«طناب کشیهای» بودجهای که دولت اوباما را تعلیق کرد و دولت احمدینژاد را تثبیتتر/ «مماشات»؛ راهکار بهارستاننشینان درمقابل تاخیرهای بودجهای دولت سابق
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه ، «باراک حسین اوباما» و «ایالات متحده آمریکا» این روزها در صدر خروجی خبری رسانهها هستند. نه از آن جهت که رییس جمهور سیه چرده آمریکا دست به کار شکستن قفل روابط بین ایران و کشورش شده و نه در مجمع عمومی سازمان ملل از حق هستهای ایران و تمایلاتش برای مذاکرات رودرو سخن میگوید، نه از آن روی که فرصت حضور روحانی در کشورش را از دست نمیدهد و در دقیقه 90 گوشی به دست با او مذاکره میکند، نه از آن روی که ایرانیان هنوز به اوباما و آمریکا خوشبین نیستند و .... اوباما این روزها با تعطیلی دولتش سوژه خبری رسانهها شده است. عدم تصویب لابحه بودجه اوباما از سوی جمهوریخواهات دارای اکثریت در مجلس نمایندگان آمریکا دولت فدرال آمریکا ار از صبح دیروز به حالت تعلیق برد تا به دنبال آن 800 هزار شغل دولتی به طور موقت و تا زمان تعیین تکلیف بودجه تعطیل شوند. گرچه عدم تصویب لایحه بودجه نوعی گروکشی سیاسی درون حزبی آمریکا بین جمهوریخواهان و دموکراتها بر سر بودجه قانون بیمه همگانی اوباما است تا جمهوریخواهان طرفدار طبقه ثرتمند مانع گسترش محبوبیت اوابامای برخواسته از حزب دموکرات نزدیک به طبقه متوسط شوند اما شاید آنچه برای ما
{یعنی ایرانیها و شاید خبرنگاران و روزنامهنگاران} جالب توجه مینماید تعطیل شدن دولتی بر سر یک لایحه بودجه است. دردسرهای بودجه ای دولت احمدی نژاد «لایحه بودجه» سالهای زیادی است که در ادبیات سیاسی و اقتصادی کشور ما از یک سند مالی دولت برای یک سال فراتر رفته و رنگ و حاشیهای پررنگ به خود گرفته است. حواشی بودجه در دولتهای نهم و دهم احمدی نژاد از همان سال نخستین روی کار آمدنش آغاز شد و تا آخرین سال حضور این دولت با تاخیری اعجاب آور در ارائه به موقع لایحه ادامه یافت. پاییز آغاز حواشی و گاها اردیبهشت پایان آن بود. پایانی موقت که در ادامه با اصلاحیهها هراز گاهی باز هم بودجه را به متن مذاکرات دولت و مجلس می آورد. در همه این سال ها اما نه دولت احمدی نژاد بر صراط درست و قانونی در ارائه به هنگام لایحه بودجه حرکت کرد، نه مجلس که فریادش از بی قانونیهای دولت احمدینژاد همیشه بالا بود هیچگاه اقداما عملی با دولت نکرد تا آخرین لحظات بر مشی مماشات پیش رفت. تاخیرهای دولت احمدینژاد اما از همان زمانی آغاز شد که وی در سخنانی تلویحی در سال 85 کلید انحلال سازمان 60 ساله مدیریت و برنامه ریزی را زد و بعد از آن این
معاونت «برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری» بود که عهده دار تدوین و تهیه لایحه بودجه شد تا اینگونه تعادل مدت زمان تنظیم و تدوین لوایح بودجه و تقدیم آن به مجلس و در ادامه تصویب و ابلاغ آن به دستگاههای دولتی هر سال دیرتر از موعد قانونی انجام پذیرد. آنگونه که اگر دولت اصلاحات در پیشترین زمان ارائه با تاخیر لایحه بودجه به مجلس عدد 17 روز را به ثبت رساند در دولت احمدی نژاد این زمان به بیش از 2 ماه برسد تااینگونه، مساله ارائه لایحه توسط دولت را که پیش از این «روندی عادی» بود به «چالشی جدی »تبدیل کرد. اما این همه ماجراهای دولت و مجلس با لوایح بودجه احمدی نژاد نبود، مبهم بودن، کلی بودن، عدم شفافیت، واقعی نبودن ارقام و اعداد و ... همه و همه ایراداتی بود که همواره به بودجه های سنواتی دولت وارد می شد و گاها تا پای عدم تصویب کلیات لایحه بودجه نیز پیش رفت اما نتیجه این «طناب کشیهای» بودجهای دولت و مجلس همواره با مماشات، مماشات و مماشات مجلسی ها به سود احمدی نژاد تماممی شد و لوایح بودجه او گرچه گاها با تغییرات اساسی روبرو می شد اما همواره به تایید مجلس می رسید. تاخیرهای روند تقدیم لایحه بودجه سنواتی 8 سال گذشته
با روند جالب توجهی همراه بود. دولت های نهم و دهم از سال 1384 تا 1392 هر ساله بین 32 تا 108 روز در ارائه لایحه بودجه به مجلس تاخیر داشته است. داستان هر یک از این تاخیرها نیز مثنوی هفتاد من کاغذی بر دولتی سراسر حاشیه بوده است. تنها در مورادی چون بودجه سال 1387 بودجه در چهار روز توسط مجلس بررسی و یک جلسه هم در شورای نگهبان به بحث گذاشته و به شکل قانون در آمد. اقدامی که در مقایسه با بودجه های پیش از دولت نهم بی سابقه و دور از ذهن بود. و یا بودجه سال 1390 نمونههایی دیگر از اقدامات خلاف قانون دولت قبل در امر بودجه نویسی بود. بودجه ای که با تاخیری کم سابقه به مجلس رفت خود داستان دیگری را سبب شد. آنجا که بهم ریختگی بودجه تا آنها مورد انتقاد قرار گرفت که برخی نمایندگان اقتصاددان مجلس خواستار بازنگری و بازنویسی در لایحه بودجه شدند و پیشنهاد دادند«کمیته ای متشکل از دولت و مجلس» برای این امر تشکیل شود.نتیجه اما آنگونه نشد که مجلس می خواست و باز هم به خواسته دولت تن داد و تنها حاصل اختلاف نظرهای دولت و مجلس بر سر بودجه سال 1390، افزایش« بند »های بودجه از 39 بند به 92 بند بود. بودجه 1391 در میان بودجه های سنواتی دولت
های نهم و دهم، نحوه برخورد با بودجه سال 1391 یک استثنای جالب توجه بود.آنجا که کلیات لایحه در کمیسیون بررسی لایحه بودجه رد شد. کمیسیون تلفیق پنج دلیل برای این کار عنوان کرد: نبود قانون هدفمندی یارانه ها در لایحه بودجه، مشخص نبودن نرخ ارز، درآمدهای غیر واقعی، نامشخص بودن سقف بودجه و نامشخص بودن میزان انتشار اوراق مشارکت. «مماشات» باز هم ابزار مجلس برای برخورد با این لایحه شد و این بار نیز با وساطت هیات رئیسه مجلس، لایحه بودجه سرانجام از کمیسیون تلفیق مجلس رأی مثبت گرفت. پایان دولت احمدی نژآد و روی کار آمدن دولتی که بر مدار قانونمداری تاکید دارد اما امید برای تمام شدن ماجراهای بودجه ای را ایجاد کرده است. و در مقابل باز هم باید دید مجلسی که همواره با مسامحه از کنار بی قانونی های دولت سابق گذشت در مقابل دولت فعلی با چه رویکردی ورود پیدا خواهد کرد.
دیدگاه تان را بنویسید