کد خبر: 652
تاریخ انتشار :

امارات از چه زمانی مدعی مالکیت جزایر سه‌گانه ایرانی شد؟/ واکنش هاشمی به توهم عرب‌ها زمانی که رئیس جمهور بود

امارات از چه زمانی مدعی مالکیت جزایر سه‌گانه ایرانی شد؟/ واکنش هاشمی به توهم عرب‌ها زمانی که رئیس جمهور بود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، در پایان چهل و چهارمین جلسه وزرای خارجه کشورهای همکاری خلیج فارس در شهریورسال 1371، کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در ادعایی کذب اعلام کردند که جزایر سه گانه متعلق به امارات متحده عربی است و ایران به صورت غیر قانونی آن را در اختیار گرفته است. دولت امارات عربى متحده در تاریخ یازدهم دی ماه 1350 بعد از توافق ایران و انگلستان از سوى جامعه بین‏‌المللى به رسمیت شناخته شد.امارات از سال 1350 تا 71 هیچ ادعایی درباره مالکیت جزایر سه گانه نداشت، اما با تحریک کشورهای بیگانه و همسایه درسال 71 شیخ زاید، رئیس دولت امارات متحده طبق درخواستی از هاشمى رفسنجانى رئیس جمهورى وقت ایران کرد که در آن خواستار رسیدگى مقامات ایرانى به وضعیت ساکنان عرب زبان ابوموسى شد.

بلافاصله پس از این درخواست هیأت عالى‏رتبه ایرانى به ابوموسى اعزام شد تا موضوع را از نزدیک مورد بررسى قرار دهد، اما هنوز هیأت مذکور به تهران نرسیده بود که دولت امارات در اقدامى سؤال برانگیز و ابهام‏آمیز غایله‏اى را به راه انداخت و در راستاى تبلیغ آن، به طرح دامنه‏دار موضوع در محافل منطقه‏اى، عربى و بین‏المللى پرداخت.

یکى از ابزارهاى تبلیغاتى امارات در این راستا بهره‏بردارى از تریبون شورای همکاری خلیج فارس است. با نگاهى به بیانیه‏هاى پایانى شوراى همکارى مشخص است که موضوع جزایر ایرانى و ادعاى ارضى امارات در مورد آنها از اواسط سال 1371 تاکنون به صورت بندى ثابت در سطح اجلاس سران و وزراى خارجه کشورهاى عضو مطرح بوده و تاکنون در بیانیه‏هاى پایانى وزراى خارجه و از سال 1992 تاهم اکنون در اجلاس‏هاى سران شورا مطرح شده و علیه جمهورى اسلامى ایران موضع‏گیرى کرده‏اند.

دلیل این تهاجم تبلیغاتى و حمایت از دولت امارات صرفاً به دلیل خواست سراسر کذب و توهم زای امارات درقبال ارضى علیه ایران بوده است.

اولین بارى که سران شوراى همکارى درباره قضیه ابوموسى موضع‏گیرى کردند در اجلاس سیزدهم در ابوظبى (21 تا 23 دسامبر 1992) بود. در بیانیه پایانى این اجلاس طى سه پاراگراف شدیداللحن از ادامه وضعیت موجود به عنوان «استمرار اشغال جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسى» یاد کرده و ضمن «اظهار تأسف و نگرانى شدید»، گسترش روابط با ایران را به نوعى با حل این موضوع پیوند زده و تصریح کردند: گسترش روابط میان شوراى همکارى و ایران منوط به پاى‏بندى جمهورى اسلامى ایران به اصول حسن همجوارى، محترم شمردن حاکمیت و یکپارچگى خاک کشورهاى منطقه و عدم مداخله در امور داخلى آنان است. لذا ادامه اشغالگرى ایران در جزایر سه گانه و اقدامات انجام گرفته توسط جمهورى اسلامى ایران حکایت از مخدوش نمودن اصول فوق‏الذکر به شمار مى‏رود. در ادامه این بیانیه بر «همبستگى کامل و تأیید مطلق دولت امارات عربى متحده براى بازگشت حاکمیت این کشور بر جزایر سه گانه» تأکید شده است. امارات در این بیانیه سعی در اثبات نظریه غیر واقعی و بدون سند خود بود. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس درحالی از حق امارات متحده عربی در تصاحب جزایر سه گانه سخن به میان می آورند که خود اختلافات مرزی بسیاری با هم دارند. اختلافات ارضى میان عربستان با کشورهاى کویت بر روى فلات قاره و منطقه بى‏طرف، با امارات بر سر منطقه نفت‏خیز شیبه و خورالعدید و با قطر بر روى منطقه الخفوس؛ همچنین اختلاف بین قطر و بحرین درباره جزایر زباره و فشت الدیبل و حوار - که پس از رأى اخیر دادگاه بین المللى دادگسترى نزاع عملاً به نفع بحرین خاتمه یافت - و اختلافات بین امارات و عمان در مناطق العین و امارت‏هاى شمالى.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها