مدیر گروه کودک و نوجوان شبکه دو بررسی کرد:
چرا کارتونهای دهه 60 مشتریان بیشتری داشتند؟/ تکرار
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
برنامههای ساخته شده برای کودکان و نوجوان مهمترین بخش برنامههای تلویزیونی را تشکیل میدهد چرا که بخش اعظمی از فرهنگ و آموزش این گروه سنی از طریق این نوع برنامهها شکل میگیرد. شبکه پویا در راستای رسیدن به این هدف راهاندازی شده است اما آنچه که امروزه بیش از هر چیز دیده میشود، توجه این گروه سنی به شبکههای کودک و نوجوانی است که از طریق ماهواره پخش میشود. شبکه دو، که محوریت خود را بر پایه کودکان و نوجوانان قرار داده است، توانسته با برنامههای زنده خود مخاطبان بسیاری را به سوی خود جلب کند. روز چهارشنبه نیز شبکه مجازی کودک امروز افتتاح شد. به همین بهانه با «علی زارعان» مدیر گروه کودک و نوجوان شبکه دو گفتوگو کردیم. آنچه در ادامه میخوانید دغدغههایی است که زارعان در گفتوگو با خبرنگار نامه مطرح کرده است:
وضعیت برنامهسازی حال حاضر سیما برای کودکان چگونه است؟
ما گاهی درباره توان صحبت میکنیم و گاهی درباره خروجی، من معتقدم ایران در منطقه خاورمیانه توانمندترین کشور در عرصه کودک و نوجوان است و بالاترین میزان تولید را در عرصه کودک و نوجوان دارد. ما 40 سال سابقه برنامهسازی کودک و نوجوان را در کارنامه خود داریم و جمعیت بزرگ و توانمندی که در طی این سالها با هم کار کردهاند. ضمن اینکه این گروه به روش تربیت نسلی و بین نسلی بزرگ شدهاند و هر گروهی، گروه بعدی را تربیت کرده است. ببینید، اگر امروز برنامه کلاه قرمزی و پسرخاله را روی آنتن داریم، عروسکگردانها و صدا پیشههای این کار 2 نسل بعد از ایرج طهماسب وارد این عرصه شدهاند و این تسلسل به درستی صورت گرفته و نسلهای بعدی ظهور پیدا کردهاند و شاید بزرگترین نقطه قوت صدا وسیما برنامهسازی برای کودکان است. این را در حالی بیان میکنم که برنامهای مانند «عموپورنگ»، 91 درصد بیننده دارد یا برنامه «دست دستی» خانم نگار استخر نه تنها مورد توجه برنامهسازان داخلی قرار گرفته بلکه برنامهسازان خارجی هم آن را تایید کرده و درباره آن نظر میدهند. این نشان میدهد که برنامههای کودک ما در بازارهای جهانی نیز حرفی برای گفتن دارند.
آیا این برنامهسازی، تمام توان برنامهسازان ماست؟
متاسفانه موتور برنامهسازان کودک در حال حاضر با 35 درصد توان خود کار میکند که اگر آن درصد باقیمانده را نیز وارد چرخه کار کنیم، حتی در مورد اقتصاد برنامهسازی و فروش برنامهها به سایر کشورها نیز میتوانیم فعال شویم.
این روزها شاهدیم که شبکههایی مختص به کودکان دایر میشود و تا زمانی که ما بتوانیم از تمام موتور برنامهسازان استفاده کنیم، شبکههای ماهوارهای در میان کودکان رسوخ میکند.
این موضوع دو بخش دارد. بخش اول اینکه جایگاه ماهواره در زندگی روزمره خانوادهها کجاست؟ که متاسفانه باید گفت، جدا از این که تماشاچی فراگیری دارد، عدم اشراف والدین به نوع تماشای برنامهها نیز در این بخش وجود دارد چرا که ما سواد بصری درستی بوجود نیاوردهایم که خانوادهها متوجه این موضوع باشند و بتوانند جلوی آثار مخربی که سریالهای خارجی روی کودکان دارند را بگیرند و دوم اینکه هیچ اثر هنری در هیچ کجای دنیا منفک از ایدئولوژی و نظر صاحب اثر نیست. ما نباید این گونه فکر کنیم که برنامه کودک از شبکههای خارجی تاثیری روی کودکانمان ندارد و هیچ اتفاقی نمیافتد، اتفاقا تماشای این گونه برنامهها اثرات تدریجی روی کودکانمان دارند. متاسفانه تاثیر ماهواره در زندگی امروز خیلی تدریجی و ریزموج گونه است که شاید خیلی دیده نشود، اما وقتی این ریزموجها به صخره فرهنگ میخورند در درازمدت کل صخره فرهنگ را به فروپاشی میکشانند. من تصورم این است که آنها یک اثرگذاری خطرناک را پیگیری میکنند و ما نباید با گفتن اشکالی ندارد به راحتی از کنار این موضوع بگذریم.
صدا و سیما در مقابله با شبکههای ماهوارهای چه تلاشی کرده است؟
خوشحالم که شبکه پویا راهاندازی شده است و شبکهای خاص کودکان انیمیشن کار میکند، البته جای چند شبکه دیگر نیز در این بین خالی است و ما نیازمند ایجاد شبکههای دیگری هم هستیم که مختص به گروه سنی کودک و نوجوان باشد، اتفاقی که در تمام دنیا درحال رخ دادن است، به طور مثال کشور قطر شبکهای مختص به خردسالان دارد و شبکهای برای نوجوانان دارد. ولی من وضع امروز را نسبت به سه سال گذشته بهتر میدانم. مخاطب کودک 20 برابر مخاطب بزرگسال از تلویزیون اثر میگیرد و واقعیت امر این است که باید بیش از این برای این بخش انرژی، وقت و سرمایهگذاری کنیم و اگر برای این نسل سرمایهگذاری درست و مناسبی داشته باشیم هیچ از دست نخواهیم داد. اگر بودجهای خرج آموزش و پرورش کودکان میشود باید این نکته را در نظر داشت که باید به همان میزان نیز در امر فرهنگ برای این نسل سرمایهگذاری شود و با این سرمایهگذاری باید گفت نه تنها ضرر نخواهیم کرد بلکه بهرهمند نیز میشویم.
فکر نمیکنید که برنامههای دهه 60 به مراتب بیشتر به امر فرهنگسازی کودکان میپرداخت تا الان؟
متاسفانه ما مدام درحال مقایسه برنامههای امروز با برنامههای زمان خود هستیم و درحال گفتن یادش بخیرهای کودکیهایمان، همین امر نیز موجب شده است که برای تمام کودکیمان بزرگداشتهایی بگیریم. اما نباید اجازه دهیم که این قضاوتها مولفههای فرهنگی کار کودک امروز را زیر سوال ببرد. امروز ما 27 ساعت برنامه کودک داریم که به صورت روزانه از شبکههای مختلف سیما درحال پخش هستند و این عدد عظیم قابل مقایسه با 2 ساعت برنامه کودک در سال 70 نیست. منکر این موضوع نیستم که این حجم تولید و پخش برنامه ضرباتی هم به کیفیت کار میزند ولی اگر حمایتیتر و تدبیرگرایانهتر نگاه کنیم امیدوارم که نسل جدید برنامهسازان کودک بتوانند شأن و منزلت آن برنامهها را در این 27 ساعت هم بوجود بیاورند.
به عنوان مدیر گروه کودک و نوجوان شبکه 2 چه برنامهای برای نوروز 92 دارید؟
شبکه دو سیما برنامهریزیهای بسیاری برای نوروز 92 دیده است و بنا داریم فضای دلنشینی برای گروه سنی خردسال، کودک و نوجوان فراهم کنیم. عمو پورنگ همچنان پربینندهترین برنامه ما در پاییز امسال بوده است که قرار است با شکل و شمایل نویی در نوروز پخش شود. همچنین عموهای فیتیلهای نیز در حال نوشتن و ساختن برنامه ویژه نوروزی خود هستند.
سری جدید کلاه قرمزی و پسر خاله با حضور همان عروسکهای قبلی ساخته میشود و در حال حاضر گروه نویسندگان مشغول نگارش داستانهای آن هستند. علاوه بر اینها سریالی داریم به اسم «مثل من، مثل تو» که نگاهی به فرهنگ باستانی عید نوروز دارد و از 15 اسفند تا 15 فروردین ماه پخش خواهد شد و 70 درصد کار فیلمبرداری شده است.
اگر قرار باشد به عملکرد خود در این سالها نمره دهید چه نمرهای خواهید داد؟
اگر بخواهم به عملکرد خودم نمره بدهم از 20 به خودم 12 میدهم و امیدوارم که این دانشآموز تنبل تلاش بیشتری برای ارتقای نمره و عملکرد خود داشته باشد.
چرا نمره 12؟
به نظرم اسباب جمع محیاست و همه مقدمات تدریجا فراهم میشود، نباید این نکته را فراموش کرد که این مقدمات بسیار متنوع هستند و ما نیازمند این هستیم که امکانات و تکنولوژیهای جدید عروسکگردانی و عروسکسازی را وارد کنیم. آقای دارابی نیز بر این موضوع بسیار تاکید دارند. تنها ورود این تکنولوژیها کمی زمانبر است و مقدمات آن تاکنون فراهم شده است. از سوی دیگر ما با مشکلات مالی روبهرو هستیم که این نیازمند حمایت و همکاری سازمان صدا و سیما و سایر نهادهای دیگر است تا ما بتوانیم آرزوهای خود را جامه عمل پوشانده و محقق کنیم و بتوانیم امکانات را در اختیار نسل جدید برنامهسازان که سکاندار برنامهسازی هستند قرار دهیم.
کدام برنامه کودک همچنان در ذهن شما باقی مانده است و به آن علاقمندید؟
«خانه عروسکها» و «مدرسه موشها» برای همه ما سرشار از خاطرات است. من این روزها افتخار این را دارم که برای برخی از کارها با خانم مرضیه برومند مشورت کنم و در تمام این لحظات خاطرات دوران خوش کودکی در ذهنم تداعی میشود.
دیدگاه تان را بنویسید