کد خبر: 130337
تاریخ انتشار :

روی پرده نقره‌ای۲/

چند روایت دسته اول از مرگ/ به بهانه اکران "زندگی جای دیگری است"

چند روایت دسته اول از مرگ/ به بهانه اکران "زندگی جای دیگری است"
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : گروه فرهنگی نامه نیوز

- فیلم سینمایی زندگی جای دیگریست نخستین بار در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر به اکران در آمد و می توان گفت که جزو آثار قابل قبول این فستیوال سینمایی بود. گرچه این اثر موفق به کسب هیچ جایزه ای نشد اما مورد پسند تماشاگران قرار گرفت. از هفته گذشته اکران فیلم زندگی جای دیگری است در سینماهای تهران و از اول هفته جاری در سینماهاهای شهرستان آغاز شد.

داستان فیلم:

این فیلم روایتی از زندگی یک پرشک میانسال (حامد بهداد) است که متوجه بیماری لاعلاجی در خود می‌شود و پس از مراجعه به پزشک درمی‌یابد که تنها 3 ماه برای زندگی وقت دارد. او چندی قبل همسرش(نیکی کریمی) را طلاق داده و با دو فرزند و یک زن صیغه ای (یکتا ناصر) زندگی می کند. رفتار تند و پرخاشگرانه این مرد با افراد خانواده باعث می شود که هر روز عصبی تر شده و در نتیجه به مرگ نزدیک تر شود، تا این که بر اثر یک اتفاق و برای کمک به شوهر جدید همسر سابقش(پارسا پیروزفر) تصمیم بسیار بزرگی می گیرد... این اثر سومین فیلم بلند منوچهر هادی بعد از «قرنطینه» و «یکی می خواد باهات حرف بزنه است» است که تهیه کنندگی آن را سید امیر سیدزاده بر عهده دارد. هادی اخیرا یک سریال نوروزی هم برای شبکه دوم سیما به نام "خوب، بد، زشت" با بازی امین حیایی، نیلوفر خوش خلق، بهاره رهنما و بهنوش بختیاری جلوی دوربین برد که البته اثری نه چندان دلچسب بود و مورد توجه قرار نگرفت. ***عوامل فیلم کارگردان: منوچهر هادی/ تهیه‌کننده: سید امیر سیدزاد / نویسندگان: منوچهر هادی، بابک کایدان، پدرام کریمی/ مدیر فیلمبرداری: مسعود سلامی/ تدوین: منوچهر هادی / موسیقی: حامد ثابت/ صدابردار: جهانگیر میرشکاری و مهدی ابراهیم‌زاده / طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی/ طراح گریم: سودابه خسروی / منشی صحنه: رضا بقایی/ عکاس و کارگردان پشت صحنه: آرش صادقی بازیگران: حامد بهداد، نیکی کریمی، یکتا ناصر، پارسا پیروزفر، خسرو امیر صادقی، رضا بهبودی، مهدی بجستانی، محمد حسین سیدزاده، رضا سخایی، امید کماری، ثمین حاجی مختاری. ***بازی ها حامد بهداد بعد از افت چند سال اخیرش برای نخستین بار یک بازی کنترل شده بدون حرکات فیزیکی و افکت های غلو شده ارائه داده است. در این فیلم دیگر خبری از یک بازی شلوغ و پراز هیجان نیست، بلکه افسردگی و ناامیدی را میتواند در بازی بازیگر نقش اول به خوبی حس کرد. یکتا ناصر هم با درک درست از نقش، بهترین بازی خود در سینما را انجام داده است. این بازیگر دو سال قبل برای بازی در فیلم دیگر منوچهر هادی برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از جشنواره فیلم فجر شده بود. نیکی کریمی نیز بازی درخشانی ندارد و یکی از کاراکترهای تقریبا همیشگی خود را به نمایش می گذارد. با این حال بازی پارسا پیروزفر (هرچند بسیار کوتاه) در ذهن باقی مانده و نقشی کاملا قابل درک را باری مخاطب به تصویر می کشد.

**درباره اثر

هادی به مانندِ فیلم قبلی اش ، بیماری لاعلاج و به تبع آن مرگ را دستمایه ی فیلمنامه ای قرار داده که شعاری در آمده است. خیلی دیر استارت داستانگویی اش زده می شود و حجم زیادی از آن به نمایش زندگی ِ روزمره کاراکترهای اصلی محدود شده که تنها حسن اش معرفی بیشتر آن هاست حال اینکه برای بیننده خسته کننده و بی هیچ جذابیتی ست. به این خسته کنندگی ها اضافه کنید افزودنِ داستانک ها و کاراکترهای اضافه ی فیلمساز را. مشکل اصلی زندگی جای دیگری است ریتم نسبتا کند فیلم و زمان های مرده است. فیلم هادی یک اثر درست در سینمای بدنه ایران است و در محدوده نگاه خود فرم درستی هم دارد، اما نمی تواند از محدوده یک فیلم متوسط بالاتر برود. منوچهر هادی که با فیلم پیشینش یکی می‌خواد باهات حرف بزنه نشان داده بود حتی از یک پروژه‌ی سفارشی هم می‌تواند فیلمی غیرسفارشی بیرون بکشد، در این‌جا و در کمال تعجب، از پروژه‌ای غیرسفارشی فیلمی شعاری تحویل داده است. وقتی شخصیت اصلی که کارش زنده کردن بیماران اورژانسی است، در دیالوگی مستقیم بر زبان می‌آورد که تا وقتی خودش به شکل شخصی با مرگ روبه‌رو نشده بود نمی‌دانسته مواجهه با آن چه حس‌وجال و کیفیتی دارد، دیگر چه جای اندیشه و کندوکاوی برای تماشاگری باقی می‌ماند؟

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها