امید و انتظارهای اصلاح طلبان از روحانی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
سید رحیم نعمتی: عبدالله نوری فقط برای یک دید و بازدید به خانه کروبی نرفت و حرف های او هم محدود به وضعیت حال مهدی کروبی نشد. او رفت تا در آنجا دکتر حسن روحانی را مورد خطاب قرار بدهد و انتظارها از او را گفته باشد. «آقای روحانی و دولت محترم فراموش نکنند که پایگاه رای و بدنه اجتماعی حامیشان اغلب کسانی بودند که از بی قانونی و تضییع حقوق شهروندی و تنگ نظریها به ستوه آمدند و با امید رهایی از این وضعیت راهی متفاوت را برگزیدند». این حرف اصلی نوری در خانه کربی و به روحانی بود اما این فقط حرف روحانی نیست بلکه می شود گفت کل بدنه اصلاح طلب چیزی شبیه به این را می گویند و حالا هم جمعی از اصلاح طلبان نامه به روحانی نوشته اند و همین درخواست ها را مطرح کرده اند. هر چند که حرف نوری و نامه اصلاح طلبان را نمی توان انتقاد از روحانی دانست ولی خالی از گوشه و کنایه نیست. گوشه و کنایه به این که روحانی قبل از پیروزی وعده هایی داده و انگار که بعد از چند ماه ریاست جمهوری کم کم آن وعده ها را فراموش کرده است. جریان اصلاح طلب با خطاب به روحانی سعی دارد در وهله اول آن وعده ها را به یاد او بیاورد و در وهله دوم روحانی را ترغیب به
عملی شدن آن وعده ها کنند. اصلاح طلبان به این وسیله دو هدف را دنبال می کنند؛ اول آن که روحانی با عمل به وعده های انتخاباتی خود نوع مناسبات و تعامل خود با این جریان و مطالباتش را مشخص کند و دوم این که جایگاه خود را در بدنه حکومتی مشخص کند. البته اصلح طلبان می دانند که هنوز زود است تا در مورد روحانی و سیاست داخلی او قضاوت شود اما از حالا زمینه را برای مشخص شدن آن دو هدف آماده می کنند. در هر صورت، اصلاح طلبان با این دست حرف و موضع گیری ها نشان می دهند که صبرشان در برابر رفتار روحانی و دولت او حد و حدودی دارد و کم کم در حال لبریز شدن است. در واقع، لحن اصلاح طلبان در خطاب به روحانی خالی از انتقاد نیست هر چند که سعی می کنند در وضعیت فعلی بیشتر شکل و شمایل توصیه داشته باشد تا انتقاد. شاید ماجرای دختران میر حسین موسوی یا تعطیلی روزنامه بهار اصلاح طلب ها را مجبور کرده تا به طور مستقیم روحانی را به این نحو مورد خطاب قرار بدهند چرا که انتظار آنها از روحانی و دولتش رفتار دیگری است اما باید دید انتظار آنها به صورت واقعی با وضعیت روحانی و دولتش هست یا نه. عبدالواحد موسوی لاری حدود یک ماه پیش و در نشست تخصصی حزب جوانان
ایران اسلامی اولویت ها در پیش روی روحانی را مطرح کرد که به نظر او عبارتند از؛ «اقتصاد معیشتی، فعالیت سیاسی در داخل، میدان داری احزاب و تشکل ها یا سیاست خارجی». ارزیابی موسوی لاری در آن نشست این بود که روحانی «سیاست خارجی را جدی تر گرفته و مدیریت داخلی را سهل تر» و معتقد بود که اگر روحانی این جهت گیری را خوب پیش ببرد، موجب توسعه سیاسی می شود». می توان این ارزیابی لاری را ارزیابی کلی اصلاح طلبان از روحانی در آن موقع دانست اما به نظر می رسد که آنها بعد یک ماه به این نتیجه رسیده اند که وزنه اولویت های روحانی تغییر کرده به نحوی که اولویت اقتصاد معیشتی به همراه سیاست خارجی سنگین تر از سیاست داخلی شده است. به عبارت دیگر، روحانی از نظر اصلاح طلبان در این مدت بیشتر به توسعه اقتصادی توجه کرده تا توسعه سیاسی و همین نیز باعث این نوع موضع گیری از سوی آنها شده است. از یک منظر کلی باید گفت که تشخیص اصلاح طلبان از سبک سنگین شدن اولویت های روحانی درست است. روحانی در مجموع نه با دولت اصلاحات بلکه با دولت هاشمی و منطقه برتری توسعه اقتصادی بر سیاسی شکل گرفت و از این جهت، دولت او را باید بیشتر تداوم دولت شانزده سال قبل هاشمی
دانست تا دولت اصلاحات خاتمی. البته این شکل گیری به معنای نادیده گرفتن مطالبات سیاسی نیست بلکه مسئله در اولویت است که بر اساس این قالب، اولویت روحانی بر مشکلات اقتصادی است تا سیاسی و مطلبات سیاسی در ذیل مطالبات اقتصادی قرار می گیرند. بنابر این، نمی توان انتظارات اصلاح طلبان را متوازن با قالب کلی دولت روحانی دانست چرا که آنها انتظار برآورده شدن مطالبات سیاسی قبل از تعیین تکلیف در مطالبات اقتصادی هستند اما این چیزی نیست روحانی و دولتش هم از جهت مشکلات عینی و هم از جهت منطق سیاسی به دنبال آن باشند. در واقع، روحانی جدای از قالب و منطق سیاسی خود با چنان مشکلاتی دست به گریبان است که پرداختن به مطالبات سیاسی آن هم بر طبق میل اصلاح طلبان، کار او را برای حل این مشکلات سخت تر و حتی شاید غیر ممکن می کند. از این جهت است که روحانی حتی اگر به فرض منطق سیاسی هم بخواهد به مطالبات آنان پاسخ مثبت بدهد باز به دلیل وضعیت عینی نمی تواند در این جهت پیش برود. شاید اصلاح طلبان باید بیشتر از این صبر کنند تا تکلیف روحانی با مطالباتشان مشخص شود اما در وضعیت فعلی تنها می توانند اولویت اقتصادی و سیاست خارجی به عنوان ضمیمه آن را بر
توسعه سیاسی تحمل کنند و نمی توانند با این لحن و خطاب روحانی را مجبور به تغییر مشی خود کنند.
دیدگاه تان را بنویسید