«طبیب سیاستمدار» بعد از 16 سال میآید/ آیت الله این بار از کدام علی اکبر حمایت میکند؛ ناطق نوری یا ولایتی؟!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه؛ 16 سال پس از حضور علی اکبر ولایتی در راس دستگاه دیپلماسی دولتهای آیت الله خامنهای و آیت الله هاشمی رفسجانی، این روزها نام آقای دیپلمات بار دیگر بر سر زبانها افتاده است. او که چند سال آرام و کم حاشیهای را در مقام مشاور امور بینالملل مقام معظم رهبری سپری کرده، این روزها به مثابه سال 76 و 84 هوای ریاست جمهوری به سرش زده و بی میل نیست که چند خیابان آن طرفتر سیاست داخلی و بینالمللی را از کسوت ریاست جمهوری رصد کند.
هرچند ولایتی تاکنون هیچ اظهارنظر صریحی درخصوص حضورش در انتخابات پیش رو نداشته و اعلام کرده «فعلا قصد ندارم درباره انتخابات صحبت کنم و در این خصوص بعدا صحبت می کنم» اما فعالسازی سایت سابق خود، دیدارهای سیاسی با احزاب اصولگرا، منتشر شدن دعوتنامه چند تشکل دانشگاهی، پزشکی و سیاسی برای دعوت به حضور او و اظهارنظرهای چهرههای شاخص اصولگرا درباره احتمال کاندیداتوریاش، همه و همه انگشت اشاره را به عنوان یکی از محمتلترین گزینههای ریاست جمهوری به سوی مرد متین و آرام اصولگرا گرفته است.
ولایتی از ریاست دستگاه دیپلماسی تا ریاست دولت!
اما گمانهها درباره کاندیداتوری وزیر اسبق امور خارجه از زمانی آغاز شد که از یک سو برخی احزاب و گروههای سیاسی چون موتلفه بنای دیدار با او را گذاشتند و در دیگر سو چهرههای مطرحی از جمله آیت الله هاشمی رفسنجانی در چندین نوبت از وزیر امور خارجه کابینهاش به عنوان کاندیدایی اصلح برای انتخابات سخن گفت.
این اولین بار نیست که علی اکبرهاشمی رفسنجانی در مقام دفاع و حمایت از وزیر پیشین خود بر می آید؛ نخستین بار در انتخابات سال 76 بود که از علی اکبر ولایتی به عنوان گزینه اول هاشمی رفسنجانی برای ریاست جمهوری بعد از خودش نام برده شد اما پروسه انتخابات در درون جامعه روحانیت به نحوی پیش رفت که در نهایت «علی اکبری» دیگر از سوی جامعه روحانیت به عنوان کاندیدا مطرح شد؛ علی اکبر ناطق نوری!
ولایتی در سال 84 بار دیگر عزم به ورود به عرصه رقابت داشت اینبار جدی تر از قبل. او در در این برهه از انتخابات با وجود آنکه در نشستهای «شورای هماهنگی جبهه متحد» که توسط برخی چهرههای اصولگرا چون ناطق نوری رهبری میشد حضور فعال داشت، اما در نهایت رای نهایی این شورا که به نام علی لاریجانی درآمده بود را نپذیرفت و مستقلا وارد عرصه انتخابات شد. اما گویی قرار نبود آقای وزیر امورخارجه اینبار نیز در معرض رای مردم قرار گیرد و زمانیکه هاشمی رفسجانی تصمیم به حضور در رقابت گرفت او در اقدامی که به گفته خود در جهت نهادینه کردن اخلاق انجام داده بود اینبار نیز به نفع علی اکبر دیگری از عرصه رقابت کنار کشید؛ اینبار علی اکبر هاشمی رفسنجانی!
او در بیانیه کنارهگیری خود با تاکید براینکه میخواهم اخلاق را در سیاست نهادینه کنم آورده بود؛«در طول حیات سیاسی خود همواره کوشیده ام تا با تأسی به فرامین شریعت محمدی (ص) و سیره ائمه اطهار (ع)، در عرصه سیاست، به مبانی اخلاقی پایبند باشم. از این روی با حفظ احترام به همه جریانهای سیاسی داخل نظام و سایر نامزدهای محترم، خود را معرفی کرده و از نفی و تخریب دیگران پرهیز نمودم. حاصل آن بود که با استقبال دلگرم کننده شما مردم وظیفه ام سنگینتر شد؛ اما در این میان، با تکیه بر همان مبانی اخلاقی چون احترام پیشکسوتان عرصه مدیریت کلان کشور و روحانیت معزز را بر خود لازم میدانستم. لذا از ابتدا اعلام کردم که در صورت ورود جناب آقای هاشمی رفسنجانی به عرصه انتخابات (به عنوان فرد اصلح) از صحنه کناره گیری خواهم کرد. اینک که ایشان ثبتنام کردهاند انصراف خود را از ادامه فعالیتهای انتخاباتی اعلام می دارم. علیرغم اینکه ایشان بارها عدم تمایل خویش را به بازگشت به این سمت اعلام و متقابلاً از نامزدی اینجانب، در صورت اجماع بین ارزش گرایان حمایت کرده بودند، که البته هرگز چنین نشد. آمده بودم تا به سهم خود، اخلاق را در سیاست نهادینه کنم و اینک به عهد خود وفا می نمایم.»
سیاستمدار اخلاقمدار اینبار به نفع چه کسی کنار خواهد کشید؟
اما اخلاقمداری آقای وزیر امورخارجه به همین نقطه منتهی نشد چه آنکه او بعد از روی کار آمدن محمود احمدی نژاد نیز از در همراهی و کمک به دولت برآمد و در مقام مشاور امور بینالملل مقام معظم رهبری در بسیاری از مراسم بدرقه و استقبال از رییس جمهور حضور فعال داشت و حتی مورد اعتماد رییس جمهور یکهتاز نیز قرار گرفت.
شاید همین اخلاقمداری طبیب سیاستمدار بود که امروز آیت الله را بر آن داشته که بار دیگر چتر حمایتی خود را بر سر او بگستراند و در کنار سخنان گاه و بیگاه خود از دولت وحدت ملی گریزی نیز به اصلح بودن وزیر اسبق خود بزند تا شاید با ربط و بسط دادن این دو به یکدیگر، ولایتی را بار دیگر به میدان رقابت بفرستد. براساس برخی اخبار منتشر شده هاشمی رفسنجانی در جلسهای گفته است «اگر ولایتی برای انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شود علاوه بر رأی اصولگرایان، میتواند نظر مثبت اصلاح طلبان را نیز جلب نموده و یک اجماع ملی را رقم بزند»
نشریه «شما» ارگان حزب موتلفه اسلامی نیز چندی پیش از دعوت شخصیتهایی با گرایشهای مختلف از ولایتی برای شرکت در انتخابات 92 خبر داد. یکی از نکات طرح شده در این دیدارها پیشنهاد بهره گیری از گرایشهای مختلف در کابینه بوده است که از جمله آنها انتخاب یک چهره اجرایی همچون قالیباف به عنوان معاون اول می باشد. دارا بودن چهره دیپلماتیک در میانه ایفای نقش ایران در منطقه و جهان، عدم مرزبندی بر مبنای خرده منازعات جناحی، اعتماد رهبری و مراجع از جمله امتیازات وی است که پیشنهاد دهندگان به آن استناد کردهاند. همچنین شنیده شده است یکی از چهرههای مورد اتکای اصلاح طلبان نیز با طرح این درخواست یادآور شده است که عقلای اصلاح طلبان او را تخریب نخواهند کرد.
پارس دیلینیوز نیز خبر از تشکیل و به راه افتادن ستاد انتخاباتی ولایتی در آمریکا داد. لورا روزن خبرنگار معروف واشنگتن پست که به وزارت خارجه بسیار نزدیک است با نقل قولی از عباس ملکی دیپلمات ایرانی و معاون سابق وزیر امور خارجه ایران گفته بود که ولایتی احتمالا کاندیدای ریاست جمهوری ایران است.
با وجود همه این گمانهها و هرچند از علی اکبر ولایتی به عنوان چهرهای جامع الاطراف که از یک سو رابط نزدیکی با رییس مجمع تشخیص مصلحت دارد، از سوی دیگر مورد علاقه دولت است و در نهایت اصلاح طلبان معتدل نیز روابط حسنهای با او دارند؛ یاد میشود اما فضای فعلی کشور در آستانه انتخابات ریاست جمهوری به نحوی است که بیگمان شرایط را برای این چهره دیپلماتیک سختتر از دورههای قبل خواهد بود، چه آنکه برخلاف آنکه این روزها دائما از ضرورت به اجماع رسیدن و تشکیلی دولتی ملی سخن گفته میشود ولی تعدد کاندیداها در درون جریان اصولگرا بیش از هر دورهای است و هر طیفی از این جریان ساز جدایی کوک کرده است که احتمال رسیدن به اجماع را بسیار کمرنگ کرده است.
از سوی دیگر اصولگرایان تندرو و دولتیها که کینهای دیرینه از هاشمی رفسنجاین به دل دارند تا به امروز با هر گزینهای که احتمال حمایت آیت الله از او وجود داشته به بدترین روش برخورد کردهاند چنانچه ناطق نوری را در مراسم شبهای احیای حرم رضوی مورد اهانت قرار دادند و این روزها از هر بهانهای برای تخریب او استفاده میکنند، شاید بعید نباشد که همان روش تخریبی را علیه وزیر خارجه اسبق ولی با تخفیفی مصلحتگرایانه به خاطر مقام فعلی او در دفتر مقام معظم رهبری دنبال کنند.
ولایتی که در سالهای دهه 60، فرصت تکیه بر صندلی «نخست وزیری» را به دست نیاورد و در دهه 70 و 80 نیز مجبور به کنارهگیری از رقابتهای ریاست جمهوری شد،دهه 90 را چگونه خواهد گذراند؟
دیدگاه تان را بنویسید