عوامل «قاعده تصادف» از این فیلم میگویند/ بهنام بهزادی: تئاتر بستری برای روایت داستان ما بود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «قاعده تصادف» با حضور بهنام بهزادی (کارگردان)، امین جعفری (مدیر فیلمبرداری)، یدالله نجفی (صدابردار) و اشکان خطیبی، مهرداد صدیقیان، امیر جعفری (بازیگران) در سالن سعدی مرکز همایشهای برج برگزار شد.
بهنام بهزادی: احساس کردم جوانان را به خوبی میشناسم
مخاطب فیلم من مخاطبی است که سینما را هنر میداند نه سرگرمی. افرادی که دوست ندارند راههای رفته و تکراری را در سینما تکرار کنند و شاهد آنها باشند فرم و محتوا برایشان اهمیت دارد هرکسی که سینما را می شناسند میتواند مخاطب فیلم من باشد.
پس از ساختن فیلم «تنها دو بار زندگی میکنم» که متأسفانه دو سال تأخیر در اکران آن پیش آمد و مشخص نبود که فیلم توقیف است یا مشکلی دیگری دارد به حراست ساخت فیلمی درباره جوانان افتادم از همان سالها تحقیقات را آغاز کردم تحقیقاتی مفصلی که از 500 والدین و جوانان تحقیق کردم و پایشی کیفی انجام دادم. تحقیقات اینترنتی مدتی زیادی را از وقتم گرفت اما به مرحلهای رسیدم و احساس کردم که جوانان را به خوبی میشناسم. بارها و بارها فیلمنامه را بازنویسی کردم.
ایده پلان سکانس بخشی از فرم کلی فیلمنامه است که در سناریو و ساختار کلی فیلم آن را در نظر گرفته بودم بخشی نبود که آن را به فیلم اضافه کنم. شخصاً تصورم این است که فیلمنامه با خود فرم و شکل ساخت را همراه دارد.
این فیلم آسیبشناسی روابط خانوادگی است و ارتباط بین جوانان و والدین را بررسی میکند. فیلم کار زیادی از عهدهاش بر نمیآید ما تلاش کردیم بتوانیم درک متقابلی از رابطه جوانان و والدین را در فیلم نشان بدهیم.
برای اینکه یک نگاه ناظر را در فیلم دنبال کنیم از تکنیک دوربین روی دست استفاده کردیم با امکانات و شرایطی که در اختیار داشتیم. به نظرم یکی از شانسهای من در ساخت این کار حضور امین جعفری بود زیرا او پختگی و توانایی افراد با تجربه را با خود داشت همچنین انرژی و پویایی خوبی را در فیلم نشان داد.
هر فیلمی ساختار و فرم کلی دارد در این فیلم گروهی از بچههای تئاتر را میبینم و باید انگارههای تئاتر را در فیلم ببینیم و به ذهن بیننده این انگارهها متبادر شود. خوشحالم هنری مانند تئاتر در کارم دیده میشود. من خودم تئاتر را بسیار دوست دارم اما در فیلم سعی کردم علاوه بر استفاده از انگارههای تئاتر از امکانات سینما نیز بهره بگیریم تئاتر بستری برای روایت داستان ما بود.
امین جعفری: رنگها در نمایش به هم ریخت
استفاده از تکنیک دوربین روی دست به دلیل واقعی دیدن فیلم و اتفاقات درون آن بوده است زیرا معتقد بودیم چشم انسان ثابت نیست و حرکت میکند.
نورپردازی را هم سعی کردیم به سمت کارهای واقعی و رئال ببریم نور را به گونهای طراحی کردیم که در زندگی واقعی وجود دارد البته رنگها در نمایش فیلم به هم ریخت.
اشکان خطیبی: خوش شانس بودم
در ابتدا باید عذرخواهی کنم از بازیگرانی که نتوانستند روی سن بیایند این کاری گروهی و جمعی بود خوشانس بودم که در این گروه حضور داشتم با تمام مشغله و گرفتاریهایی که داشتم از جمله حضور در تئاتر کار را پذیرفتم.
مارتین شمعونپور: زحمت بر عهده کارگردان بود
برای بازی زحمت زیادی نکشیدیم هرچه زحمت برعهده کارگردان و دیگر بازیگران بود اما در مورد موسیقی من سازنده موسیقی تئاتر نیز هستم و برای ساخت موسیقی از فضای تئاتر استفاده کردم من موسیقی را فراتر از اجرا ندیدم برخلاف سایر موسیقیهای فیلم که با یک اتفاق آغاز یا پایان مییابد ما براساس تمرین درون فیلم موزیک را تنظیم میکردیم.
امیر جعفری: در خلال تمرین به نقش نزدیک شدم
فیلمنامه از اردیبهشتماه قرار بود تولید شود اما آبانماه جلوی دوربین رفت. دو ماه تمرین کردیم و در خلال تمرین به نقش نزدیک شدم و به عقیده من این فیلم به موقعیت خانواده لطمهای نمیزند بلکه نگرانی پدر از وضعیت فرزندش در فیلم به خوبی دیده میشود.
مهرداد صدیقیان: کار ما شبیه گروههای تئاتر بود
ما در این کار گروه بازیگری بودیم و اینجا باید از محمدرضا غفاری تشکر کنم که به سهم خود به من خیلی کمک کرد کار ما شبیه کار گروههای تئاتری بود هر کسی به نوبه خودش به دیگری کمک میکرد من در ارائه نقش سعی کردم بخشی از رفتارهای خودم را به آن اضافه کنم تا باورپذیرتر جلوه کند.
دیدگاه تان را بنویسید