ایران و نگاه های متعارض در کاخ سفید

امیر علی ابوالفتح کارشناس مسائل امریکا در کانال تلگرامی خود می نویسد: در خیابان های ایران شورش به راه نیافتاده است و از همه مهم تر ، ایران برای مذاکره مجدد با امریکا موافقت نکرده است . ادامه این روند ، اثرگذاری استراتژی امریکا در قبال ایران را به مخاطره می اندازد .

در حال حاضر ، بر سر نتیجه دلخواه حاصل از تشدید فشارها بر ایران در داخل دولت امریکا اختلاف نظر وجود دارد . این اختلافات میان سه گروه یا سه جریان حاضر در دولت امریکا قابل مشاهده است :

1 - جریان نئو کان ها : محافظه کاران نوین - نئو کان ها - ماهیت جمهوری اسلامی ایران را اصلاح ناپذیر قلمداد می کنند و معتقدند فشارهای وارده در نهایت باید به تغییر رژیم در ایران و روی کار آمد نظام سیاسی همسو با ایالات متحده بیانجامد تا تهدیدات امنیتی ناشی از رویکرد انقلابی ایران برای همیشه پایان پذیرد . جان بولتون مشاور امنیت ملی دونالد #ترامپ ، مایک پمپئو به عنوان شخصیت حقیقی ، رودی جولیانی وکیل شخصی دونالد ترامپ و نیوث گینیگریچ رییس اسبق مجلس نمایندگان ، شاخص ترین چهره های نئو کان حاضر در کاخ سفید در قبال موضوع ایران به شمار می آیند.

2 - تشکیلات : این گروه که بدنه کارشناسی دستگاه های دیپلماسی ، نظامی و امنیتی امریکا را شامل می شوند، برخلاف نئو کان ها ، نگاه ایدئولوژیک به ماهیت سیاسی جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی ندارند ، با این حال ، از برهم خوردن توازن امنیتی در منطقه خاورمیانه در پی اجرای برجام و اتخاذ آنچه " تهاجم ایران در منطقه " می خوانند ، نگران هستند . این گروه ، فشارهای وارده بر ایران را تا سر حد برقراری مجدد توازن قوا در منطقه به نفع محور عریستان - اسراییل لازم می شمارند و ضرورتا در پی تغییر رژیم در ایران نیستند . جیمز متیس نظر تشکیلات را در قبال ایران نمایندگی می کند .

3 - رییس جمهور : برای دونالد ترامپ ، بیش از این که ماهیت جمهوری اسلامی یا برهم خوردن موازنه قوا در منطقه خاورمیانه اهمیت داشته باشد ، رسیدن به هرگونه توافقی میان ایران و امریکا اهمیت دارد . ترامپ در مقام شخصیت حقیقی ، بارها اعلام کرده است که هدف از تشدید فشارها بر ایران ، وادار کردن تهران برای حضور مجدد در پای میز مذاکره است به گونه ای که فقط با یک تماس تلفنی با کاخ سفید ، راه برای توافق هموار خواهد شد . از دید ترامپ ، مذاکرات مجدد با ایران اگر هیچ دستاورد ملموسی نیز نداشته باشد ، باز ، موفقیتی در به ثبت رسیدن نام وی در تاریخ روابط خارجی امریکا خواهد بود که یکی از گره های کور با سر انگشت رییس جمهوری چهل و پنجم باز شده است .

به هر حال به نظر می رسد این سه دیدگاه در داخل کاخ سفید طرفداران جدی دارد و هنوز هیچ کدام نتوانسته است دو دیدگاه دیگر را با خود همراه سازد . ارسال پیام های متفاوت و بعضا متعارض و متضاد از کاخ سفید در قبال نحوه مواجه با ایران ، ریشه در ادامه این اختلافات دارد . حتی اگر ایران برای گفت و گو مجدد با امریکا اعلام حمایت کند اما جریان های متعارض در داخل کاخ سفید به اجماع نرسیده باشند ، مذاکرات با این کشور حاصلی نخواهد داشت و هرگونه توافق ، از سوی همین دولت یا از سوی دولت بعدی امریکا زیرپاگذاشته خواهد شد .