هدف از تشدید تحریم‌های یکجانبه علیه ایران چیست؟/ روکم‌کنی از ایران یا رقابت با آمریکا؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
به گزارش نامه به نقل از متن پیش خبرش، از دو هفته قبل در رسانه‌های غربی آمده بود. خبرش هم چند روز بعد با اقدام کشورهای اروپایی در مورد تصویب تحریم‌های جدید علیه ایران به طور رسمی تایید شد. این خبر از برخی جهات، قابل توجه بود؛ یکی آن‌که اتحادیه اروپا با افزایش تحریم‌ها نشان داد، فراتر از آمریکا در مسیر وسعت تحریم‌ها گام برمی‌دارد. از این رو این سوال مطرح است آیا اروپا قصد دارد خود را قدرتمندتر از آمریکا در صحنه مواجهه با فعالیت‌های هستهای ایران نشان دهد؟ یا همان‌طور که ادعا کرده، قصد دارد تهران را ترغیب به انجام مذاکراتی کند که گفته شده به‌زودی برگزار خواهد شد؟
اروپا تندتر از آمریکا وزیران خارجه 27 کشور اروپایی در بروکسل، وقتی امضای خود را پای فهرست تحریم‌های جدید و مضاعف علیه ایران نشاندند، انگارنه‌انگار که چند روز قبل‌تر از آن، کاترین اشتون، رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا که نماینده غرب در مذاکرات هستهای با ایران است، گفته بود: «هنوز دیپلماسی در مورد برنامه‌های هستهای ایران دنبال می‌شود و مذاکرات می‌تواند به‌زودی حرکتی رو به جلو داشته باشد.» اشتون، همچنین تاکید کرده بود، این نکته حایز اهمیت است که به ایران این پیام ارسال شود که اتحادیه اروپا به دنبال توافق مذاکره‌ای با جمهوری اسلامی است. به گفته اشتون، تحریم‌هایی که چندی قبل علیه ایران اعمال شد، تاثیرگذار بوده است؛ تحریم‌هایی که به زعم او به منظور مجاب کردن تهران برای بازگشتن به پای میز مذاکره اعمال شد. استفاده از ابزار تحریم برای این‌که به گفته آنان تهران را به پای میز مذاکره بنشانند، در حالی صورت می‌گیرد که ایران همواره تاکید داشته آماده انجام مذاکرات هستهای است. با وجود این، اروپا در آستانه دور جدیدی از مذاکرات است که به‌زودی برگزار می‌شود ولی هنوز زمان و مکان دقیقش مشخص نشده، بدون آن‌که توجیه منطقی‌‌ای برای تشدید تحریم‌های جدیدش داشته باشد، حرف از چشم‌انداز انجام مذاکرات تازه می‌زند و همین امر نیز موید این ادعاست که غرب به دنبال حل‌وفصل پرونده هستهای نیست که اگر چنین بود، در آستانه مذاکرات قریب‌الوقوع، اقدام به تشدید تحریم‌ها نمی‌کرد. تحریم‌های جدید اروپا در بخش‌های مالی، بانکداری، صنایع و کشتیرانی به تصویب رسیده و می‌تواند پیامدهای مخربی علیه اقتصاد ایران داشته باشد. از این منظر، 27 کشور اروپایی فراتر از آمریکا در جهت اجرا کردن تحریم‌های یکجانبه علیه تهران گام برداشته‌اند؛ چراکه تحریم‌های مذکور، حتی شدیدتر از نوع و حجم تحریم‌هایی است که کاخ سفید تاکنون علیه کشورمان، اعمال کرده است. همچنین این تحریم‌ها شامل مبادله‌های مالی با برخی ملاحظات در زمینه کمک‌های بشردوستانه، غذا و خرید دارو می‌شود. به این صورت که: «اتحادیه اروپا موافقت خود را با ممنوعیت تمامی نقل‌وانتقالات بین بانک‌های ایران و اروپا اعلام می‌کند، مگر آن‌که این مبادلات دلایل بشردوستانه داشته باشند.» از سوی دیگر از این پس تاجران اروپایی ناگزیر خواهند بود برای هرگونه نقل‌وانتقال مالی با ایران به منظور تجارت کالاهای مجاز از دولت مجوز دریافت کنند. این در حالی است که آنان در گذشته بی‌نیاز از دریافت مجوز دولت‌هایشان بودند. اروپا چند بانک ایرانی را نیز به فهرست بانک‌های تحریم شده اضافه کرده‌اند. به این شکل که بانک‌های صنعت و معدن، توسعه و تعاون و همچنین تجارت سرمایه بلاروس، وابسته به بانک تجارت نیز به فهرست موسسات مورد تحریم اتحادیه اروپا افزوده شده‌اند. مجید نامجو، وزیر نیروی ایران نیز شامل این تحریم‌ها شد. علاوه بر وزیر نیرو، وزارت نیرو و همچنین وزارت نفت نیز ایران در فهرست تحریم‌های جدید اروپا قرار گرفتند. چند شرکت هم که عمدتا در حوزه نفت و گاز به فعالیت مشغولند، در زمره تحریم‌های تازه اروپا قرار دارند. وقتی وزیران خارجه کشورهای اروپایی درصدد تصویب فهرست تازه بودند، چند کشور مخالفت خود را با این اقدام اعلام کردند. سوئد، یونان، قبرس و مالت چهار کشور مخالفت تشدید تحریم‌ها بودند. مخالفت سوئد خبرسازتر از سه کشور دیگر شد. چراکه این کشور قرارداد مخابراتی با ایران دارد و از آنجایی که چند کشور بزرگ اروپایی از قرارداد اریکسون با ایران مطلع هستند، سوئد بیم آن دارد که با اعمال تحریم‌های جدید، این قرارداد به خطر بیفتد. البته سوئدی‌ها به صراحت درباره علت مخالفت‌شان- که البته سودی هم در تصمیم‌گیری بقیه اعضای اتحادیه اروپا نداشت- صحبت نکردند بلکه آن را به صدمه زدن تحریم‌ها به مردم ایران ربط دادند. اما اروپایی‌ها در فهرست جدید تحریم‌های خود، نام چند شرکت، اشخاص حقیقی و حقوقی را لغو تحریم کردند. علت عمده این تصمیم، شکایت این شرکت‌ها از اتحادیه اروپا بود زیرا آنها معتقد بودند اروپا بدون ارایه مستندات بابت ادعای همکاری هستهای با ایران، اسم‌شان را در فهرست تحریم‌ها قرار داده است. براین اساس، دو شرکت حمل‌ونقل، یک شرکت تجهیزات و الکترونیک و هفت شخصیت حقیقی از تحریم‌های پیشین معاف شدند. محمد جهرمی، مدیرعامل پیشین بانک صادرات ایران و محمودرضا خاوری، مدیرعامل قبلی بانک ملی ایران که به دست داشتن در اختلاس سه هزار میلیارد تومانی متهم شده بود، از جمله افرادی هستند که از دایره تحریم‌های اتحادیه اروپا خارج شده‌اند. در این میان، محمود خاوری که مدت‌هاست در خارج از ایران (کانادا) زندگی می‌کند، اموالش دیگر بلوکه نیست و وی می‌تواند به کشورهای اروپایی عضو اتحادیه اروپا نیز سفر کند. از این منظر، تصمیمی که اتحادیه اروپا علیه ایران به اجرا گذاشت، برای هرکه بد شد، برای مدیرعامل پیشین بانک صادرات که در عین حال یکی از متهمان اصلی پرونده فساد بزرگ بانکی است، اقدامی مثبت تلقی می‌شود. با مرور آنچه در فرآیند این اقدام تازه اروپا رخ داده و با توجه به این‌که کشورهای اروپایی در وسعت دامنه تحریم‌ها، گوی رقابت از واشنگتن را ربوده‌اند، این سوال پیش می‌آید که اتحادیه اروپا بر چه اساسی دست به این اقدام زده است؟ چه منفعتی از این کار می‌برد آن‌هم در شرایطی که هنوز وابستگی این قاره به انرژی‌ای که ایران یکی از تامین‌کنندگان آن است، مرتفع نشده است.
دیدگاه تان را بنویسید