کد خبر: 56679
تاریخ انتشار :

احمدی نژاد داستان را تا آخرش تعریف نمی‌کند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

محمدحسین شریعتمدار: محمود احمدی نژاد هم مانند هر انسان دیگر در طول این سال ها تغییر کرده است. کت و شلوارهای گران قیمت تری به تن می کند و از کاپشن های معروفش دیگر خبری نیست. به ظاهر خود بیشتر می رسد و این، با مقایسه عکس های احمدی نژاد در هشت سال دوران ریاست جمهوری و چهره این روزهایش در رسانه ملی به روشنی قابل درک است.
احمدی نژاد اما بسیاری از خصلت های خود را حفظ کرده، هنوز هم مصاحبه ها و اظهاراتش با حاشیه های گونه گونی همراه است و از هر فرصتی استفاده می کند و با کنایه و البته تندی به منتقدانش پاسخ می دهد.
یکی از خصلت های او که در طول سال های حضورش در پاستور تغییر نکرده و حتی پررنگ تر شده نحوه برخورد او با پرسش خبرنگاران است. احمدی نژاد شیوه های مختلفی برای پاسخگویی به پرسش ها و انتقادها دارد. بعضی را با پرسش پاسخ می دهد، از کنار برخی با شوخی می گذرد، مسیر بسیاری از پرسش ها را با پاسخ هایش منحرف می کند و گاهی هم پیش می آید در پاسخ پرسش های خاص و چالشی تمام ارکان پرسش و حتی شخص پرسشگر را زیر سوال می برد تا در نهایت پاسخی به پرسش ندهد.
یکی از روش های احمدی نژاد که در دو گفتگوی اخیر خود در رسانه ملی از آن استفاده کرد، این بود که او پرسش را از جایی که خود می خواهد پاسخ می دهد. البته احمدی نژاد چون رسانه ملی را همراه خود می داند و آگاه است که مجری دست و پا بسته ای در مقابل او نشسته است از این روش برای پاسخگویی به پرسش ها استفاده می کند، چرا که اگر پاسخ او با پرسش های مجری ادامه پیدا کند ورق بر می گردد و او دیگر مغلوب این ماجراست.
برای اثبات این ادعا به ذکر سه نمونه بسنده می کنم:
یک: محمود احمدی نژاد در مصاحبه پیشین خود در رسانه ملی در پاسخ به پرسش مرتضی حیدری در مورد درآمدهای بی سابقه ارزی دولت های نهم و دهم، درآمد دولت خود را با دولت های پیشین مقایسه کرد و معیار مقایسه اش را بر اساس قدرت خرید طلا قرار داد. او از این مقایسه دو نتیجه گرفت؛ اول اینکه درآمد ارزی دولت وی در بر اساس قدرت خرید طلا چندان بیش از دولت های گذشته نبوده و دوم اینکه ارزش دلار پایین آمده است.
در نگاه اول این مقایسه احمدی نژاد مقایسه درستی است، اینکه معیار به جای میزان درآمد ارزی طلا باشد منطقی به نظر می رسد اما نکته اینجاست که این مقایسه نتایج دیگری نیز دارد که رئیس دولت دهم باید به آن نیز توجه کند.
اگر از این مقایسه نتیجه گرفته می شود که ارزش دلار پایین آمده، پس چه برسر پول ملی کشور آمده که در مقابل این دلار بی ارزش روز به روز کم ارزش تر شده است؟
با مقایسه نرخ دلار در دو دولت احمدی نژاد و به خصوص در ماه های پایانی دولت چه نتیجه می توان گرفت؟
دوم: احمدی نژاد در مصاحبه شب گذشته خود در برشمردن اولین های دولتش اعلام کرد برای اولین بار در تاریخ، میزان صادرات غیرنفتی با واردات برابر شد و به کنایه گفت که در گذشته برای 200 میلیون دلار صادرات بیشتر جشن می گرفتند.
این آمار هم آمار خوب و پسندیده ایست و نشان می دهد دولت کارهای بزرگی انجام داده است، اما باز هم نکته در میان دارد.
تحریم هایی که هر روز بیشتر می شود و این روزها حتی گریبان بیماران و داروهای حیاتی را هم گرفته است، تحریم سوئیفت ایران که کار را به تهاتر کالا کشانده است نشان می دهد که نمی توان به راحتی به مقایسه آمار صادرات و واردات پرداخت، چرا که نه حال واردات ما خوب و نه حال و اوضاع صادرات.
آیا نوع کالاهای که صادر و یا وارد شده مهم نیست؟ ارزش استراتژیک این کالا چه طور؟ آیا کالاهایی که در قبال فروش نفت تهاتر می شود در این آمار گنجانده می شود؟
سوم: یکی از آمارهای دیگری که احمدی نژاد در آخرین مصاحبه تلویزیونی خود مطرح کرد درباره مصرف سوخت بود. بر اساس آماری که او اعلام کرد در سال 85 مصرف روزانه سوخت در کشور 75 میلیون لیتر بود که پیش بینی میشد این رقم در سال 93 به 190 میلیون لیتر برسد، اما با مدیریت مصرف سوخت و سهمیه بندی امروز مصرف روزانه سوخت در کشور 62 میلیون لیتر است.
احمدی نژاد با ذکر این آمار نتیجه گرفت کار بسیار بزرگی در دولت انجام شده است و اگر این مصرف کنترل نمی شد کشور با مشکلات زیادی روبه رو میشد، او به میزان واردات بنزین در گذشته نیز اشاره کرد.
اینکه مدیریت مصرف سوخت کار بزرگی بود در آن شکی نیست، اما در پس همین آمار هم نکاتی وجود دارد. مدیریت مصرف سوخت به خوبی صورت گرفت و نتیجه آن صرفه جویی حدود 130 میلیون لیتر سوخت بوده است. نکته اول اینکه از محل صرفه جویی این میزان سوخت در کشور چه پیشرفتی حاصل شده است؟ این میزان صرفه جویی در هزینه ها در کجای کشور خود را نشان داده و این از محل این صرفه جویی کدام کار زیربنایی انجام شده است؟ نکته دیگر که با در نظر گرفتن کم شدن سهم دولت در پرداخت یارانه سوخت و گران شدن آن، با وجود کاهش مصرف سوخت سهم درآمد دولت از محل فروش سوخت بیشتر شده است.
چرا با این میزان درآمد ارزی، این میزان صرفه جویی در مصرفت سوخت و بالارفتن صادرات غیرنفتی کشور گرفتار در چنین وضعیت اقتصادی به سر می برد و تورم 37 درصدی را تجربه میکند؟
همه صحبت های احمدی نژاد در نگاه اول منطقی و درست به نظر می رسد، اما اگر بیشتر به آن توجه کنید نکات بسیاری در پس آن وجود دارد. واقعیت این است که احمدی نژاد همه چیز را به ما نمی گوید، او تا جایی از داستان را تعریف می کند که به نفع اوست. احمدی نژاد با ارائه آمار خود یک پازل در مقابل دیدگان ما می چیند که به ظاهر کامل است، اما اگر بیشتر به آن توجه کنیم قطعه هایی کم دارد. اگر آن قطعه ها را به آن اضافه کنیم تصویر آن دیگر تصویر مورد نظر احمدی نژاد نیست.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها