ناگفتههایی از محسن یگانه/ از ممنوعالکار شدن تا پایان خوانندگی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، «محسن یگانه» که این روزها آخرین آلبوم خود را روانه بازار کرده است در برنامه «اینجا شب نیست» در کنار «علی ضیا» نشست و بعد از سه سال و اندی مصاحبه رسانهای انجام داد. یگانه در این گفتوگو که در فضایی شاد و دوستانه انجام شد، از شروع فعالیتش گفت و آلبومهایی که منتشر کرده است:
دردسرهای من در دانشگاه
تا پایان دوران راهنمایی دانشآموز درسخوانی بودم. ریاضیام قوی بود. با 2 ماه درس خواندن رتبه 803 کنکور را به دست آوردم. برق الکترونیک و مهندسی صنایع قبول شدم که مهندسی صنایع دانشگاه آزاد را انتخاب کردم.
یک سال و نیم از دانشگاهم گذشته بود که آهنگهایم پخش شد. اسمم معروف شد و خودم را هیچکس نمیشناخت. یک خاطره بگویم و آن هم برای کلاس شیمی بود. اسمم را استاد خواند و همه برگشتند تا من را ببینند و صحبتها شروع شد. استاد هم فکر کرد من شیطان هستم و من را از آن کلاس اخراج کرد. بعد از آن یاد گرفتم و از دفعههای بعد به بچهها یاد دادم که چه کاری انجام دهند تا دیگر اخراج نشوم.
ترم 6 بودم که دانشگاه را ترک کردم و به راحتی گفتم نمیروم دانشگاه. تصمیم گرفتم مستقل شوم و استقلالم از همینجا شروع شد. ریسک بزرگی کردم چرا که موسیقی هنوز جای خود را باز نکرده بود.
میدانستم که صدایم خوب است
از دوران ابتدایی، در مسابقات فرهنگی و هنری شرکت میکردم. در گروه سرود مدرسه بودم و کاملا حرفهای قرآن قرائت میکردم. با همین حال گذشت تا وارد وادی تئاتر شدم. بازیگر خوبی بودم. تعریف هم نمیکنم. همه فعالیتهایم به تئاتر ختم شد تا وارد دبیرستان شدم. وارد دبیرستان که میشوی قضیه درس خواندن جدی میشود و خانواده فعالیتهای درسی را چک میکنند. آن دوران تمام فعالیتهای تفریحی را میتوان به صورت مخفیانه ادامه داد و من هم همین کار را کردم تا اینکه یک گیتار خریدم.
شرایط مالی اجازه نمیداد کلاس بروم
در این مدت 10 سالی که موسیقی کار میکنم کلا 6 جلسه کلاس گیتار رفتم و یک جلسه هم چند سال پیش رفتم. دیگر هیچ کلاسی نرفتم. دیگر برای همه کارهایی که انجام میدهم خودم وقت گذاشتم و از طریق تجربه تمام فعالیتهای هنری یاد گرفتم. همین باعث شد خیلی عقب بیفتم. راستش شرایط مالی اجازه نمیداد کلاس بروم. اعتراف میکنم آنقدر طعم بیکامپیوتر را چشیدم که در 4 سال 11 تا لپتاپ خریدم.
2 سال برای دریافت مجوز دویدم
قبل از اولین آلبوم در چارچوب و اصول کار نکرده بودم و همین باعث شد تا مدتی ممنوعالکار شوم و برای دریافت مجوز این آلبوم 2 سال دوندگی کنم. «نفسهای بیهدف» در واقع بازسازی قطعاتی بود که پیش از این پخش شده بود. قطعاتی هم به آن اضافه کرده بودم. برخلاف آنچه فکر میکردم این آلبوم نتیجه خوبی داشت. همه چیز آلبوم یکدست بود. فکر حرفهای بودم و بازخورد آن میان مردم نبودم. کارم دلی بود. اولین بار که سیدی این آلبوم را روی صحنه کنسرتم در کیش دریافت کردم. آن لحظه را هیچوقت فراموش نمیکنم.
یک جایی کار را تمام کردم
آلبوم دومم، «رگ خواب» بود. کسی توقع نداشت که آلبوم بدین شکل دربیاید. آن دوران به شدت تحت فشار بودم و شرایط بدی داشتم. از من کلاهبرداری شده بود و تحت شرایط سخت فشار کاری بودم. مستاجر بودم و دائم در حال اسباب کشی. وضع مالیام خوب نبود. زمان بردن پروژه خیلی برایم سنگین بود. تنظیم باید دائما عوض میشد. یک جایی تصمیم گرفتم کار را تمام کنم و آلبوم را منشتر کنم و اینگونه بود که «رگ خواب» منتشر شد.
راستش خیلی ذوق داشتم ببینم این آلبوم چه بازخوردی در میان مخاطبان دارد. ساعت 9 صبح بود که به حوالی خیابان انقلاب رفتم و همان موقع آهنگ را شنیدم. اولین آهنگ بود. یک راننده تاکسی جوان بود که به آن گوش میکرد. اگر آن موقع میلیاردها تومان پول به من میدادند انقدر خوشحال نمیشدم. وقتی نتیجه کارت را ببینی تخلیه میشوی.
از آهنگ «سکوت» میترسم
در آلبوم «رگ خواب»، آهنگ «سکوت» خیلی سروصدا به پا کرد. آهنگ 5 ستاره نبود اما در میان مردم شاید 5 هزار ستاره هم گرفت. این آهنگ آنقدر جواب داد که هنوز هم از این آهنگ میترسم و همیشه فکر میکنم چرا این آهنگ اینگونه شناخته شد. همه آلبوم «رگ خواب» را به نام «سکوت» میشناختند. یک بار با سرعت 160 در جاده میراندم که پلیس جلویم را گرفت. جریمهام کرد ولی ماشین را به پارکینگ منتقل نکرد. بهم گفت آلبوم «سکوت» را بده تا گوش کنم. سکوت در این اندازه شناخته شده بود. البته اختلاف من و فرزاد فرزین از سر سکوت نبود. فرزین هم سر کلاهبرداری متضرر شد، دلم نمیخواهد راجع به آن صحبت کنم.
حباب آخرین کار من است
«حباب» آخرین آلبوم من است و من بعد از آن دیگر آلبومی نخواهم داشت. از ابتدا قرار بود سه آلبوم خوب منتشر کنم که همین کار را هم انجام دادم. اولین آلبوم من بهترین آلبوم سال از نظر خیلیها بود. فعلا خستهام. از این به بعد آهنگ زیاد پخش میکنم اما آلبوم نه. سر آلبوم آخر آنقدر انرژی گذاشتم که فکر کنم 6 ماه طول بکشد که به کارهای روزانهای که انجام ندادم برسم. از آنجایی که حباب آخرین آلبوم من است تلاش کردم که بیشترین انرژی را برای این کار بگذارم.
مخاطب حباب همه هستند
حباب بعد از 2 سال و اندی آمد. مخاطب این آلبوم هیچ کس نبود. راستش خیلیها یادمان میرود که از کجا هنرمند شدیم و کدام انرژی ما را به این سمت حل داده است. یک دیالوگ فیلم «سوپراستار» دوست داشتم. پیرمردی به شهاب حسینی گفت شما این همه تلاش میکنی تا معروف شوی که مردم خیابان تو را بشناسند، بعد عینک دودی میزنی. از همانجا این جرقه زده شد که یک سوژه خوب بود. از آنجایی که اشعار من من کوششی نیست و همه حسی و جوششی است خیلی تلاش کردم تا این شعر آماده شد. چرا که اگر بتوانم کار اجتماعی انجام میدهم و اگر نه که هیچ. این کار لحظات آخر کامل شد. ربطی به شخص و اسم خاصی ندارد. به یک رفتار شخصیتی ارتباط دارد که مختص چهرهها و افرادشناختهشده است.
دیدگاه تان را بنویسید