صالحی امیری:رفتار با من ناعادلانه، ظالمانه و غیر اخلاقی بود/ تشبیه به مشایی ظلم بزرگی در حق من بود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، سیدرضا صالحی امیری که در دولت جدید به عنوان وزیر پیشنهادی ورزش و جوانان معرفی شده بود و نتوانست آرای لازم برای ماندن در این سمت را کسب کند، گفت و گویی با هفته نامه دنیای ورزش داشته است. وی در این مصاحبه نکاتی را مطرح کرده که به عدم رای نیاوردنش و ... مربوط است. خلاصه این گفت و گو را در زیر می خوانید: * ورزش ما امروز بیش از آن که نیاز داشته باشد به یک نام و دانستن درباره اش، به یک مدیر استراتژیک نیاز دارد که حداقل چهار بعد را همزمان در نگرش خودش داشته باشد. یعنی چهار بعدی بیندیشد. ویژگی اول درک لازم تحولات فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و جهانی. ویژگی دوم رویکرد استراتژیک به پدیده ها به معنای آنکه رویکرد جامعه نگر، کل نگر، همه جانبه نگر و آینده نگر. ویژگی سوم توانایی بکارگیری همه زمینه های ورزش برای تحول در این حوزه اعم از ظرفیت های درونی ورزش ودرونی ملی. ویژگی چهارم امکان طراحی و برنامه ریزی و تحول در حوزه جوانان. اینها خصلت هایی است که ورزش و جوانان در وزیرش نیاز دارد. * به اعتقاد رییس جمهور ورزش بیش از آنکه دچار و درگیر مشکلات تکنیکی باشد، مشکلات مدیریتی و استراتژیک دارد. مدیر ورزشی می تواند
از ظرفیت های تخصصی ورزشی نهایت استفاده را ببرد؛ اما با بخش جوانان چه کنیم؟ شما بخش جوانان را از ورزش مستقل نبینید. حوزه تخصصی من بخش جوانان و فرهنگی است. برای بخش جوانان برنامه بسیار مشخصی داشتم. در بخش ورزش هم البته بدون نیت و برنامه نبودم؛ بلکه می خواستم بزرگترین تحول را ایجاد کنم. یک تحول فرهنگی در نظام جامع ورزش و استفاده حداکثری از ظرفیت و تجربه افراد صاحبنام یا به تعبیری ژنرال ها در این حوزه. * مجلس به زبان ساده دچار یک تعارض بسیار جدی است. از یک طرف برای محدود سازی دولت قبل وزارت ورزش و جوانان را تجمیع کرد و یک وزارت ساخت که به اعتقاد من فاقد منطق کارشناسی است. یک تصمیم سیاسی و اجباری برای کاهش مداخله اطرافیان آقای احمدی نژاد در حوزه های ورزش و جوانان. حالا اکثریت همان نمایندگانی که به تجمیع این دو وزارتخانه رای داده اند در ملاقات های خصوصی با بنده در مجلس از تصمیم مجلس در این تجمیع انتقاد کرده اند. حالا به نکته دوم توجه کنید. پارادوکس این است که خود مجلس و مجلسیان نمی دانند از وزارت ورزش و جوانان چه می خواهند. یعنی یک تعریف مشخص و نظام مند و هدفمند نسبت به مطالبات مجلس از این وزارتخانه وجود ندارد.
نکته سوم اینکه عمده مطالبات نمایندگان از این وزارتخانه بخشی، محلی و منطقه ای است. یعنی کمتر نماینده ای دیدم که به ابعاد ملی و بین المللی ورزش توجه کند یا اصلا چنین دغدغه ای داشته باشد. * اعتقاد دارم مجلس در حوزه ورزش و جوانان به طور کامل فاقد یک نگاه عمیق استراتژیک است. اجماعی هم در بین نمایندگان در این خصوص وجود ندارد. بخشی از پیکره مجلس نسبت به پدیده ورزش حساسیت دارند که عمدتا در فراکسیون ورزش حاضر شده اند؛ ولی اکثریت مجلس نگاهشان به این حوزه محلی، منطقه ای و بخشی است. صریح بگویم وزیری از نظر این دسته از نمایندگان مطلوب است که پاسخگوی نیازهای محلی باشد. * برداشت من این است که یک جریان سازمان یافته سیاسی هر چه به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک تر می شدیم، از ما عصبانی تر می شدند. تیم آقای روحانی مورد هجمه این آدم ها بودند و البته دلایل مخالفتشان هم قوی بود. نقد نداشتند تخریب می کردند. از یک کاندیدای خاص حمایت داشتند و می دیدند که مردم هیچ علاقه ای به این نامزد ندارند و از آقای روحانی حمایت می کنند و همین قضیه باعث شد تا عصبانی تر شوند. * من رفتار برخی نمایندگان در بحث خودم را ناعادلانه، ظالمانه و غیر اخلاقی
و ناشی از همین عصبانیت سیاسی می دانم. آن روز بحران اخلاقی را با همه وجودم لمس کردم. * حق من بود که پاسخ بدهم و اتفاقا پاسخ های بسیار کوبنده ای هم داشتم که روی کاغذ نوشته بودم و می توانستم به خوبی از خودم دفاع کنم؛ اما بنا به ملاحظات اخلاقی و ملی در آن تریبون رسمی اکثر آن حرف ها را توی دل خودم نگه داشتم. دو سه اتهام را به ناچار پاسخ دادم که نمی خواستم اما اجبار بود ... البته ظلم بزرگ دیگری که به من کردند استفاده از تشبیه به مشایی بود که حقیقتا نه فقط برای من که برای کلیت ما توهین آمیز بود. * این یک تکنیک سوخته است که فرار رو به جلو نام دارد. جامعه و نخبگان می دانند چه کسانی در دولت احمدی نژاد را مقدس کردند و نقد او را نقد اسلام و انقلاب دانستند. مردم می دانند چه کسانی در مجلس آب نیم خورده احمدی نژاد را به قصد شفا می خوردند و این جریان را تطهیر کردند. در همان سال 84 این واقعیت ها را دیده بودیم که یک مرزبندی مشخص با این نفرات ایجاد کردیم. آقایانی که در این هشت سال بیشترین همکاری را با این نفرات داشتند و سهم بزرگی در اقدامات و تصمیمات احمدی نژاد داشتند، باید پاسخگو باشند. جریانی در کشور و مجلس که عامل اصلی
تقویت، تشویق و حمایت از تصمیمات غلط دولت بودند هم باید پاسخگو باشند.چه کسانی توهین ها و ادبیات نامناسب گذشته را تقدیس و از آن به نام شجاعت یاد می کردند؟ چه کسانی در مجلس توهین ها و مساله سازی های دولت در دنیا را انقلابی گرایی می دانستند. همه کسانی که در حمایت از آن دولت بی چون و چرا حرکت می کردند و راضی بودند باید پاسخگو باشند. مخالفت با من در مجلس از جانب این آقایان بود. من به نفع کشور سکوت کردم. * در خصوص اتهام عزل از سمت مدیرکل استان خوزستان به اتهام بازداشت غیرقانونی چند متهم باید بگویم در سالهای 71ـ70 سه نفر از جوانان شهر آغاجاری با دارا بودن سلاح و مهمات شبکهای غیرقانونی تشکیل داده و مهمترین چالش استان خوزستان را وجود مدیران غیربومی تشخیص میدادند و بر این اساس اقدام به ربایش مسلحانه مدیران غیربومی میکرده یا در حرکت پروازهای فرودگاه اختلال ایجاد میکردند. در پی شکایت پی در پی مدیران منطقه و براساس مصوبه شورای تأمین که مرجع قانونی تصمیمگیری است اینجانب دستور برخورد قانونی را صادر کردم. این افراد پس از آزادی از اینجانب شکایت کردند که قاضی پرونده با رد ادعای متهم، قرار منع پیگرد را طی نامهای به
شماره 76/17514/ک 64 مورخ 2/10/76 اعلام میدارد. ادعای خودکشی یکی از متهمان هم کذب محض است. در حالیکه سه مرجع قانونی و رسمی صاحب صلاحیت در عالیترین سطوح نظام ادعای عزل اینجانب را کذب دانستهاند؛ اما متأسفانه از آنجا که در این کشور برای انتشار اکاذیب و تشویش اذهان عمومی از کسی بازخواست نمیشود همچنان شاهد تداوم اینگونه تخریبها و هتک حیثیتها هستیم. * شعبه رسیدگی به پرونده بیمه ایران طی نامهای به شماره 920110225400350 مورخه 1/8/92 اعلام کرده «به استحضار میرساند جنابعالی جزو متهمان پرونده بیمه ایران نبودید و هیچ پرونده اتهامی نیز در این دادگاه نسبت به شما وجود ندارد» آقایان از رابطه من با افرادی نام بردند که بنده هیچگاه آنها را ندیدهام. سؤال من این است که اگر چنین اتهام سنگینی متوجه من است چرا در چند سال گذشته قوه قضائیه حتی یک سؤال از اینجانب نکرده است؟ واقعاً اگر جمعی با اغراض سیاسی بخواهند کسانی را که بیش از سه دهه برای نظام جهاد کردهاند، صرفاً به دلیل ارتباط نزدیک با دولت و ریاستجمهوری مورد هجمه قرار دهند چه مرجعی باید پاسخگو باشد؟ * کدامیک از مدیران کشور از آقای مرتضوی پول میگرفتند؟ چه کسانی
وامهای میلیاردی از نظام بانکی کشور ـ با توصیه مقامات دولتی ـ دریافت کردند؟ واگذاری انبوه کارخانجات، شرکتها و سرمایههای بزرگ ملی به بخشهای خصوصی و شبهدولتی، با توصیه چه کسانی انجام شده است؟ چه کسانی در مناطق آزاد، شورای ایرانیان و میراث فرهنگی، سرمایههای ملی را به تاراج گذاشتند؟ چه کسانی تسهیلات و منابع ارزی هنگفت از بانک مرکزی دریافت کردند؟ چه کسانی تورم 42 درصدی، رشد 8/5- درصدی، نقدینگی نزدیک به 500 هزار میلیارد تومانی، بدهی بیشتر از 200 هزار میلیارد تومانی و... را در شرایط درآمد 750 هزار میلیارد تومانی به مردم تحمیل کردند؟ * مشاوره فکری اگر بخواهند بله اما حضور مجددم در ورزش قطعا اتفاق نخواهد افتاد.
دیدگاه تان را بنویسید