سقف آرامگاه ملاهادی سبزواری، در حال ریزش/ گزارش تصویری
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش خبرنگار نامه، گچ سقف این اثر تاریخی که در دوره قاجار ساخته و در دوره پهلوی دوم ترمیم شده، در چند بخش دچار ریزش شده به شکلی که آجرهای زیر گچ دیده میشود. چهار تکه فرش موجود در کف آرامگاه جمع شده و به جای آن تکههای پلاستیک بزرگی روی موکت پهن شده تا گچی که در حال ریزش است، روی موکت نریزد. این آرامگاه در میدان کارگر شهر سبزوار قرار دارد؛ اما برای آرامگاه این عالم بزرگ چه به عنوان یک اثر تاریخی یا فرهنگی یا حتی تفرجگاه، یک تابلوی راهنما در شهر قرار ندارد و برای پیدا کردن آرامگاه او باید از اهالی شهر پرس و جو کرد.
ملاهادی سبزواری ملقب به اسرار، (1212 - 1289 ه ق) بزرگترین فیلسوف ایرانی بعد از ملاصدرا در سده های اخیر است. اسرار تخلص شعری این عارف بوده که بر سر در آرامگاه او نیز نوشته شده، «آرامگاه اسرار»
بعد از وفات ملاصدرا در قرن یازدهم، فیلسوف برجسته و جریان سازی در ایران ظهور نکرد تا قرن سیزدهم که حاج ملاهادی سبزواری، حوزه بحث فلسفی و تدریس حکمت را در سبزوار دایر کرد. بسیاری، او را بعد از ملاصدرا برجسته ترین مدرس فلسفه اشراق میدانند. اهمیت حاج ملاهادی سبزواری به نبوغ و نوآوریهای او پس از نزدیک به دو قرن خاموشی فلسفه در ایران است.
حیات و ممات در ساده زیستی آنچه از زندگی شخصی او در تاریخ نقل شده مبنی بر محقر زندگی کردن اوست آنچنان که اکنون نیز فضای آرامگاه او اینگونه به نظر میرسد.
نقل شده که روزی ناصرالدین شاه در سبزوار در خانه او مهمان بود و ملاهادی با غذای ساده خود از شاه پذیرایی کرد و در مقابل اصرار شاه هیچ چیز از وی قبول نکرد. شاه مشاهده میکند که در اتاق او، جز یک قطعه نمد چیزی دیده نمیشود.
بعد از قدری صحبت متوجه میشود که فرش دو اتاق دیگر آن خانه نیز از نمد است. ناصرالدین شاه با تعجب از ملا هادی سبزواری میپرسد: چرا این قدر محقّر؟ که جواب میشنود: این سه قطعه نمد را هم که کف اتاق انداختهام، باید در جهان بگذارم و بروم. این نمدها در دنیا میماند و من رفتنی خواهم بود.
ورود نم به دیوار جنوبی روی لوح سنگی که در حال حاضر بر دیوار جنوبی بقعه نصب شده این ابیات که سروده یکی از شاگردان ملاهادی به نام بروغنی سبزواری است به چشم میخورد که درباره تاریخ وفات استاد گفته: اسرار چو از جهان به در شد از فرش به عرش ناله بر شد تاریخ وفات او چو پرسند گویم «که نمرد زنده تر شد»
گفته میشود عبارت داخل گیومه در مصرع آخر؛ « که نمرد زنده تر شد» ، به حساب حروف ابجد 1289 میشود که سال وفات حاج ملاهادی به هجری قمری است.
روی بخشی از این دیوار نیز لکههای نمزدگی گچ دیده میشود که اگر زودتر ترمیم نشود به تمام دیوار سرایت میکند. آرامگاه ملاهادی سبزواری سال 1334 در فهرست آثار ملی ثبت شده و ترمیم و تزئینات آن به سال 1340 هجری شمسی توسط انجمن آثار ملی باز میگردد، این آرامگاه با طرح چلیپایی و توسط میرزا یوسف مستوفی الممالک، بنا نهاده شده است.
سقف این آرامگاه که با گچ نازکی پوشانده شده نیازمند مرمت و تعمیر فوری است تا با بارش باد و باران سطح خرابی گستردهتر نشود.
دیدگاه تان را بنویسید