نظارت و اجرا در انتخابات

محمدرضا خباز: نظارت بر انتخابات، امری ضروری است ولی وسواس بیش از حد در آن خوب نیست چراكه مردم در مجموع درست انتخاب می‌كنند. پس لازم نیست دلواپس چندصدایی در مجلس باشیم. نظارت و اجرا لازم و ملزوم یكدیگرند، به این معنی كه همانطور كه اجرا باید دقیق، روشن و منطبق با قانون باشد، نظارت نیز باید روشن، دقیق، علمی و منطبق با قانون باشد. سخنان رئیس‌جمهور بیشتر به این مساله اشاره داشت كه امر نظارت و امر اجرا در عین اینكه لازم و ملزوم یكدیگر هستند، از یكدیگر جدا نیز هستند. این امر مانند پذیرش سه قوه در یك حكومت دموكراتیك است. هر قوه وظیفه‌ای دارد كه اگر به صورت جداگانه و صحیح انجام دهد، امر اداره كشور به سهولت و راحتی، اتفاق خواهد افتاد و مردم از آثار مدیریتی آن بهره می‌برند. در امر انتخابات نیز اوضاع به همین منوال است، به این صورت كه استارت انتخابات را قوه مجریه می‌زند، یعنی از روزی كه معاون سیاسی وزیر كشور در سراسر كشور طبق آیین نامه شروع انتخابات را اعلام می‌كند، در كشور صفحه اول تقویم انتخابات ورق می‌خورد. سپس 30 نفر از معتمدین هر حوزه انتخابیه انتخاب می‌شوند، این افراد هفت نفر را بین خودشان انتخاب می‌كنند كه این هفت نفر هیأت اجرایی را شكل می‌دهند و در رأس هیأت اجرایی هر شهر، فرماندار آن شهر و در استانها، استاندار و در رأس كشور نیز وزیر كشور است. به محض اینكه فردی ثبت‌نام كرد، دستگاه اجرایی استعلاماتی را از چهار دستگاه مختلف شامل دادگستری، وزارت اطلاعات، ثبت احوال و پلیس بین‌الملل می‌گیرند. آقای روحانی نیز متخصص امور حقوقی هستند و هم از نظر تجربی در سال‌های پس از انقلاب، بالاترین پست‌ها را داشته‌اند و چون این نخستین انتخاباتی است كه قرار است در زمان ریاست‌جمهوری ایشان انجام شود، توصیه‌های لازم را طرح می‌كنند. اینها حرف‌های سنجیده، درست و حساب شده‌ای است كه مبنای قانونی دارد و منطقی و علمی نیز است. باید تلاش شود به این سخنان، جامه عمل پوشانده شود یعنی كاری صورت نگیرد كه حرف حساب رئیس‌جمهور به زمین بماند. طبیعی است كه این امر در یك مرحله اتفاق نخواهد افتاد بلكه این حرف حساب آنقدر باید گفته و تكرار شود تا خود به خود همه خود را ملتزم به آن بدانند. بسیاری از حرف‌ها به همین روال جای خود را باز می‌كند، مگر سخنان معتمدین ما در مرحله اولی كه گفته می‌شد، مورد پذیرش افراد قرار می‌گرفت؟ خیر. طبیعی بود كه نپذیرند. این حرف‌ها دوباره و دوباره تكرار می‌شد، زبان به زبان، كوی به كوی، برزن به برزن تكرار می‌شد تا مورد قبول عمومی قرار می‌گرفت! همه محافل علمی و حقوقی كشور بدون در نظر گرفتن مصالح جناحی و با در نظر گرفتن منافع ملی، از این حرف حساب دفاع كنند تا بالاخره جای خود را باز كند. اگر این حرف‌ها در نخستین مرحله صددرصد نیز اجرایی نشود و مثلا 80درصد آن عملی شود و اجرای كامل آن در مرحله بعدی اتفاق بیفتد، باز هم خوب است. سخن درست وقتی گفته شود درصدی اثر دارد ولی اگر محافظه‌كاری شود و گفته نشود، اول گرفتاری است. حرف درست را باید مطرح كرد حتی اگر به مذاق عده‌ای خوش نیاید.

منبع: روزنامه آرمان