گذر جبهه پایداری از «حدادعادل» به «سعید جلیلی»
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه؛ مرداد ماه سال گذشته بود که «جبهه پایداری انقلاب اسلامی» با محوریت انتخابات مجلس شورای اسلامی از درون بدنه اصولگرایی سر برآورد. اعضای این جبهه متشکل از برخی وزرای سابق دولت، نمایندگان فراکسیون انقلاب اسلامی مجلس هشتم و برخی شاگردان آیت الله مصباح بودند که حمایت معنوی ایشان و آیت الله خوشوقت را همراه خود می دیدند. تشکلی که بنا به برخی گفتهها با حمایتهای مالی صادق محصولی با انتخابات مجلس نهم فعالیتهای خود را کلید زد؛ اما از همان آغاز در اندیشه فتح پاستور با تکیه بر شعار بازگشت به گفتمان سوم تیر بود. امری که در همان آغازین روزهای اعلام موجودیت این تشکل از سوی مرتضی نبوی از چهرههای با نفوذ و شاخص اصولگرا در تحلیل چشم انداز این تشکل سیاسی پیش بینی شده بود« وزرای سابق دولت به دنبال ایجاد یک هویت جدید سیاسی در اصولگرایی هستند که برای انتخابات مجلس نمی تواند چندان تاثیرگذار باشد، ولی نتیجه عملکرد آنها را در انتخابات ریاست جمهوری آینده باید دید»
در ماههای منتهی به 24 خرداد 92 و بالا گرفتن مباحث انتخاباتی ریاست جمهوری بار دیگر زمزمهها درخصوص حضور جدی این جبهه و معرفی کاندیدای مستقل آغاز شده است؛ اما آنچه این روزها این جبهه را در صدر خبرهای انتخاباتی قرار داده، فراگیر شدن دامنه اختلافات و انشقاقات درونی این جبهه است. چه آنکه اگر تا چندی پیش سخن از تقسیم این جبهه به دو شاخه قم و تهران به دلیل نزدیکی برخی اعضای هیات موسس این جبهه به جریان نزدیک به اسفندیار رحیم مشایی و احتمال حمایت از کاندیدای مورد نظر وی مطرح بود این روزها اختلافات به درون شاخه قم نشین رسیده است. محور اختلاف اعضای شاخه قم که عمدتا چهرههایی چون آقا تهرانی، روانبخش، سقای بیریا، نبویان و حسین جلالی از شاگردان آیت الله مصباح یزدی را شامل می شود نرسیدن به تفاهم بر سر حمایت از یکی، از دو کاندیدای شاخص این شاخه از جبهه پایداری است؛ غلامعلی حدادعادل یا سعید جلیلی.
گذر از حدادعادل به سعید جلیلی
پایداریها که در انتخابات هیات رییسه مجلس نهم در همسویی با طیف اصولگرایان تحول خواه تلاشهای گستردهای را برای به ریاست رساندن غلامعلی حدادعادل انجام داده بودند تا از این مسیر او را برای صندلی ریاست جمهوری آماده سازند، با شکست او در برابر علی لاریجانی عملا ناکام ماندند. شاید از همین روست که اعضای این جبهه در سرمایه گذاری مجدد بر روی او دچار شک و تردید شده اند. چه آنکه برخی از اعضای شاخص این جبهه به این نتیجه رسیدهاند که اجماع دوباره بر نام غلامعلی حدادعادل برای انتخابات ریاست جمهوری با توجه به پایگاه وی در مجلس چندان به صرفه نیست. به همین خاطر در سخنان این افراد نام سعید جلیلی، دبیر شورای امنیت ملی و مذاکرهکننده ارشد ایران با غرب بر سر پرونده هستهای، بیشتر از گذشته شنیده میشود. این افراد حضور جلیلی در مذاکرات جهانی را فرصتی مهم برای معرفی وی به ایران و جهان میدانند و از این رو حمایت خود از حدادعادل را متوجه سعید جلیلی کردهاند.
سعید جلیلی؛ از حلقه مشهدیهای دانشگاه امام صادق تا میز مذاکرات هستهای!
دانشجوی علوم سیاسی و از حلقه مشهدیهای دانشگاه امام صادق بود. سال 65 هنوز در دانشگاه امام صادق دانشجو بود که به جبهه رفت و دیده بانِ لشگر خراسانیها شد. دیده بانِ خراسانی در عملیات کربلای پنج، ترکش خورد و یک پای خود را از دست داد.
وابسته سیاسی وزارت امور خارجه، رئیس اداره بازرسی، دبیری سفارت، معاون اداره آمریکا شمالی و مرکزی، مدیرکلی دفتر مقام معظم رهبری، مشاور رئیس جمهوری، معاون اروپا و آمریکای وزارت امورخارجه مهمترین مسئولیتهای دیپلمات جانباز در سالهای بعد از جنگ بود. اما اوج فعالیتهای دیپلماتیک او از مهر 86 و با استعفای علی لاریجانی از دبیر شورای عالی امنیت ملی آغاز شد. سالهایی که او دور از قیل و قال های سیاسی داخلی مذاکرات هسته ای ایران با گروه 1+5 را پیش برد و به نماد مقاومت انقلابی در حوزه سیاست خارجی تبدیل گردید.
اگر دیپلمات ارشد در همه این چند سال با واژه هایی چون مذاکرات هستهای، گروه 1+5، نشست تهران، استانبول، بغداد و مسکو در محافل سیاسی و رسانهای مطرح بود اما در ماههای اخیر برخی گروههای سیاسی در پی آنند که فارغ از وجهه بینالمللی به او وجههای ملی نیز ببخشند و او را نیز در کنار سایر کاندیداها به عنوان گزینهای مطلوب برای ریاست جمهوری آینده وارد کارزار انتخاباتی کنند.
جلیلی هرچند تاکنون اظهار نظر صریحی درباره کاندیداتوریاش نکرده و در پاسخ به احتمال حضور در رقابتهای انتخاباتی تنها به گفتن این جمله که «کارگر نظام هستم» اکتفا کرده است اما برخی شواهد چون کثرت فعالیتهای رسانهای هواداران او در فضای مجازی و انتشار متن سخنان پاییز 83 او که در آستانه نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری پیرامون تحولات سیاست داخلی کشور مطرح شده بود، بیش از پیش به گمانه زنیها در خصوص کاندیداتوری جلیلی قوت بخشیده است.
او که در طول این چند سال چهرهای معقول در بین اصولگرایان از خود به نمایش گذاشته اکنون که نامش برای کاندیداتوری ریاست جمهوری مطرح است، سیگنال های مثبتی از طیفهای مختلف سیاسی برای ورود به عرصه رقابت دریافت می کند اما شاید بیشترین حمایت از مذاکره کننده ارشد هستهای از سوی پایداریها صورت گرفته باشد چه آنکه این گروه که بر ضرورت بازگشت به اصول گفتمانی سوم تیر تاکید دارد جلیلی را مصداق مناسبی برای احیای اصول کنار گذاشته شده و فراموش شده این گفتمان در دولت احمدی نژاد میدانند.
در همین راستا اسماعیل کوثری، نماینده مردم تهران و عضو جبهه پایداری با تأکید بر این مطلب که کاندیداتوری سعید جلیلی از یک سال قبل در بین مردم مطرح است، می گوید«از آنجایی که سعید جلیلی نیروی جوان و کارآمدی است لذا میتواند کاندیدای خوبی برای ریاست جمهوری یازدهم باشد. در واقع جلیلی یک چهره شناخته در سطح بینالملل است از این رو میتواند کاندیدای مورد نظر جوانها، مردم و گروههای سیاسی باشد.» بنا به گفته کوثری حمایت جبهه پایداری از کاندیداتوری حدادعادل بعید به نظر می رسد چرا که در انتخابات ریاست مجلس هم درجبهه متحد و هم جبهه پایداری از حدادعادل حمایت شد اما باز هم لاریجانی رئیس مجلس شد.
چندی پیش نیز محمدعلی بزرگواری از اعضای جبهه پایداری در مجلس نهم نیز عنوان کرده بود غلامعلی حدادعادل گزینه مورد نظرجبهه پایداری برای انتخابات ریاست جمهوری نیست و در این میان سعید جلیلی، گزینه بهتری به نظر میرسد چرا که در ولایتمداری و کاردانی جلیلی شک و شبهه ای وجود ندارد.
اما با وجود این قسم اظهارات حمایتگرانه از کاندیداتوری جلیلی، اظهارات برخی چهرههای دیگر این جبهه شبهاتی را در خصوص اجماع کلی این شاخه از پایداری ها بر سر جلیلی مطرح کرده است چنانچه قاسم روانبخش در این ارتباط میگوید«بحث و اتفاق نظری در خصوص حمایت از سعید جلیلی در جبهه پایداری نشده است» از سوی دیگر شاخه جوانان این جبهه نیز که بر تصمیمگیری های کلان تأثیرگذار است، نظر اجماعی بر کاندیداتوری جلیلی ندارد.
دیگر منتقدان جلیلی نیز نداشتن سابقه برجسته و تجربه اجرایی در کشور را جزو نکاتی می دانند که ممکن است وی را به حاشیه براند. از سوی دیگر نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد این است که اگر پرونده هسته ای ایران تا انتخابات سال بعد مختومه نگردد حضور وی در انتخابات کمرنگ می شود و کناره گیری او از شورای عالی به بهانه انتخابات نیز غیر محتمل به نظر می رسد گرچه اهمیت سکانداری تحولات داخلی و خارجی ایران در جایگاه ریاست جمهوری می تواند عامل مهمی در تغییر صحنه بازی باشد.
دیدگاه تان را بنویسید