«سکوت»؛ هدیه سازمان ملل متحد به اسرائیل در مقابل فجایع غزه /«قطعنامههای» شورای امنیت تحت الشعاع لابیهای آمریکا و اسرائیل
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز ، 28 روز تمام. سه روز دیگر، حملات راکتی، زمینی، بمباران مدارس، خانهها، خیابانها، سواحل، کوچهها و بازارهای غزه یک ماهه میشود. رژیم اسرائیل به گونهای با اشتیاقی سیری ناپذیر کودکان، زنان و مردان غزه را هدف تسلیحات نظامی مجهز خود کرده است که گویی خیال پایان دادن به این نسل کشی را ندارد. در حالی که از زمان آغاز حملات اسرائیل علیه غزه اتحادی وصف ناپذیر در میان مردمان کشورهای مختلف جهان در محکومیت اقدامات اسرائیل ایجاد شده است، مردم فلسطین اما گویی خود را جزیرهای دور افتاده از جهانی میپندارند که به دور از قوانین سفت و سخت جهان بشریت در قرن بیست و یکم، سخت رها ماندهاند. از نخستین هفته آغاز جنگ اسرائیل علیه حماس و مردم غزه اما رفتوآمدها دیپلماتیک به قاهره و پاریس آغاز شد؛ جان کری، وزیر خارجه آمریکا، بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد به همراه وزیر خارجه مصر و نبیل العربی، دبیر کل اتحادیه عرب چندین نشست را در قاهره مصر برای برقراری آتش بس یک هفتهای در غزه برگزار کردند که نتیجه آن برقراری آتش بس انسانی 12 ساعته بود. این رایزنی ها با گروه هایی از تلآویو و حماس در پاریس ادامه یافت
که با سرکشی اسرائیل و نپذیرفتن مفاد توافق آتش بس با بن بست مواجه شد. در روزهای گذشته نیز حماس و تلآویو بر سر آتش بسی انسانی به مدت 72 ساعت به توافق رسیدند که تنها چند ساعت پس از اجرای آن، تلآویو به بهانه ربوده شدن یکی از سربازانش حملات خود علیه باریکه غزه را از سر گرفت. مردمان جهان که با برگزاری تظاهرات های گسترده و در فضای مجازی به محکومیت شدید اللحن اقدامات رژیم صهیونیستی به ویژه کشتار کودکان غزه پرداخته اند اما نیم نگاهی هم به سازمانهای بینالمللی دوختهاند که اصلیترین هدف اغلب آنها ایجاد صلح و امنیت و جلوگیری از جنگ و خشونت است. دیوان دادگستری و کیفری لاهه، شورای امنیت سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر سازمان ملل، مجمع عمومی سازمان ملل....در این بین، شورای امنیت ملل متحد متشکل از پنج کشور قدرتمند جهان که عضو دائم این شورا هستند و از حق وتو برخوردار هستند از اهمیت و قدرت بیشتری برخوردار است به گونه ای که جهان را ملزم به رعایت مفاد قطعنامه تصویبی خود میکنند. در توضیح وظایف شورای امنیت ملل متحد بر اساس مادهٔ ۲۴ منشور سازمان ملل متحد آمده است: «پاسداری از امنیت و صلح بینالمللی». در حالی که بر اساس این
ماده، اعزام نیروهای پاسدار صلح، تصویب تحریمهای بینالمللی و اعطای اجازه استفاده از نیروی نظامی علیه کشورهای متخاصم، در حیطهٔ قدرت شورای امنیت است اما با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز جنگ اسرائیل علیه غزه هیچ پیشنهادی از سوی اعضای این سازمان با هدف صدرو قطعنامه در لزوم برقراری آتش بس در غزه و عقب نشینی نیروهای اسرائیل از این منطقه مطرح نشده است. هرچند، نگاهی به سابقه ورود شورای امنیت سازمان ملل متحد در حوادث مشابه نیز بیانگر عدم استقلال رای اعضا و تاثیرگذاری قطعنامههای تصویب شده بر رفتار اسرائیل است. شورای امنیت سازمان ملل متحد تاکنون فقط 24 قطعنامه در محکومیت اسراییل به خاطر زیر پا گذاشتن قطعنامههای قبلی، بیتوجهی به منشور ملل متحد و کنوانسیون ژنو، تروریسم بین الملل و سایر موارد مربوط به نقض حقوق بین الملل صادر نموده است. در این میان، اسراییل نیز 87 فقره قطعنامه صادره از سوی شورای امنیت ملل متحد در خصوص حقوق ملت فلسطین را زیر پا گذاشته است. اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل تاکنون چه واکنشی به جنایات غزه داشتتهاند؟ آمریکا، فرانسه، روسیه، چین و انگلیس اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد هستند
که از حق وتو برخوردار هستند. کشورهای آرژانتین، استرالیا، چاد، شیلی، اردن، لیتوانی، لوکزامبورگ، نیجریه، کره جنوبی و رواندا، ده عضو غیر دائم شورای امنیت ملی سازمان ملل متحد هستند که به مدت 2 سال در این شورای حضور دارند. آمریکا که به تازگی 225 میلیون دلار برای تجهیز سامانه دفاع موشکی «گنبد آهنین» اسرائیل به این رژیم کمک مالی کرده در تمامی اظهارنظرات خود از حق اسرائیل برای دفاع از خود در قبال حملات حماس گفته و تاکید کرده که این رژیم متحد کلیدی واشنگتن است. هرچند جان کری، وزیر خارجه آمریکا در نخستین هفته از آغاز درگیری ها راهی قاهره شد تا به همراه بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد راهی برای آتش بس چاره کند، مورد تمسخر و بی توجهی تلآویو قرار گرفت و نتوانست راه به جایی ببرد. اخیرا و در حملات بی امان اسرائیل به مکان های تحت نظارت سازمان ملل متحد اما کاخ سفید لب به محکومیت اسرائیل گشود که در مقابل با انتقاد شدید نتانیاهو مواجه شد. فرانسه، که میزبان مذاکرات آتش بس در غزه بود نیز همانند واشنگتن تنها حملات اسرائیل به مدارس سازمان ملل را محکوم کرد. در این مدت فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری فرانسه کمکی مالی در حدود 11
میلیون یورو به مردم غزه ارائه کرد. کامرون، نخست وزیر انگلیس نیز به شدت از حوادث غزه ابراز ناراحتی و تاسف کرد و البته خواستار اجرای آتش بس شد. واکنش دیگر اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز به همین میزان ابراز تاسف و ناراحتی و کمک مالی محدود میشود نه بیشتر. قطعنامههای شورای امنیت با مشارکت فعال واشنگتن حاصل تصمیمات شورای امنیت ملل در قالب پیشنهاد به رای حاضران گذاشته می شود و در صورت تصویب در قالب قطعنامه لازم الجرا میشود؛ برای پذیرش یک قطعنامه باید دست کم ۹ عضو از پانزده عضو شورای امنیت به آن رأی مثبت دهند و هیچ یک از اعضای دائم نیز به آن رأی مخالف ندهند. آخرین قطعنامه مورد توجه شورای امنیت سازمان ملل متحد به دولت سوریه مربوط میشود؛ این قطعنامه در مهر سال 92 به تصویب رسید و بر اساس آن تمامی سلاح های شیمیایی در اختیار دولت اسد، امحا و از این کشور خارج خواهد شد؛ قطعنامهای که با فشار شدید سیاسی واشنگتن علیه اسد و در آستانه اتخاذ تصمیم عملیات نظامی علیه حکومت سوریه مورد موافقت دمشق قرار گرفت. آمریکا و متحدانش در سال 2011 و در پی شدت گرفتن درگیریها در لیبی میان مخالفان و نیروهای دولتی معمر
قذافی رهبر سابق این کشور، قطعنامه پرواز ممنوع بر فراز لیبی را تصویب کردند که در نتیجه این قطعنامه نیروهای ناتو مواضع دولت لیبی را مورد هدف قرار داد و در نهایت حکومت قذافی در لیبی سقوط کرد. پیشتر و در مور دو عملیات نظامی آمریکا علیه افغانستان و عراق نیز، لشکرکشی آمریکابا مجوز مستقیم شورای امنیت سازمان ملل متحد و در چارچوب دفاع از خود قلمداد شد. اقدامی که در مورد عراق با ادعاهای واهی آمریکا و انگلیس در خصوص رژیم صدام و انباشت سلاح کشتار کشتار جمعی در این کشور همراه بود و بیش از 10 سال از این حمله هیچ نشانی از سلاح شیمیایی و یا کشتار جمعی پیدا نشد. اینها را بگذارید کنار چندین قطعنامه شدید اقتصادی و سیاسی شورای امنیت سازمان ملل به رهبری آمریکا و انگلیس علیه برنامه هستهای ایران. این تنها چند نمونه از دو قطبی بودن جهان امروز و سیاسی کاری آنچه قدرتمندترین بخش از سازمان ملل متحد خوانده میشود، است؛ جایی که واشنگتن و متحدانشان احساس خطر کنند با ابزار شورای امنیت جهان را به پیروی از خود وادار میکنند و جایی دیگر در غزه و با مشاهده کشتار بی امان مردم بی گناه تنها به ابراز تاسف بسنده میکنند.
دیدگاه تان را بنویسید