ما از روحانی مچکر نیستیم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مصطفی داننده : میگویند ترک عادت موجب چه و چه و چه میشود و این ضربالمثل قدیم ایرانی حال و روز ما خبرنگاران بویژه آنانی که در سیاست قلم میزنند شده است؛ هر روز در پی سوژهای، نقدی، مطلبی و... هستیم. هشت سال پیش از این، ما، هر روزمان بهتر از دیروز بود و با سری بالا و سینهای ستبر در مقابل سردبیر میایستادیم و با اعتماد به نفس میگفتیم: امروز سه یادداشت، دو گزارش، چند مصاحبه در مورد دولت و سخنان احمدینژاد داریم و جنابشان نیز پاداشی مرحمت میفرمودند که احسنت و هزار آفرین! رئیس جمهور آن زمان ایران هرکجا میرفت، هرکجا مینشست چه در میان ایرانیان و چه در میان خارجنشینان، سخنانی میگفت، حرکاتی میکرد، نامههایی مینوشت که باعث میشد ما هشت سال حتی یک روزهم بیکار نباشیم. آفتاب میآورم دلیل آفتاب تا خوب متوجه شوید چه میگویم: *از ترهبار نزدیک منزل ما خرید کنید. چرا از جاهای گران خرید می کنید. در محله ما قیمتها ثابت است. *یک قصاب شرافتمند در نزدیکی ما زندگی میکند که از همه مشکلات مردم باخبر است و از وی هم اطلاعات مهم اقتصادی را میگیرم. * وقتی کشورهای غربی شاهد رشد و پیشرفت ایران بودند هر روز یک قطعنامه تهیه کردند و در شورای امنیت علیه ما صادر کردند. من امروز به آنها میگویم آنقدر قطعنامه بدهید تا قطعنامهدان شما پاره شود. *ما انقلاب نکردیم که دموکراسی داشته باشیم. *بازیکنان ما در صورتی که در جامجهانی نتیجه بگیرند، دوسوم مردم جهان را خوشحال میکنند. *برخی از اینکه یک نفر روسریاش کمی عقب رفته، شلوارش کوتاه شده، یا پیراهنش عقب رفته، گلایه میکنند و میگویند جوانان فلان هستند، در صورتی که من میگویم جوانان کنونی ما خلاق و مصمم هستند. آنها شجاعانه در راه دفاع از میهن میایستند. *هر مقدارکه دلتان میخواهد اخم کنید و فریاد بکشید، مطمئن باشید مشت و سیلی ملت ایران بر صورت زورگویان محکمتر فرود خواهد آمد. *یک زن- اشاره به فاطمه رجبی- پیدا شده که مردانه حرف میزند، آنوقت شما بهش ایراد میگیرید؟ *هر وزیری که به استان شما نیامد خودم آن وزیر را به این استان میآورم. *خطاب به باراک اوباما: «دلیلی ندارد هر حرفی را که به تو توصیه کردند بزنی، بدان گندهتر از تو و گردن کلفتتر از تو هم نتوانستند از این غلطها بکنند. تو که جای خود داری». *در یکی از کشورها دیدم که خانمی صبح خیلی زود در حال جارو کردن خیابان بود و اسم این را گذاشتهاند برابری زن و مرد. *یک روز مهمان داشتیم، بعد از غذا ژله آوردند. یکی گفت این ژله خیلی مقوی است و آن مهمان گفت اگر مقوی است چرا میلرزد؟! *آقای دکتر لنکرانی مثل هلو میمونه آدم میخواد بخوره این جوون رو. *آب رو بریز اونجا که میسوزه *یک حرف هم از مادر عروس حالا حساب کنید ما بعد از 8 سال و بعد از وفور نعمت سوژه، با پیروزی «شیخ دیپلمات» به یک قحطی سوژهای رسیدهایم که نپرسید. رئیسجمهور جدید که این روزها همه از او مچکرند، گویی کمر به بیکاری خبرنگاران بسته است. آخر آقای رئیس جمهور، حرفی، کلامی، کنایهای به کسی، تهدیدی، اوّلینی، آخرینی، ما هم باید در این جامعه نان بخوریم جناب. اینکه شما مینشینید و یک ساعت بدون خواندن از روی کاغذ، سخنرانی میکنید و کار ما میشود، پیاده کردن متن سخنرانی و بعد از آن سماغ مکیدن، آیا این کار خوبی است؟ لطفا کمی از رئیسجمهور قبلی یاد بگیرد. باور نمیکنید، هر وقت جنابشان سخنرانی، کنفرانس خبری یا بازدیدی داشت، ما دو، سه ساعت بعد از آن مشغول رمزگشایی از کنایههای او بودیم که چه کسی را مورد عنایت خود قرار داده است. اما این روزها کارمان شده است، فرار از دست سردبیر وقتی با این سوال روبرو میشویم که برای فردا چه مطلبی آماده کردهای؟ در این میان باید، از وزیر خارجه فیس بوکیتان و همچنین مدیر مسئول روزنامه کیهان و برخی سایتهای کذاو کذا و همچنین رئیس جمهور سابق که در روزهای آخر یک چند میلیارد ریالی از حساب دولت برداشت، که آقای ترکان به آن گیر بدهد و بتوانیم در هفته چندخطی برای خالی نبودن عریضه قلمفرسایی کنیم. دیروز یکی در بخش نظرات سایت نوشته بود: « شما را قسم میدهم دیگر اسمی از احمدینژاد نیاورید، من در آستانه روانی شدن هستم، خواهش میکنم». در پاسخ به این دوست باید گفت، این را به ما نگویید، ما بیتقصیریم. از رئیسجمهور بخواهید کمی، فقط کمی سوژه بدهد برای کار. هر چه باشد ما تا امروز از روحانی مچکر نیستیم؛ هرچقدر شما میخواهید تشکر کنید .
دیدگاه تان را بنویسید