جبهه پایداری، در گیر و دار انشقاق و اختلاف/ پایداری‌ها شانسی ندارند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه جبهه پایداری یکی از جریان‌های اصولگرایی است که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به تکاپوی انتخاباتی افتاده است و می‌کوشد تا با بررسی فضای انتخاباتی و پایگاه‌های رأی آوری جریان‌ها مختلف در میان وحدت با اصولگرایان یا حضور مستقل در انتخابات یکی را انتخاب کند. اما این جبهه در آستانه انتخابات هنوز هم برای چگونگی حضور در این انتخابات به تصمیم‌گیری نرسیده است. حرف و حدیث‌های اولیه در مورد تشکیل جریانی به نام جبهه پایداری، پس از خانه‌نشینی 11 روزه محمود احمدی‌نژاد مطرح شد و در نهایت مرداد ماه سال گذشته و در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، جبهه پایداری اعلام موجودیت کرد. پایداری که هسته مرکزی آن را افرادی از گروه اخراجی‌های دولت احمدی‌نژاد همچون صادق محصولی و نیز چهره‌هایی از فراکسیون انقلاب اسلامی مجلس هشتم از جمله مرتضی آقا تهرانی و روح الله حسینیان تشکیل می‌دهند، یکی از جریان‌های جنجالی و پر سروصدا در انتخابات مجلس نهم بود. بی‌ثباتی پایداری از همان اول شروع شد اصولگرایان در انتخابات مجلس نهم تمام تلاش خود را برای ایجاد وحدت میان همه جریان‌های اصولگرایی صرف کردند. جبهه متحد اصولگرایان با تشکیل کمیته مشترک با حضور نمایندگانی از جریان‌های مهم اصولگرایی، تلاش کرد تا لیست واحد نامزدهای اصولگرا را برای انتخابات ریاست جمهوری تدوین و با این اقدام، از پخش شدن آرای اصولگرایان جلوگیری کند. جبهه پایداری در مقطع انتخابات مجلس نهم، ابتدا اعلام کرد که وحدت اصولگرایان را مد نظر دارد و در کمیته مشترک جبهه متحد اصولگرایان حاضر می‌شود و زیر پرچم وحدت اصولگرایان فعالیت می‌کند. اما با اینکه که بارها پرهیز از سهم‌خواهی و سهم‌طلبی را از مهم‌ترین اصول مرامنامه خود عنوان کرده بودند، در نهایت هنگامی که داستان به ارائه لیست و سهم هر کدام از جریان‌های اصولگرایی در لیست نهایی مطرح شد، این جبهه ناگهان به فکر فعالیت مستقل در انتخابات مجلس افتاد. جبهه پایداری باوجود آنکه بر مزایای وحدت اصولگرایان تأکید کرده بود، با تغییر موضعی ناگهانی، اولین جریانی بود که وحدت اصولگرایان را بر هم زد. پایداری در نهایت ورود مستقل خود را به انتخابات نهمین دوره مجلس اعلام کرد و با لیست مستقل در تهران و برخی شهرستان‌ها وارد رقابت انتخاباتی شد. ورود به انتخابات، مستقل یا متحد؟ جبهه پایداری انقلاب اسلامی حالا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری هنوز هم دچار همان بی‌ثباتی انتخابات قبل است و باز هم نمی‌داند که می‌خواهد با وحدت اصولگرایان کنار بیاید یا نه. پایداری‌ها در ابتدای سال جاری که بحث‌های انتخاباتی کم کم آغاز می‌شد، اظهارنظرهای انتخاباتی خود را شروع کردند. پایداری ابتدا برخلاف انتخابات مجلس نهم که مستقل وارد عرصه رقابت شده بود، در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری از وحدت حرف می‌زد. بیشتر اعضای پایداری در اظهارنظرهای خود درباره انتخابات ریاست جمهوری به نوعی موضع‌گیری می‌کردند که تمایل این جبهه برای وحدت با دیگر جریان‌های اصولگرایی مشهود بود. در میان همین اظهارنظرها محمد جواد ابطحی یکی از اعضای جبهه برای تشریح مواضع جبهه پایداری در ارتباط با ورود جریان اصولگرایی به انتخابات ریاست‌جمهوری گفت که " اگرچه جریان اصولگرایی در انتخابات مجلس نهم نشان داد بعضی اختلاف سلایق، به برخی اختلاف مواضع فکری برمی‌گردد، اما تلاش دارند با توجه به تجربیات مجلس نهم به وحدت برسند و کاندیدای خاصی را معرفی کنند." در همان حال برخی دیگر از اعضای جبهه پایداری نه تنها نگاهی به وحدت اصولگرایان نداشتند، بلکه حتی از اینکه کدام کاندیدا را حمایت می‌کنند و از چه کسی حمایت نمی‌کنند، حرف می‌زدند. اسماعیل کوثری، عضو دیگر جبهه پایداری گفته بود که " جبهه پایداری از کاندیداتوری حداد عادل حمایت نمی کند. وی حمایت از سعید جلیلی به جای حدادعادل در انتخابات ریاست جمهوری را برنامه جبهه پایداری دانسته است." شرط و شروط‌های پایداری و حرف‌هایی که از وحدت زده شد اما مدتی پس از اظهارنظرهای ناهماهنگ پایداری‌ها درباره نحوه ورود این جبهه به انتخابات ریاست جمهوری، ناگهان شرط و شروط‌های جبهه پایداری برای وحدت با دیگر اصولگرایان آغاز شد و پایداری‌ها گفتند که در صورتی که اصولگرایان شروط آنها را رعایت کنند، حاضر به وحدت خواهند بود. جبهه پایداری پیشتر کاملا متمایل به وحدت با اصولگرایان به نظر می‌رسید و برخی این تمایل پایداری‌ها را ناشی از این موضوع می‌دانستند که آنها امید چندانی به حضور قدرتمند و اثرگذار در انتخابات ریاست جمهوری ندارند و سعی می‌کنند با وحدت با دیگر اصولگرایان سهمی از دولت آینده را برای خود بردارند. اما پایداری‌ها ناگهان حرف از شرط و شروط را به میان آوردند. صادق محصولی که یکی از شاخص‌ترین چهره‌های جبهه پایداری است، وقتی سخن به ائتلاف این جبهه با جریان‌های دیگر اصولگرایی رسید، ناگهان شرط و شروط‌های جبهه پایداری برای ائتلاف را به میان آورد و گفت که "شرط ما برای ائتلاف این است که این جریانات و گروه‌ها ملاک خود را برنده شدن در انتخابات قرار ندهند و آن چیزی که به عنوان مبانی اصولگرایی قبول دارند در عمل تن بدهند." این دست اظهارنظرهای پایداری‌ها در حالی مطرح می‌شد که بسیاری از طیف‌های اصولگرایی در مقطع انتخابات مجلس نهم معتقد بودند پایداری‌ها به دلیل سهم‌خواهی و داشتن صندلی‌های بیشتر در مجلس نهم، از زیر پرچم جبهه متحد اصولگرایان بیرون آمدند و مستقل وارد انتخابات شدند. در نهایت شرط و شروط‌های جبهه پایداری ازسوی دیگر جریان‌های اصولگرا مورد پذیرش و استقبال قرار نگرفت و بیشتر اصولگرایان وحدت با شرط و شروط را ناممکن توصیف کردند و گفتند که پایداری‌ها اگر تمایلی به ائتلاف و اتحاد دارند، باید از شرط و شروط فاصله بگیرند. جواد آرین‌منش، عضو حزب موتلفه در این رابطه گفته بود که "جبهه پایداری در صورت تمایل به وحدت با جبهه متحد، باید از هرگونه شرط گذاری برای اتحاد فاصله بگیرد."

این واکنش اصولگرایان به پیش‌شرط‌های پایداری، موجب شد که اعضای این جبهه، داستان شرط و شروط‌ها را فراموش کنند و بار دیگر برای مدتی میان وحدت یا حضور مستقل در نوسان موضع‌گیری باشند. پایداری حتی وحدت درونی خود را هم حفظ نکرد اما پایداری‌ها که برای مدتی از وحدت حرف می‌زدند، در نهایت نه تنها نتوانستند حسن نیت و تلاش خود را برای وحدت با سایر اصولگرایان دنبال کنند، بلکه حتی در درون خود نیز از وحدت و اتحاد فاصله گرفتند. اختلاف نظر بر سر مسائل انتخاباتی در پایداری چنان شدت گرفت که بسیاری حرف از انشقاق در درون ساختار جبهه پایداری سخن به میان آوردند. داستان انشقاق در جبهه پایداری از آنجا شروع شد که خود پایداری‌ها گفتند که اختلاف نظرهایی بر سر مسائلی همچون کاندیدای اصلح در درون جبهه پایداری وجود دارد. علاوه بر این کناره گیری غلامحسین الهام از شورای مرکزی جبهه پایداری، نشانه‌های این اختلاف گسترده را پررنگ‌تر کرد. همین اختلافات بویژه بر سر حمایت از کاندیداهای ریاست جمهوری بود که حرف و حدیث‌ها درباره انشقاق جبهه پایداری را ایجاد کرد. گفته می‌شد که پایداری به دو شاخه قم و تهران تقسیم شده است. طیف قم جریان پایداری اعضایی هستند که حاضر به ائتلاف و رسیدن به یک کاندیدای واحد با حامیان دولت نیستند. آنها حمایت از کاندیدای مورد نظر حامیان دولت را در تضاد با شعارها و اهداف اصلی جبهه پایداری می‌دانستند. از سوی دیگر، شاخه تهران که اکثرا از اعضای سابق کابینه و برخی نمایندگان حامی دولت در مجلس هشتم ونهم هستند، معتقدند که باید از نامزد مورد نظر حامیان احمدی‌نژاد حمایت کرد. به باور این افراد با این اقدام راه احمدی‌نژاد ادامه پیدا خواهد کرد و فردی از جنس محمود احمدی‌نژاد جایگزین او خواهد شد.

ازسوی دیگر برخی همچون حمیدرضا ترقی، عضو حزب موتلفه، اختلاف دیگر میان پایداری‌ها را دعوا بر سر کاندیداتوری حدادعادل و سعید جلیلی می‌دانستند. ترقی در این رابطه گفته بود که " یکی از دلایل مهم این اختلاف که درمورد آن این روزها زیاد حرف زده شده، عدم توافق اعضای این جبهه روی مصداق برای انتخابات ریاست جمهوری آینده است. به نظر می‌رسد اعضای پایداری بر سر حمایت از حدادعادل و جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم اختلاف دارند."

اما خبر انشقاق در جبهه پایداری ازسوی اعضای این جبهه تکذیب شد. صادق محصولی در واکنش به این داستان، با تندی خبر انشقاق در پایداری را تکذیب کرد و گفت که "هیچ انشقاقی در جبهه پایداری صورت نگرفته و این ساخته و پرداخته اذهانی است که یا اطلاع ندارند یا اطلاع دارند اما مریض هستند."

لنکرانی که سخنگوی جبهه پایداری است، گفت که "خبر انشقاق و دو شاخه شدن جبهه پایداری حرف عجیب و غریبی است که صحت ندارد و آن را تکذیب می‌کنم." و آقاتهرانی که رئیس شورای مرکزی این جبهه است، گفت که " این (ادعای انشقاق در جبهه پایداری) بچه‌بازی است. آنهایی که آن را مطرح می‌کنند یا نمی‌دانند و یا خدای نکرده غرض دارند." باوجود آنکه افراد متعددی از اعضای جبهه پایداری انشقاق در درون این جبهه را تکذیب کردند، اما بروز و ظهور اختلاف نظرهای جدی در میان اعضای این جبهه، داستانی نبود که بتوان آن را نادیده گرفت. این اختلاف نظر تا جایی جدی بود که برای مدتی اعضای جبهه پایداری حتی اظهارنظرهای انتخاباتی در رسانه‌ها نداشتند و اظهارنظر درباره مسائل مربوط به انتخابات را به زمین سخنگوی این جبهه می‌انداختند و رسانه‌ها را سراغ لنکرانی می‌فرستادند. پایداری در انتخابات شانسی ندارد اما حالا در حالی که کمتر از 8 ماه به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است، تکلیف پایداری و نحوه حضور این جریان در انتخابات ریاست جمهوری نامعلوم است. باوجود اینکه این جبهه از بازسازی و راه اندازی ستادهای انتخاباتی خود خبر داده است، اما هیچ خط و ربطی برای چگونگی فعالیت انتخاباتی پایداری‌ها مشخص نیست. اصولگرایان اشتیاقی برای وحدت با پایداری‌ها نشان نداده‌اند و پایداری‌ها تقریبا مزیت نسبی برای اصولگرایان دیگر ندارند. پایداری‌ها هنوز نمی‌دانند می‌خواهند مستقل بیایند یا می‌خواهند وحدت کنند. حرف و حدیث‌ها درباره ائتلاف این جبهه با جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی در حد حرف بدون تاییدی باقی مانده است که یک روز پررنگ‌تر و روز دیگر تکذیب می‌شود. این در حالی است که به نظر می‌رسد رهپویان هم تمایل چندانی برای ائتلاف با پایداری ندارد. عوض حیدرپور عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران می‌گوید "جبهه پایداری به دولت و حلقه انحرافی درون آن نزدیک است و نباید در هیچ صورت وارد ائتلاف با آنها شد. جبهه پایداری تنها جوانه ای از درخت اصولگرایی است آنها باید بیایند خود را به جمعیت ایثارگران و رهپویان نزدیک و شبیه کنند. نه اینکه بگویند ایثارگران و رهپویان چکار کنند تا اجازه نزدیک شدن به آنها را داشته باشند." در شرایط کنونی و در حالی که امکان ائتلاف پایداری با دیگر اصولگرایان به دلیل موضع نامعلوم این جریان و شرط و شروط‌های اعضای آن دور به نظر می‌رسد، جبهه پایداری برای ورود مستقل به انتخابات هم شانس چندانی ندارد و به نظر نمی‌رسد که این جریان با موضع‌گیری‌های ناروشن و ناهماهنگ و با نیروهای اندکی که در حال انشقاق و اختلاف هستند، شانسی برای حضور اثرگذار و قدرتمند در انتخابات ریاست جمهوری آتی داشته باشد.