مناظره آنلاین نامه نیوز 5/نقاشی خطاب به مخالف مذاکره با آمریکا:امروز شما و تمام کسانی که در سال 84 و 88 حامی آقای احمدینژاد بودند باید شرمنده حمایتهای خود باشند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، محمد خانی در ادامه نوشت: از اینکه موضع خود را در قبال خوی استکباری و سبطه جوی آمریکا روشن کردید از شما ممنونم. البته به هیچ کدام از موارد اقدامات ظالمانه و سلطهگرانه این دولت علیه کشورمان پس از انقلاب اسلامی در سال 57 اشاره نکردید. حافظه تاریخی ملت ایران تنها در ماجرای کودتای 28 مرداد 32 متوقف نشده است. فارغ از نقش دولت آمریکا در حمایت از دولت دیکتاتور و خونخوار پهلوی دوم، تاریخ 24 ساله انقلاب اسلامی مردم ایران نیز به کرات در صفحات خود جنایات و پلشتی های این دولت -فاقد حداقل های برخورد انسانی با سایر ملل- را ثبت کرده است. نمی دانم چرا برای توجیه اعتماد به آمریکا دائما از روسیه و بریتانیا مثال می زنید. اینکه در ابتدای بحث تاکید بر چارچوب قانون اساسی و اندیشه های امام داشتم برای همین نقاط عطف بود. برادر بزرگوار، انقلاب اسلامی در بعد داخلی در نفی استبداد داخلی و در بعد خارجی در نفی استکبار و سلطه طلبی نظام سلطه اصول اساسی خود را تعریف کرد. نفی نظام سلطه و نظم ظالمانه جهان از بدیهیات اندیشه های حضرت امام و بنیانگذاران انقلاب اسلامی است. از این منظر دولت سلطه جو، زیاده خواه و قلدر مآب آمریکا از زمین تا آسمان با همه کشورهای دیگر دنیا تفاوت دارد. روسیه، انگلستان، چین، فرانسه و همه کشورهای دیگر از وقتی از موضع «برابر» و «احترام متقابل» وارد تعامل با کشورمان شدند پاسخ متناسب از ما شنیده اند. مذاکره با آمریکا از ابتدا «تابو» نبوده که حالا دولتمردان بخواهند آن را بشکنند. تابو به امری گفته میشود که بدون دلایل عمدتا عقلی و تجربی از سوی عده ای بد و زشت شمرده می شود و نمی توان سراغ آن رفت. مذاکره با آمریکا مادامی که این کشور رفتار اعتماد برانگیزی نداشته باشد و اعتماد طرف مقابل را جلب نکند به صورت گسترده و رو به افزایش کاری غیر عقلی و غیر منطقی است. نتایج این گفتگوها برای کشورهای مشابه ما در موقعیت های این چنینی چه بوده است؟ در همین یک ماه از گذشت مذاکرات نمایندگان کشورمان با طرف های آمریکایی چه حاصلی از این مذاکرات داشته ایم؟ کدام منافع ملی تامین و کدام خطر رفع شده است؟ تهدیدات رژیم خیره سر صهیونیستی کم شده است؟ حقوق بدیهی ما در آژانس به نتیجه رسیده است؟ حتی بخش اندک و ناچیزی از تحریم های ظالمانه علیه ملت ایران برطرف شده است؟ حسین نقاشی نیز در پاسخ و در ادامه، گفت: مشکل از آنجاست که شما توقع دارید که مشکلاتی که ریشه ای بیش از 50 سال دارد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز حادتر شده، یک شبه و یک ماهه حل شود. دیپلماسی و مذاکره امری زمان بر است. در هر دو طرف ماجرا جریان های تندرو وجود دارند. اوباما به واسطه خواستگاهش در حزب دموکرات-که گرایش به جناح چپ آن دارد- به مراتب مناسب ترین گزینه حال حاضر ایالات متحده برای شکسته شدن یخ مذاکره و رابطه را دارد. همان طور که او از سوی آیپک و لابی دیگر اسراییلی تحت فشار است، کسانی نیز در داخل به میانه رو های داخلی فشار می آورند. جایی گفتم که سه ضلع نتانیاهو/نئوکان ها/شریعتمداری ها به دلایل اقتصادی و سیاسی و ایدولوژیکی خواهان به بن بست رسیدن این تعاملات هستند. حرف من این است گذاشتن پیش شرط برای مذاکره و گفتگو از هر سو که باشد، منطقی نیست. رسیدن به یک روند روادارانه و منطقی در عرصه سیاست خارجه، تنها از مسیر گفتگو و مذاکره طی می شود. ادامه این روند تنها از منظر اقتصادی جیب دلالان و تجار رانت خوار را پر می کند و برای برخی جریان های سیاسی، منافع داخلی خواهد داشت. آنچه اهمیت دارد، انسانهای گوشت و خون و استخوان داری هستند که هر روز زیر بار تحریم ها و قطع ارتباط بین ایران و آمریکا و ایضا جامعه اروپا، شکسته و شکسته تر می شوند. طبقه متوسطی که روز به روز نحیف تر می شود و سفره اقتصادی و فرهنگی اش کوچک و کوچک تر می شود. زمامداران 8 سال گذشته که به جریان فکری شما نزدیک بوده اند و در سالهای پیشین با بکار گیری ادبیاتی غیر دیپلماتیک و ماجراجویانه باعث شدند که سطح روابط ایران با نزول چشمگیری مواجه شود. به نظرم امروز شما و تمام کسانی که در سال 84 و 88 حامی آقای احمدی نژاد بوده اندباید شرمنده حمایت های خود باشند. سیاست و ادبیات ایشان و تیم مذاکره کننده هسته ای کار را به جایی کشانید که آقای ولایتی-مسئول روابط بین الملل مقام رهبری- در مناظره تلویزیونی آقای جلیلی را به بیانیه خوانی-و نه مذاکره- متهم نمود. از این رو معتقدیم که یک تیم ورزیده و عالم می تواند در عین حفظ منافع ملی، از ادامه روند موجود بین ایران و آمریکا و سایر کشورهای جهان جلوگیری کند. دیپلماسی علم بده بستان بر مدار منافع ملی است. امری که تیم دکتر ظریف و بر آن مسلط است. بنابراین از نظر من جای هیچ نگرانی در عرصه مذاکرات نیست.
دیدگاه تان را بنویسید