تصویرگری جنگ عراق: برساخت تصویر جنگ در مطبوعات بریتانیا و آمریکا
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، درمجموع میتوان گفت این دو روزنامه روایت متفاوتی از جنگ داشتهاند. وجه بیسابقهای که در این پوشش تصویری وجود داشت، تاکید بر تلفات غیرنظامی شهروندان عراقی بود. هرچند که از تصاویر تلفات نیروهای نظامی بسیار نادر و کمیاب بود، ولی درهر حال انعکاس محدودی داشت. پس از جنگ اول خلیج در ۱۹۹۱ دیدیم که کلمات و تصاویر هم به بخشی از سلاحها و ابزارهای نظامی و رسانههای جمعی نیز به بخش جداییناپذیری از صحنه نبرد تبدیل شدهاند. دومکه معتقد است که تصاویر خبری اطلاعات مردم را در فرآیند تحلیل و ارزیابی محیطهای اجتماعی و سیاسی تحت تأثیر قرار میدهد. به ویژه زمانی که از پیامهای تصویری بهشکل گستردهای به عنوان محتوای نمادین برای جنگ استفاده میشود؛ جنگی که به واسطه شیوههای بصری بازنمایی میشود. تصاویر خبری بصری ممکن است تاثیر زیادی درشکل دادن به افکارعمومی در جریان جنگ داشته باشد. درگیریهای نظامی اخیر درخاورمیانه (جنگ دوم خلیج فارس) یک فرصت منحصر به فرد به وجود آورده برای بررسی چگونگی پیامهای بصری منتشر شده. پیامهایی که در شکل دادن به تفسیر رویدادهای خارجی، مکانها و تصویر مردم موثرند. مطالعات زیادی در
رابطه با چگونگی و میزان قدرت رسانههای جمعی در به تصویرکشیدن جنگ اول خلیج فارس وجود دارد. مطالعه حاضر به بررسی تفاوت بین پوشش تصویری مطبوعات ایالات متحده، (روزنامه نیویورکتایمز) و مطبوعات بریتانیا، (روزنامه گاردین)، در موضوع جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ میپردازد. در واقع به طورخاص، هدف اصلی این مطالعه، بررسی پوشش تصویری جنگ عراق درروزنامه های آمریکایی و انگلیسی است. جنگ عراق نه تنها برای رسانهها از راه یک برنامه فراگیر امکان پوشش خبری بیسابقهای از یک برخورد نظامی فراهم کرد، بلکه فرصت منحصر به فردی بود برای بررسی عملکرد کاملاً متفاوت نظامهای رسانهای روزنامههای آمریکا و بریتانیا. همچنین فرصت مغتنم دیگری است برای بررسی چگونگی کارکرد آنها در برانگیختن سطوح مختلف حمایت عمومی مردم در مخالفت و یا حمایت از اقدام نظامی دولتهای متبوعشان درعراق. مطالعات متعددی به پوشش تصویری درگیریهای نظامی درخاورمیانه پرداختهاند. درجنگ اول خلیج فارس، گریفینولی (۱۹۹۵) گزارش میدهد که تنها ۲ درصد از تعداد کل تصاویر استفاده شده برای به تصویرکشیدن جنگ، تصاویری از سربازان کشته یا زخمی شده ایالات متحده بوده است. در واقع این رسانهها
با اجتناب از به تصویر کشیدن سربازان درکیسههای جسد و قربانیان عراقی حملات هوایی ایالات متحده و بریتانیا و با تاکید بر پوشش خسارت مادی ناشی ازجنگ، درنهایت این درگیری را به عنوان«یک امربدون خونریزی» به تصویرکشیدهاند. محققان بر این باورندکه نظام گزارشگری رسانهها ازجنگ عراق درسال ۲۰۰۳ به طور قابل توجهی متفاوت از جنگ سال ۱۹۹۱ بود. برخلاف جنگ اول خلیج فارس که در قالب نظام رسانهای «تجمیع اخبار» صرفا به یک گروه کوچک از روزنامهنگاران اجازه دسترسی به میدان نبرد را میداد، در سال ۲۰۰۳ بیش از ۵۰۰ روزنامهنگار و خبرنگار جنگی دسترسی بسیار نزدیکی به میدان جنگ داشتند. به گزارش ترجمان ، برنامه اعزام خبرنگاران جنگی این اجازه را به روزنامهنگاران میداد تا به همراه پرسنل نظامی تا حد ممکن به میدان نبرد نزدیک شوند. کینگ و لستر (۲۰۰۵) در مقایسه پوشش تصویری از جنگ اول خلیج فارس با جنگ عراق تصاویر به مراتب بیشتری از صحنه نبرد را در مورد دوم یافتند. این بدان علت بود که اینبار عکاسان قادر بودند به صحنههای واقعی نبرد نزدیک شوند و روایتگری کنند. دریک تجزیهوتحلیل بررسی لحن پوشش بصری از سرنگونی مجسمه صدام در ۴۳ روزنامه از
۳۰ کشورجهان، ازجمله بزرگترین روزنامههای ایالات متحده نظیر لسآنجلستایمز، نیویورکتایمز، واشنگتن پست و شیکاگو تریبون، حاکی از به تصویر کشیدن یک دیدگاه کمتر انتقادی از این رویداداست. در مقابل روزنامههای بریتانیا، ازجمله گاردین، تایمز و ایندیپندنت، درتوصیف بصری خود را از این رویداد نگاه مثبت کمتری داشتند. هر دو روزنامه مشی لیبرال و عمدتا مخاطبان نخبه و فرهیخته دارند.
دیدگاه تان را بنویسید