مخالفت با برجام و قربانی‌کردن منافع ملی

نه چپ بوده‌ام و نه راست. نه اصولگرایم و نه اصلاح‌طلب. در عین حال هم چپ بوده‌ام و هم راست و هم اصولگرایم و هم اصلاح‌طلب. بی‌شک بخشی از این موضع حاصل کار حرفه‌ای بوده که ایجاب می‌کرده به صحنه سیاست فراجناحی بنگرم. به گزارش نامه نیوز، با این وجود، با توجه به شرایط خطیر حاکم بر منطقه و کشور، در کنار ملاحظات و انتقاداتی که مطرح است، اعتقاد داشته و دارم دولت تدبیر و امید شانسی بزرگ برای ایران در این مرحله حساس بوده و می‌باشد. من آقای کریمی قدوسی را نمی‌شناسم و علاقه‌ای هم برای شناخت ایشان ندارم اما درج مطالب ذکر شده توسط وی از جلسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، اقدامی در جهت ضربه به امنیت ملی، جایگاه وزیر خارجه و حرمت امانتداری بوده و می‌باشد. افشای اظهارات منسوب به وزیر خارجه در کمیسیون امنیت ملی با هیچ توجیهی، جز هدف ضربه به نظام قابل توجیه نبوده و نیست. سیاستمداران در شرایط و محیط‌های مختلف اظهارات متفاوت و بعضا متضاد را مطرح می‌نمایند که این سخنان در جای خود توجیه داشته و هدف خاص خود را دارد. موضوعاتی چون برجام، مسائلی در سطح ملی بوده و تصمیم‌گیری آن حاصل جمعبندی مجموعه نظام سیاسی بوده و می‌باشد. در واقع برجام حاصل دستورالعمل نرمش قهرمانانه و اقدامی پیشگیرانه و بازدارنده از رسیدن کشور به مرحله جام زهر بوده است. تنزل آن به نام یک جناح چه در موفقیت و چه در شکست آن حاصل عدم درک اهمیت آن یا به هدف قربانی نمودن منافع ملی به‌خاطر منافع جناحی است. بسیاری از کسانی که امروز مخالف برجامند، در واقع مخالف دولت روحانی اند. آنان قبل از دولت تدبیر و امید به‌دنبال توافق بودند که یا طرف‌های خارجی آنان را جدی نگرفتند یا به علت عدم درک سازوکارهای حاکم بر نظام بین‌الملل، عدم آشنایی با فن مذاکره و بده و بستان حاکم بر آن نتوانستند به نتیجه رسیده و امروز ناراحت هستند که چرا برگ برنده برجام، از آن رقیب آنان گردیده است. اگرچه این برگ آن‌قدر ارزشمند است که به تنهایی می‌تواند عامل پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو باشد، اما این دستاورد کل نظام در دوره‌ای طولانی بوده و می‌باشد. با این وجود بخش مهمی از تلاش برای زخمی نمودن و تاختن به برجام را باید در این نکته جست‌وجو کرد. متاسفانه تاریخ ایران، مملو از اقدامات بزرگ اما نیمه تمام است. نهضت مشروطیت، ملی شدن نفت و امروز برجام و هجمه‌های صورت گرفته باز تاریخ رگ زنی اصلاحات را تداعی می‌نماید. ظاهرا ما همچنان درس نگرفته‌ایم. تصور اینکه با انتخاب ترامپ، برجام نبود، خود به تنهایی دلیل کافی برای دفاع از فرصت شناسی معماران برجام داشته و دارد. سه اصل عزت، حکمت و مصلحت راهنمایی عمل برجام بوده و نباید با محاسبات جناحی بر آن تاخت. برجام به معنای پایان اختلافات ایران و آمریکا نبوده و قرار هم نبود برجام پایان بخش مشکلات ساختاری ایران در عرصه‌های مختلف، خصوصا اقتصادی باشد. اگر دستاورد برجام فقط و فقط دور کردن سایه شوم جنگ از کشور بود، این خود به تنهایی دستاوردی بزرگ بوده که اثرات آن در سیاست داخلی و خارجی با گذشت زمان بیشتر نمایان خواهد شد. نکته آنکه نه برخی دلواپسان نگران و نه برخی اصلاح‌طلبان دلخوش باشند. اگرچه باید برای همه جنگ‌ها پایانی متصور بود، اما قائل شدن به پایان خصومت‌ها و اختلاف نظرات میان تهران و واشنگتن همچنان دور می‌نمایاند. فارغ از علل ریشه‌ای این اختلافات، شاید دشمنی آمریکا و ایران توجیهات خود را داشته باشد که در جای خود محل تعمق است.

* تحلیلگر ارشد سیاسی

منبع: روزنامه آرمان