان‌ها نیست بلکه به‌معنای تغییر در سیاست‌ها و تدابیر است». روشن است که سطحی‌نگری و تحجر مانع از به‌وجود آمدن حرکتی نوگرایانه و معتدل است. متأسفانه در طول سال‌های اخیر، بسیاری از دوستان اصول‌گرای ما، به‌جای پای‌بندی به چنین روش باورمندانه برای درک مردم از روی واقع‌بینی، تلاش کردند تا خود را به‌شکل افراطی بر مردم تحمیل نمایند که این حرکت آنها، آثار زیان‌باری را در جامعه پدید آورد. حضرات مورد اشاره، مقهور قدرت شده و فکر می‌کردند چرخه قدرت همیشه به‌نام و برای آنان خواهد گشت. آنان به‌نام اصول‌گرایی و با استفاده از رفتارهای هیجانی و احساسی دینی در میان مردم به‌ویژه جوانان پاک‌دل در هشت سال اخیر، سبب‌ساز جریانی شدند که اگر نبود تدبیر رهبری و دل‌سوزی‌های علما و بزرگان صبور و نواندیش، معلوم نبود کشور عزیزمان ایران، چه سرانجامی پیدا می‌کرد و در این رابطه، دیدیم که جریان افراطی مورد اشاره، عوامل خودسر و در اصطلاح رایج «لباس شخصی‌ها و هوچی‌گران» را با انقلابی‌گری تهییج و آرامش فکری و سیاسی دل‌سوزان نظام، چهره‌های مبارز گذشته و حتی مردم را سلب نمود. جریانی که با ایجاد اختلاف، تخریب و توهین، ریشه بر ریشه ارکان همبستگی ملی کوبید و کسی را یارای ایستادن در مقابل آنان نبود. عوامل شناخته‌شده و مؤثر این جریان در قم، مشهد، تهران و. . . با طرح تفکر افراطی و سطحی‌نگر خود، به بسیاری از عالمان حوزه و دانشگاه ستم نمود و اجازه دفاع را از آنان سلب و خود را صاحب بصیرت دائمی معرفی کرد و در عین حال با تفسیری تنگ‌نظرانه از دین و ولایت، اعتدال و میانه‌روی رهبری را برنمی‌تابید و در نتیجه خروجی رفتار آنان، مصیبتی برای نظام و رهبری بود. اینان در خصوص موضوع انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهم نیز قیم‌مآبانه رفتار نموده و چنین عنوان کردند که نظر رهبری با آنان همراه است و گزینه مورد نظر آنها، همان گزینه مورد نظر رهبری است و لاغیر؛ در حالی‌که نقش داهیانه رهبری در جریان انتخابات اخیر، خط بطلانی بر تز کاری آنان بود. معظم له از ابتدای مباحث مربوط به انتخابات، مهندسی تدبیر و اعتدال را سرلوحه کار خویش قرار داد و در فصل نزدیک به انتخابات، رفتارهای قانون‌شکنانه و خلاف اخلاق این جریان افراطی در کنار مرقد امام خمینی (ره) و حرم حضرت معصومه (س) را محکوم و تقبیح نمود. ایشان در اولین روز سال جدید (١٣٩٢) در کنار حرم مطهر حضرت رضا (ع)، در جمع زائران و مجاوران میلیونی آن حضرت، فرمود: «اگر کسی کاندیدایی را به رهبری منتسب نماید، او را تکذیب کنید، چون این امر غلطی است. انتخابات آزاد است و رهبری هم یک رأی دارد که هیچ احدی از آنان باخبر نیست». هم‌چنین ایشان در ادامه و در سخنرانی‌های دیگری که داشتند، بارها این مطلب را تکرار و بر اهمیت نقش بی‌طرف خود، مسئولان و دستگاه‌های مربوط به نظام در رابطه با انتخابات تأکید نمودند. نکته جالب توجه و بسیار بااهمیت دیگر این‌که ایشان فرمودند: «کسانی که قبول‌دار اسلامیت نظام نیستند، به‌دلیل ایرانی بودن خود در سر صندوق‌های رأی حاضر شوند و رأی دهند» و در نهایت نیز فرمودند: «مسئولان صندوق‌های رأی، بدانند که رأی مردم، امانت و حق‌الناس است». موضع‌گیری‌های هوشمندانه رهبری، اجازه نداد افراط‌گرایان از فضای حاکم بر انتخابات به نفع خود بهره‌جویی نمایند و به همین دلیل انتخابات سمت‌وسویی عقلانی و به‌دور از هیجان پیدا کرد و مناظرات کاندیداها در صداوسیما نیز در همین راستا بود. در این میان، حرکت هوشمندانه و توأم با تدبیر آیت‌ا. . . هاشمی‌رفسنجانی، شخصیتی که سال‌های سال اهانت و توهین را از سوی جریان افراطی به جان خرید، مثال‌زدنی است. ایشان ابتدا آبروی خود را در کف باکفایت خویش نهاد و برای ثبت‌نام به وزارت کشور رفت و مردم و دل‌سوزان نظام را شاد کرد و پس از آن‌که به‌هر دلیل صلاحیت او از سوی شورای نگهبان احراز نشد، قانون‌مندانه صبر پیشه کرد. نه مقابله کرد و نه سکوت روا داشت بلکه سعی کرد تا با مهندسی تدبیر و اعتدال، اجماع کاملی را در میان روحانیت نواندیش و سیاست‌ورز ایجاد نماید و نخبگان تحت ستم جریان افراطی را به اجماع وادار سازد. در کنار آیت‌ا. . . هاشمی‌رفسنجانی، نقش حجج اسلام سید حسن خمینی، ناطق‌نوری، دکتر سید محمد خاتمی و به‌ویژه دکتر عارف ـ با انصرافی عقلانی و هدف‌مند ـ نیز بسیار اثرگذار بود. به‌طوری‌که حرکت هماهنگ و تشکیلاتی بزرگان نام‌برده، طرحی نو در انداخت و جریان اعتدال و اصلاح را به پیروزی رساند و دکتر حسن روحانی ، چهره جامع و فرزند معتدل حوزه و دانشگاه را کاندیدای پیروز انتخابات نمود. این اتفاق خوشایند، شادی و انبساط خاطر مردم و دل‌سوزان نظام را فراهم کرد و این پیروزی به‌حق پیروزی اعتدال، تدبیر و امید بر افراط و تحجر گشت، امری که مهندسی اعتدال از سوی رهبری و دل‌سوزان نظام، سبب‌ساز آن شد. ن

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها