شما چه نمرهای به کارنامه 100 روزه روحانی میدهید؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
سید نعمتالله عبدالرحیمزاده: این روزها هر کسی به سراغ کارنامه 100 روزه روحانی و دولتش میرود تا از ظن خود نمرهای به آن بدهد. شما چه نمرهای به آن میدهید و از نظر شما، کارنامه دولت تدبیر و امید در این 100 روز نمره قبولی دارد، مردود است یا آن که حداقل در چند ماده درسی نتوانسته نمره قبولی بیاورد و روحانی باید در این موارد فکری بکند؟ این بسته به نظر شما است که چگونه به کارنامه روحانی نمره بدهید ولی قبل از هر چیز لازم است نگاهی کلی به مواد اصلی کارنامه روحانی و مسائل مربوط به آنها بیاندازیم تا نمره دادن به کارنامه او به انصاف نزدیک باشد. در ابتدا به یاد داشته باشیم که ارائه گزارش 100 روزه رییس جمهور به ملت میراث حسنه از سید اصلاحات است که بعد 16 سال همچنان باقی مانده است. تا قبل از سید محمد خاتمی رسم نبود که رییس دولت گزارش عملکرد به ملت بدهد اما او در سال 76 نخستین گزارش عملکرد دولت را به ملت داد تا بذر مسئولیتپذیری حاکمیت در برابر ملت را بکارد. این بذر نهال زد و تا این گزارش از روحانی به حیات خود ادامه داده و هر چند که در این مدت گرفتار سیاستبازی با ترفندهای عوامگرایانه شد اما به هر حال، این
میراث مبارک خاتمی حداقل جوابگویی رییس دولت به ملت را تضمین کرده است. بعد از این یادآوری، به کارنامه 100 روزه روحانی بیاندازیم که به طور کلی شامل سه ماده اصلی سیاست خارجی، سیاست داخلی و سیاست اقتصادی است. سیاست خارجی- روحانی هم در تبلیغات قبل از انتخابات و هم بعد از پیروزی در انتخابات و تشکیل دولت سیاست خارجی را از مهمترین پروندههای دولت تدبیر و امید خود قرار داد که بر دو بخش اصلی پرونده هستهای و تعامل سازنده با جهان تقسیم میشود. سفر روحانی و تیم همراه او به نیویورک فرصتی بود تا نمایش قابل قبولی در هر دو بخش این پرونده را در مجمع عمومی سازمان ملل به اجراء درآورد. روحانی توانست از این فرصت حداکثر استفاده را بکنند تا چهرهای تازه از ایران را به جهانیان نشان دهد، چهرهای به طور کامل متفاوت از دوران احمدینژاد. پیشرفت قابل توجه در پرونده هستهای از همین جا شروع شد تا آنجا که امید به راه حل دیپلماتیک بعد از رکود یک دهه نمودار شد. بنابر این، بخش هستهای میتواند نمره قابل قبولی و حتی نمره کامل خود را بگیرد اما بخش دیگر به این میزان پیشرفت نکرده که دلایل متعددی دارد. سیاست روحانی در مورد سوریه نتوانست پیشرفت
قابل توجهی داشته باشد و پیشنهاد میانجیگری او مسکوت ماند، روحانی تقریبا در برابر مصر سکوت کرده و در باره روابط با عربستان هم تنها به گفتوگوی محدود قناعت کرده که منجر به بهبود روابط با این کشور نشده است. البته نباید محدودیتهای روحانی برای پیشرفت در این بخش را نادیده گرفت که تحریمها یکی از محدودیتهای اصلی و مانع جدی برای ایجاد روابط سازنده با اروپا و بسیاری از کشورهای جهان است. سیاست داخلی- دولت روحانی در سیاست داخلی با بستر گستردهای از مطالبات روبرو شده که به طور عمده از سوی جناح اصلاحطلب دنبال میشود. این جناح به طور عمده در دادن نمره قبولی تردید دارد زیرا با گذشت 100 روز این ترس را احساس کرده که روحانی به بهای حل سیاست خارجی به سیاست داخلی توجه کمتری دارد و از این جهت زنگ خطر را برای او به صدا درآورده است. مشکل روحانی تنها محدود به نگرانی اصلاحطلبها نیست بلکه او با مطالبات برآمده از سوءمدیریت دولت قبل نیز مواجه است، مطالباتی که در دولت اصلاحات مطرح نبود و زاییده 8 سال اخیر هستند. برای مثال، تعطیلی خانه سینما در دولت قبل اعتراض سینماگران و بیاعتنایی دولتیها را به دنبال داشت و مشکلی شد بر مشکلات
قبلی در زمینههای مطبوعات و نشر کتاب. این مثال نمونهای است از دیگر مشکلات مثل طرح امنیت اجتماعی، اساتید بازنشسته شده، نحوه برخورد با جنبش دانشجوی و دیگر مشکلات و مسائلی که همگی از دولت نهم و دهم برای دولت یازدهم به ارث گذاشته شدهاند. برای نمره دادن در این زمینه باید یک به یک مطالبات در نظر گرفته شوند تا به دو مسئله اساسی جواب داده شود؛ اول این که روحانی در این صد روزه برای هر کدام چه طرح و برنامهای داشته و دوم این که تا چه میزان امکان و توانایی اجرایی داشته است؟ تشکیل شورای اجتماعی در وزارت کشور برای اجرای طرح حجاب و عفاف گام مثبت روحانی در حل مشکل گشت ارشاد است اما تاثیر اساسی این گام در اصل طرح امنیت اجتماعی نامعلوم است گذشته از این که هنوز معلوم نیست نقش نیروی انتظامی چگونه خواهد بود. تکلیف جنبش دانشجویی با فشار فعلی مجلس بر وزیر علوم در مورد تعیین یک مشاور و یک معاون به محاق رفته و معلوم نیست که دست روحانی برای توجه به جنبش دانشجویی تا چه مقدار باز خواهد بود یا این که اصلا بخواهد کاری بکند؟ به هر حال، نمره به سیاست داخلی روحانی با توجه به این موارد و بررسی آنها مشخص میشود و نمیتوان به همه موارد یک
نمره داد. سیاست اقتصادی- وضعیت روحانی در سیاست اقتصادی بسیار پیچیدهتر از دو ماده دیگر است چون از یک طرف میراث دولت قبل به شدت عرصه را بر او تنگ کرده و از سوی دیگر، 100 روز دولت چشمانداز روشنی و مشخصی برای سیاست اقتصادی دولت یازدهم نشان نداده است. دولت یازدهم در همان ابتدا وعده کمک مالی به کشاورزان اصفهانی داد اما کمتر از یک ماه بعد وعده خود را پس گرفت تا در همان ابتدای کار نمونهای از بیثباتی دولت در سیاست اقتصادی را نشان دهد. نمونه بعدی در حذف سه دهک یارانهبگیرها دیده شد که به ادعای دولتیها 30 درصد آنها را دربرمیگیرد. با وجود شک و تردیدها نسبت به عملی شدن آن باز دولت لایحه اصلاح بودجه را با توجه به این حذف به مجلس فرستاد که مجلسیها رد کردند و دولت هم در آخر تسلیم شد با اعتراف طیبنیا، وزیر اقتصاد، به عملی نشدن این بخش لایحه. دولت حتی نسبت به افزایش به طور متوسط 38 درصدی حاملهای انرژی نیز مثل دولت قبل عمل کرده و آن را مسکوت گذاشته در حالی که مجلس مجوز این افزایش را در بودجه سال جاری داده بود. دلیل دولت در ترس از تورم بالا است که دلیل موجهی به نظر میرسد اما همین ترس دلیل دولت قبلی هم بود. حذف ارز
مرجع از نهادههای دامی، تصمیمگیریهای مقطعی دولت یازدهم در مورد مسکن مهر و مسکوت گذاشتن سهام عدالت از دیگر مواردی که هر کدام میتواند گواه بر بیثباتی در سیاستهای اقتصادی دولت یازدهم باشد. این وضع از بیثباتی موقعی موجب نگرانی میشود که نگاه تیم اقتصادی دولت متکی بر بازار آزاد و برآوردن مطالبات نهادهایی مثل صندوق بینالملل پول است. میراث پرهزینه دولت قبل، بیثباتی در سیاست اقتصادی و دنبالهروی کامل از دستورالعملهای صندوق بینالمللی پول سه خط کلی هستند که نمره دادن به این ماده از کارنامه روحانی را بسیار سخت کرده و باعث میشود تا نتوان به راحتی نمره قبولی به آن داد. این نگاهی است کلی به کارنامه 100 روزه روحانی و مواد اصلی آن و شما میتوانید با این ملاحظات یا دیگر معیارها نمره خود را به کارنامه او بدهید. شاید به دولت او بسیار خوشبین باشید و بگویید هنوز برای نمره دادن زود باشد یا بسیار بدبین و از همین حالا نمره ردی را به او بدهید. در هر صورت، 100 روز کار روحانی در معرض نمره ملت قرار گرفته اما باید توجه داشت که روزهای روحانی بسیار سخت گذشته و دادن تخفیفهایی به او خالی از انصاف نخواهد بود.
دیدگاه تان را بنویسید