کارگردان فیلم «پنهان»: نسل قبل ما را محافظهکار بار آوردند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، «مهدی رحمانی» که فیلم «پنهان» از او بر پردههای سینما رفت درباره حواشی فیلم به «چلچراغ» گفت:
* مگر چند درصد مردم جامعه ما مخاطب فیلمها هستند و به سینما میروند؟ زیر یک درصد به راحتی. خب اینها مخاطب اصلی ما نیستند. مخاطبان ما کسانی هتسند که صبح تا شب فیلم میبینند. ایرانیها خیلی به فیلم دیدن علاقه دارند. شاهدش هم از این همه دستفروش خیابانی بگیر تا فیلمهایی که در شبکه نمایش خانگی ارائه میشود. مردم ما غیر از تلویزیون و سریالها فیلم هم میبینند. مخاطب ما آنها هستند. نه اینکه مخاطب سینما مخاطب ما نباشد، اما من میگویم به دلیل این مخاطب سینمایمان را ساده نکنیم که دچار پرگویی شویم، چون مخاطبهای اصلی ما به همان دلایلی که گفتم دارند در فیلم دیدن حرفهایتر میشوند و برای همین هم هست که به سینما نمیآیند. ما مدام فکر میکنیم باید به این مخاطب توضیح دهیم. در «پنهان» ما به این نکته توجه کردیم و سعی کردیم با فرار از پرگویی حرفمان را بزنیم.
* به دلیل اینکه آدم وسواسیای هستم و از قبل تمام طراحیهایم را کردهام، میدانم از شخصیتم چه چیزی میخواهم. نه وقتی به یک چیدمان که فکر میکنم درست است میرسم، تغییرش برایم سخت است، مگر اینکه یک نفر یک استدلال قانعکننده برای رد آن داشته باشد که آن وقت میپذیرم. در نهایت اگر کار بخواهد در کل بر پایه نظر گروهی باشد، که کار تو نمیشود.
* به قول آن دیالوگ معروف در فیلمسازی برای هر آدمی برای ورود یک راه وجود دارد، به نظرم هر کسی در این میان باید راه خودش را پیدا کند، ولی من یک چیز را میدانم که توی سینما چیزی هست که حتما باید داشته باشی؛ آن هم پافشاری است. یعنی اگر از ته دل آن را نخواهی و پایش هم نایستی، به جایی نخواهی رسید.
* یک روز بعدازظهر تصمیم گرفتم فیلم بلند بسازم. برای مجوز کار اولم سه سال دویدم تا 28 اسفند سال 87 بالاخره مجوز گرفتم. باور کنید برای پیدا کردن سرمایهگذار فیلم هم کلی دوندگی کردم، اما در نهایت فیلم ساخته شد و چه در داخل و چه در خارج کلی جایزه برد و مورد توجه قرار گرفت.
* پارسال توی جشنواره فضای کاذبی برای این فیلم درست شد. اداره نظارت و ارزشیابی مواجه شد با فیلمهایی که به قول خودش درباره بحث خیانت بود. خب بخشی از این فیلمهایی که میگفتند، از جشنواره حذف شدند. در این بین فیلمهایی هم بودند که در آن فضا نبودند، اما مسئولان بهتر دیدند که در شرایط به وجود آمده زیاد درباره آنها هم صحبت نکنند. این اتفاق برای ما افتاد و نتوانستیم در بخش مسابقه حضور داشته باشیم. در واقع به شکلی کنار گذاشته شدیم تا ببینیم بعد چه پیش میآید. باید بگویم که «پنهان» اصلا و به هیچ وجه دغدغه خیانت را ندارد. همین اتفاق باعث شد تا ما زمان زیادی را برای اکران از دست بدهیم تا این فیلم را از اتهامات وارد شده به آن برهانیم.
* فیلم بعدیام اسمش «برف» است و درباره زندگی یک روز خانوادهای است که خیلی پولدار بودهاند و حالا ورشکسته شدهاند و تنها داراییشان خانهای است که در رهن بانک است و حالا هم قرار است برای دخترشان خواستگار بیاید و آنها نمیخواهند خانواده پسر از ماجراهای خانوادگیشان باخبر شوند. فیلمنامه کار را «حسین مهکام» نوشته و کل ماجرا در یک روز و یک لوکیشن میگذرد.
* سینمای مورد علاقه من سینمای اروپاست. در سینمای هالیوود کمتر فیلمی پیدا میشود که دوستش داشته باشم. عاشق سینمای اروپا هستم. از گذشته و موج نوی فرانسه و سینمای نئورئالیستی ایتالیا بگیر تا الان و سینمای مدرنی که اروپا در حال وقوع است.
* ما اصولا آدمهای عجیب و غربی هستیم. خودمان کاری میکنیم که خودمان حس میکنیم جدی نیست. توی خلوت فلان داستان پرتیراژ عامهپسند را میخوانیم و بعد پز خواندن نوشتههای مارکز را به هم میدهیم ... توی سینمای دنیا مردم هم یک بازیگر کمدی را دوست دارند و هم یک فیلمساز خاص را ... هر کس طرفدار خودش را دارد و هر کس بدون ترس از تحقیر شدن از یک ژانر یا آدم طرفداری میکند. مشکل اصلی جامعه ما دوگانگی است.
* نسل قبل از ما نگذاشتند ما آنچه را که میخواستیم بگوییم و کلا ما را محافظهکار بار آوردند. امیداورم این نسل جدید در کنار تمام یاغیگریای که دارد، کمی عملگرایی را پیشه کند تا اتفاقات خوبی در زمینه سینما برایمان بیفتد.
دیدگاه تان را بنویسید