کد خبر: 9992
تاریخ انتشار :

عبور از خان اول/ گردهمایی اصلاح‌طلبان برای انتخابات ریاست جمهوری

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از هفته‌نامه متن احزاب شاخص اصلاح‌طلب تصمیم گرفته‌اند تا کمتر از دو ماه دیگر، یک مجمع عمومی با افق انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم برگزار کنند. آیا این کار به معنی این است که اصلاح‌طلبان تصمیم گرفته‌اند بار دیگر و به‌طور جدی در انتخابات شرکت کنند؟ آیا در میان این همه خط و نشانی که برخی افراد اصولگرا برایشان می‌کشند، نشانه‌ای از چراغ سبز یافته‌اند که عزم جزم کرده‌اند تا به میدان بیایند؟ یا قصد دارند به آنانی که آن‌ها را مرده می‌خوانند، بگویند زنده‌اند؟

اصلاح‌طلبان به دنبال حیات سیاسی «اصلاح‌طلبان می‌آیند یا نمی‌آیند؟ اصلاح‌طلبان باید بیایند یا نیایند؟ اگر بیایند، چه می‌شود و اگر نیایند چه؟ برخی از آن‌ها می‌توانند بیایند اما قبلش باید از برخی چیزها اعلام برائت کنند! اصلاح‌طلبان فکر می‌کنند که هنوز بین مردم پایگاه دارند، برای همین بگذاریم بیایند تا خودشان ببینند که مردم بعد از سال 88 آن‌ها را مُرده فرض می‌کنند! آنانی که فکر می‌کنند اصلاح‌طلبان دیگر جایگاهی بین مردم ندارند، همان کسانی هستند که همیشه تحلیل‌هایشان اشتباه از آب درآمده، وگرنه کسی که به بطن جامعه اشراف داشته باشد، نیک می‌داند اصلاح‌طلبان هنوز پایگاه اجتماعی دارند ...» این چکیده اظهارات متعددی است که هرچه به زمان برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری نزدیک‌تر می‌شویم، از سوی فعالان سیاسی بیان می‌شود و هرکس بسته به منافع سیاسی‌اش، به ورود و نقش‌آفرینی طیف سیاسی مشهور به اصلاح‌طلبی واکنش نشان می‌دهد. وقتی سال گذشته به انتخابات مجلس نهم نزدیک می‌شدیم از آنجا که این، اولین انتخابات بعد از حوادث سال 88 بود، همه چشم دوخته بودند به این‌که اصلاح‌طلبان و به‌خصوص چهره‌های شاخص آن، چگونه به این انتخابات ورود پیدا می‌کنند. ناظران که عمدتا در اردوگاه رقیب حضور داشتند، سعی می‌کردند این‌گونه عنوان کنند که اصلاح‌طلبان شجاعت ورود گسترده به انتخابات را ندارند. به نظر این گروه از رقیبان، اصلاح‌طلبان چون می‌دانستند از اقبال عمومی برخوردار نیستند، تمایلی به ورود جدی در عرصه رقابت‌های انتخاباتی نداشتند. اما واقعیت این بود که وقتی یکی از رهبران این طیف، روز رای‌گیری در یکی از حوزه‌های دور از تهران پای صندوق رای رفت، رسانه‌های جریان اصولگرا به پوشش گسترده این خبر پرداختند تا اگر شهروندی که خود را متعلق به پایگاه فکری اصلاح‌طلبی می‌داند و منتظر تصمیم سران این طیف درخصوص چگونگی مواجهه با انتخابات ریاست‌جمهوری نهم است، از این اتفاق مهم باخبر شده و به پای صندوق رای برود. زیرا همگان به‌خوبی می‌دانند که هرچه میزان مشارکت عمومی در انتخابات بالاتر رود، یک پشتوانه قوی برای هر نظامی محسوب می‌شود. البته در انتخابات مجلس، به دلیل اختلافات سیاسی زیادی که وجود داشت، حتی اصولگراها نیز به اتحاد و انسجام دست نیافتند، چه برسد به اصلاح‌طلب‌ها که دیدگاه‌های متفاوتی بین گروه‌های مختلف آن درباره انتخابات وجود داشت. آن دوره گذشت و حالا مجددا بحث درباره اصلاح‌طلبان و انتخابات ریاست جمهوری یازدهم بالا گرفته است. ماهیت این انتخاب با انتخابات مجلس متفاوت است. برای همین به نظر می‌رسد اصلاح‌طلبان جدی‌تر به آن می‌نگرند. به‌خصوص که بحث تهدیدات خارجی نیز مطرح بوده و فراتر از یک حدس و گمان است. از این رو به طور مداوم اظهارات مختلفی را از سوی دو اردوگاه می‌شنویم. برخی از اصلاح‌طلبان میانه‌رو معتقدند که نباید اهل قهر باشند و باید برای انتخابات پیش رو به‌خوبی آماده شوند و روی شخصیت‌هایی تمرکز کنند که مقبولیت بیشتری در عرصه سیاسی دارند. برخی دیگر می‌گویند حضور آنان در انتخابات باید مشروط به تحقق شرایطی باشد و تا قبل از آن نباید اقدام خاصی برای انتخاباتی که خرداد آینده برگزار می‌شود، انجام دهند. اما در جریان مقابل نیز عده‌ای اگرچه قبول دارند انتخابات پرشور، نظام را بیمه می‌کند اما در عین حال شرط و شروطی را نیز برای حضور رقبا بیان می‌کنند. ازجمله احمد خاتمی، امام‌جمعه موقت تهران که به عقیده او «فتنه‌گران»، باید برای حضور در انتخابات از امت و رهبری عذرخواهی کنند.» به گفته وی «کسانی که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ولایت فقیه و خط امام را قبول دارند، باید زمینه فعالیت‌شان فراهم شود. اما نه به این معنا که ساختارشکنان و فتنه‌گران که در سال 88 طلایی‌ترین فرصت نظام را سوزاندند و چراغ سبز به بیگانه نشان دادند با این تصور که مردم ماه‌های خرداد، تیر، مرداد و شهریور را فراموش کرده‌اند به صورت طلبکارانه وارد میدان شوند بدون این‌که کمترین عذرخواهی از ملت داشته باشند و با کمال پررویی بگویند که ارزشی‌ها باید عذرخواهی کنند؛ در حالی که آن‌ها چراغ سبز به آمریکا و انگلیس نشان دادند.» در همین حال، بخش دیگری از بدنه اصولگراها تاکید دارند باید فضا برای تمام کسانی که داخل نظام فعالیت می‌کنند باز باشد، بر این اساس، محمد اشرفی‌اصفهانی، فرزند شهید اشرفی‌اصفهانی تصریح می‌کند: «اصولگرایان نه‌تنها نمی‌توانند شرط بگذارند، بلکه باید خواسته‌های اصلاحات‌چی‌ها را برآورده کنند تا آن‌ها با حضور در انتخابات و رای گرفتن از مردم، موقعیت فعلی را ترمیم کنند. این ذهنیت که اصلاحات باید با شرایط خاصی مجوز حضور در انتخابات را به دست بیاورد، ذهنیتی غلط عنوان می‌کنند.» در این میان، به نظر می‌رسد اصلاح‌طلب‌ها کمتر توجهی به اظهارات آن دسته از اصولگرایانی دارند که برایشان خط و نشان می‌کشند. به همین علت مشغول تهیه مقدمات کارهایشان به منظور ورود به انتخابات هستند. آنچه باعث شده تا این تصور به وجود بیاید خبری بود که اخیرا درباره فعالیت‌های انتخاباتی آنان مطرح شد. آن‌طور که نجف‌قلی حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی جبهه اصلاحات اعلام کرده؛ مجمع بزرگ اصلاح‌طلبان در روزهای ۲۷ و ۲۸ دی ماه در تهران برگزار خواهد شد. به گفته وی این تصمیم در جریان جلسه شورای هماهنگی جبهه اصلاحات گرفته شده که یکشنبه شب بیست‌ویکم آبان در تهران برگزار شد. «حضور فعال اصلاح‌طلبان در عرصه سیاسی کشور»، موضوعی بوده که پس از تصویب به کمیته سیاسی شورا، در دستور کار این جلسه قرار می‌گیرد. شورای هماهنگی جبهه اصلاحات، شامل تشکل‌ها و احزاب شاخص اصلاح‌طلب ایران است که با هدف تصمیم گیری مشترک و تنظیم نحوه عمل این طیف سیاسی تشکیل شده است. علی شکوری راد، عضو ارشد حزب لغو امتیازشده «مشارکت» نیز تصریح کرده بود، این طیف سیاسی، مخالف دولت است و نه مخالف نظام جمهوری اسلامی. داریوش قنبری، عضو فراکسیون اقلیت مجلس هشتم هم با بیان این‌که «اصلاح‌طلبان در حال حاضر شرایط حضور در انتخابات را بررسی می‌کنند»، گفته بود: در شرایط فعلی، بیشتر انگیزه حضور اصلاح‌طلبان مطرح است تا آرایش و کاندیداهای احتمالی آن‌ها برای انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم. وی افزود: اصلاح‌طلبان بیش از آن‌که به دنبال معرفی کاندیدای مشخصی برای انتخابات یازدهم ریاست جمهوری باشند، در حال بررسی این هستند که شرایط تا چه اندازه برای حضور آن‌ها فراهم است. مجموعه این موارد نشان می‌دهد، بسیاری از تشکل‌های سیاسی اصلاح‌طلب، از خان آمدن یا نیامدن به انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم گذشته‌اند و به خان دوم، یعنی مطمئن شدن از داشتن شرایط برابر با اصولگراها رسیده‌اند. حال باید دید خان‌های بعدی چه خواهد بود و ساکنان این اردوگاه، برای عبور از آن‌ها چه راهکارهایی خواهند یافت. آیا در خان‌های ابتدایی خواهند ماند یا به سلامت از آنها عبور کرده و به روز انتخابات خواهند رسید.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما