کد خبر: 13157
تاریخ انتشار :

امیر حسین رستمی: چه کسی می‌تواند باور کند که من نقش شیطان را بازی کنم/ مجبور بودم با درخت بازی کنم

امیر حسین رستمی: چه کسی می‌تواند باور کند که من نقش شیطان را بازی کنم/ مجبور بودم با درخت بازی کنم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از بانی‌فیلم، اگر چه با مسعود کیمیایی، بهمن فرمان‌آرا و . . . کار کرده، اما تولدش با شکور اتفاق افتاد. تلویزیون را با فرزاد موتمن (نون و ریحون)، حمید نعمت ا... (وضعیت سفید)، حسین سهیلی زاده (2-5-3 و دختران حوا) و . . . تجربه کرده است اما خودش را به سامان مقدم مدیون می‌داند. بازیگر سریال «شمس العماره» که اخیراً نمایش‌های «کمی بالاتر» و «کلمه، سکوت، کلمه» را نیز به کارنامه بازیگری اش اضافه کرده است، مهمان یک فنجان چای «بانی فیلم» شد تا از سریال «یه تیکه زمین» آخرین تجربه بازیگری اش و علاقه اش به تغییر ژانر و ایفای نقش‌های جدی بگوید:

اخیراً تمام سعی و تلاش تو حضور در ژانرهای مختلف است. فکر می‌کنم مصمم هستی از فضای طنز و نقش شکور فاصله بگیری؟

هر بازیگری دوست دارد از تکرار دربیاید و خودش را در شرایط مختلف محک بزند. به خصوص اینکه پس از مدتی پیشنهادهای تکراری سرسام‌‌آور می‌شود. من همیشه دنبال سریال‌های طنز هستم و نمی‌توانم آن را منکر بشوم، اما مدام به من کمدی پیشنهاد می‌شود. من دنبال طنز هستم نه کمدی، طنزیعنی نقد اجتماعی ولی مبنای کمدی تنها خنداندن است. پس از سریال 2-5-3 کلی سریال کمدی به من پیشنهاد شد که هیچ کدام نوشته پیمان و مهراب قاسم خانی یا امید سهرابی و خشایار الوند نبود. آخرین کارهای طنزی که من بازی کردم «قهوه تلخ» بود که به آن سرنوشت دچار شد. «مسیر انحرافی» را به خاطر بهرنگ توفیقی رفتم بازی کردم، وقتی نقش مهمتری داشتم. شاید جزو اولین نفراتی بودم که با بهرنگ صحبت کردم اما همان زمان به او گفتم که می‌خواهم دختران حوا را کار کنم و الان بین دو راهی گیر کردم که در نهایت رفتم سراغ دختران حوا. دوست داشتم بفهمم آیا می‌توانم بازیگر نقش جدی هم باشم یا خیر!؟ من اعتقاد دارم تو وقتی با یک سریال اندازه و معیار بازی‌ات را محک بزنی، قطعاً به یک آمار درست در مورد خودت می‌رسی! چون واکنش از یک سریال تلویزیونی به خاطر مخاطب متعدد و بالایی که دارد. به مراتب منطقی‌تر از سینما با مخاطب محدودش است. رسانه ملی با حجم وسیع بیننده‌اش خیلی زود به تو می‌گوید موفق بوده‌ای یا خیر! جالب اینکه به هیچ وجه مخاطب تلویزیون با تو تعارف نخواهد داشت.

همکاری‌ات با مهدی کرم‌پور در سریال «یه تیکه زمین» چگونه اتفاق افتاد؟

من اساساً برای کارکردن با کارگردان‌های خوب انرژی می‌گذارم و حتی انرژی به سمت شان می‌فرستم. کرم‌پور از آن دست کارگردانانی است که خیلی وقت بود دوست داشتم صدایم کند و با او کار کنم. مدام احساس می‌کردم برای «پل چوبی» حتماً مرا صدا خواهد کرد، اما این اتفاق رخ نداد، بعدها گفتند نقشی که اندازه تو باشد نداشتیم، کوتاه بود... تا اینکه یک روز خانم شکوفا کریمی برای این سریال با من تماس گرفت. جلسه‌ای گذاشتیم صحبت کردم سن برادرها که به من نمی‌خورد. شخصیت داماد به من رسید که مطمئن هستم در قصه بسط پیدا کرد. بزرگترین ویژگی این نقش در این فاکتور بود که او همان ابتدا نه تنها به تماشاگر بلکه به پارتنرها و آدم‌های قصه نیز رکب می‌زند و این خصوصیت، آرش را برای من جذاب می‌کرد. به خصوص اینکه در طول قصه هر جا که او نیست در موردش صحبت هست.

در شروع بازی ات در سریال، به خصوص در سکانس خواستگاری با یک جنس خاص از لحن و نوع بازی آغاز کردی، این اتفاق حساب شده بود؟

بله، آن شب من از کارگردان اجازه گرفتم و گفتم موافق هستی پنج دقیقه با هم گپ بزنیم؟در صورتیکه سکانس شلوغی هم بود، گفتم اجازه می‌دهی در این سکانس من طوری بازی کنم که به تماشاگر کد ندهم. . . .

یعنی اینکه او آدم التفات هست یا نه؟

بله، کد آدم خوب بودن یا بد بودن، در واقع از مهدی اجازه گرفتم تا بیننده را گمراه کنم. همان چیزی که خسرو نقیبی تا قبل از خواستگاری می‌خواست را من دوست داشتم ادامه بدهم. به همین دلیل نوع گویش، نگاه و حتی روراست بودن این آدم را مدنظر داشتم، دوست داشتم تماشاگر با خودش به هیچ وجه حدس نزند که این آدم ممکن است یک کاراکتر خاکستری حتی داشته باشد یا بدبین ترین تماشاگر با خودش بگوید حتماً این خود شیطان است که توانسته دل حاج حیدر را نرم کند. من از مهدی خواستم در خواستگاری مشت شخصیت آرش باز نشود. تقابل او با برادر کوچک مرجان نیز با توجه به شناختش از آرش در آن سکانس بسیار مهم بود. به هر حال او احساس می‌کرد یک شیطان به خانه آنها وارد شده و می‌خواهد از خواهرش خواستگاری کند.

هیچ وقت از مهدی کرم پور سوال نکردی چرا تو را برای نقش آرش انتخاب کرده است؟

این را باید از خودش سوال کنی !شاید به دلیل صورت معصومم. او می‌دانسته از این فاکتور می‌توان استفاده کرد برای گمراه کردن مخاطب، شاید به همین دلیل من از سوی بهرام بهرامیان سال گذشته برای سریالش (سقوط یک فرشته) انتخاب شده بودم. چه کسی می‌تواند باور کند که من نقش شیطان را بازی کنم، البته آن کار که نشد!شاید چیزی شبیه به این از ذهن مهدی هم گذشته باشد. من با سریال آقای سهیلی زاده آمدم تا خودم را محک بزنم. در واقع آنجا یک تمرین بود برای من اما با سریال «یه تیکه زمین» به دنبال ثابت کردن خودم بودم. باور کن در سریال مهدی از خودم بیشتر راضی بودم. پس از سکانس ها حس می‌کردم بازی ام درآمده، گاهی حتی مهدی می‌گفت اگر راضی نشدی می‌توانیم یک بار دیگر بگیریم او معمولاً با یک یا دو برداشت کار مرا OK می‌کرد به رغم اینکه وسواس بسیاری داشت. معمولاً پس از برداشت اول، در برداشت‌های بعدی شیطنت هایی را به بازی ام اضافه می‌کردم که قطعاً درکارم تأثیرگذار بود. حس می‌کنم در این ژانر که تخصص من نبود و درآن سرک کشیدم با «یه تیکه زمین» بالغ شدم.

به نظرت این تعلیق در معرفی شخصیت که قرار است تماشاگر را در پایان غافلگیر کند، طوری درآمده که در این قصه با فضای متفاوت، توی ذوق نزند؟

ببین در کل باید ذهنیت خودت را راجع به این سریال کمی تغییر بدهی!باور کن بدون اغراق می‌گویم به خاطر اینکه هیچ چیزی در این سریال سرسری نبود و از هیچ چیز به سادگی عبور نشد. یعنی حتی در مورد این فکرهایی که تو بلند بلند در ذهن داری و امروز از من می‌پرسی، قبل از اینکه من حتی جلوی دوربین بروم، خسرو و مهدی جنگ و جدالشان را کرده بودند تا هیچ چیز باسمه ای و دم دستی نباشد. یعنی این قرار ابتدای کارگردان سریال با عواملش بوده است که تو نتیجه اش را می‌بینی!

تو با کارگردانان بزرگی از جمله مسعود کیمیایی و بهمن فرمان آرا و... کار کرده‌ای. فضای این سریال و شیوه کار مهدی کرم پور را چگونه دیدی؟

به نظرم مثلث مهدی کرم‌پور، خسرو نقیبی و آقای اسلامی در این کار خیلی خوب کنار هم چیده شده بود. به رغم فرصت کم و کار حجیم یک تیم ورک (Team work) بسیار فنی و کار بلد این سریال را جمع کرد. واقعاً یک آرامش خاص بر این پروژه حاکم بود. پشت صحنه بسیار منظم و عالی هم باعث می‌شد تیم بازیگری با هیچ دغدغه ای به کارشان برسند. من خیلی وقت بود منتظر مهدی بودم و خدا را شکر که صدایم کرد. این سومین کارگردانی است که از سینما به تلویزیون می‌آید و من در اولین تجربه سریال سازی اش حضور دارم. پس از فرزاد موتمن و حمید نعمت‌ا... ، از این تجربه نیز بسیار راضی هستم. این مسئله برای من یک خود شناسی است. من نقش آرش را در این سریال خیلی دوست دارم.

و دکتر سامان آزاد سریال سهیلی زاده...

آن نقش را هم خیلی دوست دارم، اما آنجا آقای سهیلی زاده را خیلی حرص دادم. او در آن سریال بسیار کات می‌داد و به من تذکر می‌داد که تو از سامان آزاد فاصله گرفتی !گویش تو به سمت امیر حسین رفته که طنازی می‌کند!مدام وقت می‌گذاشت و با من کار می‌کرد متأسفانه آنجا اتفاقی به کار ما لطمه زد! ضیق وقت به کار من بسیار صدمه زد. یک ماه به دلیل مسائل مالی پروژه خوابید و وقتیکه پروژه راه افتاد آن یک ماه به کار اضافه شد و ما فشرده تر کار کردیم و این به کار من لطمه زد چون دیگر آقای سهیلی زاده فرصت نداشت با آن وسواس کار مرا زیر نظر داشته باشد و مراقبم باشد. من خیلی گناه داشتم چون این اولین کار من در یک نقش جدی بود و بر خلاف خیلی از دوستان، من تنها بازیگری بودم که سر این یک کار بودم، خیلی گناه داشتم که مجبور بودم وقتیکه توشات(Two shot) با پوریا دارم و پوریا سر یک کار دیگر است با درخت بازی کنم. شاید این کار برای پوریا راحت باشد، چون او امضای ملودرام را داشت اما برای من که اولین تجربه ام بود کار سختی بود. همه این اتفاقات به خاطر آن یک ماه خوابیدن سریال بود، چون همه برنامه ریزی ها بر هم خورد.

و امروز در ادامه مسیر بازیگری ات چگونه انتخاب خواهی کرد؟

امروز بیش از هر روز دیگر احساس می‌کنم که باید از خودم مراقبت کنم. پس از سریال وضعیت سفید و نون و ریحون سیل سریال به من پیشنهاد می‌شد و من یک مرتبه توقف کردم و رفتم تئاتر. به خاطر اینکه احساس کردم باید مراقب خودم باشم . به قول فرهاد آئیش که می‌گفت وقتی تو چند پیشنهاد سینمایی و سریال را رد می‌کنی و به سراغ تئاتر می‌آیی، یعنی می‌خوای مراقب خودت باشی!الان احساس می‌کنم این مراقبت از خودم جواب داده، یعنی این انرژی فنا نشده است. اینکه امیر حسین هیچکدام از سریال‌های نوروز را نپذیرفت و رفت سر تئاتر آروند دشت آرای حتماً دیده می‌شود. این مراقبت را اهالی فن می‌فهمند!چه کسی از پول بدش می‌آید!اما من همیشه دوست دارم کار بد نکنم، درجه یک باشم یا نباشم!من اهل مدارا کردن در درجه دوم نیستم. دیروز با آقای تخت کشیان جلسه ای داشتیم و راجع به کاری صحبت می‌کردیم. او گفت امیر حسین مسئله ات را با نقش بگو!گفتم من دریک کار یا باید آتش بزنم یا نباشم!من اولین کارم را با دفتر آقای تخت کشیان شروع کردم با رامبد و مانفرد. یک روز رفتم گفتم من هنر خواندم، بازیگری خواندم آمدم که بازیگری کنم، مانفرد ساعتش را نگاه کرد و گفت الان که دیر است بذار برای فردا!(می خندد) حتماً بعد از اینکه رفتم با رامبد یک عالمه به من خندیدند. اما فردایش ساعت 11 با من تماس گرفتند و اولین قراردادم را آنجا بستم!(سریال هزاران ستاره)آقای تخت کشیان گفت برایت خوشحال هستم که امروز نه هایت بیشتر از آره هایت هست و انتخاب می‌کنی!

وحرف آخر...

در گفت و گو با بانی فیلم خیلی چیزها را باید گفت چون شاید دیگر فرصت نشود. آقای کیمیایی بزرگ می‌گوید خدا این بزرگی رو به بعضی ها می‌دهد!می خواهم این بزرگی را به من هم بدهد تا خودم بخت خود مرا تعیین کنم! دوست دارم اگر درجه ام از یک پایین آمد خودم بروم!یک جمله کوتاه، در مورد «قلب یخی» هم بگویم خیلی ها می‌گویند چرا نقش تو در آن سریال اینقدر کم است؟! من از طریق بانی فیلم که پوشش وسیع دارد می‌گویم من به یکسری از افراد بدهکارم، مدیون هستم!به پیمان قاسم خانی، به سامان مقدم، شروع کارم با آقای کیمیایی بوده به او و به علی امینی هم مدیون هستم، به رامبد جوان، به اعتماد رامین عباسی زاده و عدم اعتماد او هم مدیون هستم. عدم اعتماد او یک انرژی بود برایم تا مسیرم تغییر کند. شاید او خودش نداند چه لطفی در حق من کرده است!من روز کلید خوردن(قلب یخی )از سوی سامان مقدم به کار دعوت شدم و بدون هیچ حرفی رفتم چون او حقی بر گردن من دارد که باید جبران می‌کردم! او اگر بخواهد من حتی حاضرم تنها از جلوی دوربین او رد شوم!نه او بلکه تمام کسانی که بر گردنم حق دارند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها