بحران سینمای ایران بررسی شد/ وزارت ارشاد، اقتصاد، سازندگان یا فرهنگ؛ کدامیک مقصرند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، نشست بررسی بحران در سینمای ایران عصر دوشنبه27 آذر ماه در فرهنگسرای رسانه با حضور علی معلم تهیه کننده و منتقد، صادق کوشکی کارشناس، همایون اسعدیان کارگردان، ناصر هاشم زاده فیلمنامه نویس، علی علائی مجری و جمعی از اهالی رسانه برگزارشد.

در این نشست تلاش شد تا بحران این روزهای سینمای ایران شناخته و راه‌حلی برای برون رفت از آن پیدا شود. آنچه در زیر می‌آید، خلاصه‌ای از صحبت‌های هر یک از کارشناسان است:

ناصر هاشم‌زاده: سینما پاسخ جیب بعضی‌ها را می‌دهد

جالب است اگر از مدیریت‌ها انتقاد کنیم، بیکار می شویم اگر هم از اهل سینما گله کنیم باز شکل دیگری بیکار می‌شویم. در هر دو صورت ما سیلی می خوریم.
اینکه بودجه دولتی در اختیار بگیریم و فقط فیلم بسازیم و فکر نمایش آن هم نباشیم، این همان رانت‌خواری و بحران در سینما است.
می گویند ما بحران در فیلمنامه داریم. در صورتی که من فکر می‌کنم همانطور که فیلمنامه‌نویس خوب کم است، کارگردان و تهیه کننده خوب نیز محدود و انگشت‌شمار است.
سینما باید پاسخ نیاز جامعه را بدهد که متاسفانه نمی‌دهد بلکه پاسخ جیب بعضی‌ها را می‌دهد.
باج دهی برخی مسئولان به چند نفر خاص دلیل دیگری بر بحران در سینما است.
امروز متاسفانه برخی از اهالی تولید در سینما به این نتیجه رسیده‌اند که می‌توانند با بودجه نهادهای مختلف بدون دغدغه فیلم بسازند و تاکنون فیلم‌های بسیاری از این روش ساخته و در آرشیو سازمان های مختلف انبار شده است.

علی معلم: منتقدان سینما باید صاحب‌نظر باشند

همچنان بحث می شود که آیا ما سینما می خواهیم یا نه؟ آیا این رسانه قابل قبول است یا باید نباشد؟ البته این مسئله در ابتدای انقلاب نیز مطرح شد اما سینما از طرف رهبر انقلاب در همان سالهای اولیه پذیرفته شد و به نظم و سیاق رسید.
با اینکه تمامی مسئولین و دستگاهها با وجود سینما موافق هستند و شرایط برای آن فراهم می کنند، اما نیروی مرموزی می خواهد ما سینما نداشته باشیم. از این رو این بحران مدام به شکلهای مختلف بر می گردد.
ما بحث بحران تفکر داریم. این بحث مربوط به جامعه فرهنگی و سینماگران ایرانی است. البته بخشی از آن به عدم مطالعه و شناخت برمی گردد. به همین دلیل ما در این بخش ضعف داریم که منجر به بحران تفکر می‌شود.
بحران اقتصادی در جامعه قطعا روی سینما نیز تاثیرگذاشته است. بخش خصوصی با این وضعیت نمی تواند ادامه دهد.
بحران مدیریت بحث بعدی در سینما است. ما اینجا یک مویز و چهل قلندر داریم. از شهرداری تا صدا و سیما، معاونت سینمایی و حوزه‌های دیگر. هر دستگاهی عقیده و سلیقه خود را دارد.
تغییر در ساختارهای فرهنگی جامعه بحران مخاطب به وجود آورده است و باعث افت مخاطب در سینما شده است.
امروز حتی نماینده‌ای در مجلس شورای اسلامی که به قول خودش یک اثر سینمایی ندیده، سینما را تحلیل می‌کند در صورتی که افراد اظهار نظر کننده درباره سینما باید صاحب نظر باشند.
روشنفکران یا شبه روشنفکران در تولید آثار خود به دنبال آثار تلخ می‌روند و عده‌ای نیز فیلم‌هایی همچون نیم کیلو باش مرد باش را می‌سازند که این تلخی‌ها را در زبان طنز بیان می‌کند.
عده‌ای به دنبال تولید فیلم بر اساس اندیشه هستند که با توجه به هزینه‌های موجود این افراد به اصطلاح ول معطل هستند.

صادق کوشکی: ارشاد بانی بحران فعلی سینما است

منبع مشروعیت حاکم شرع است. از ابتدای انقلاب امام خمینی (ره) عنوان کردند که ما با سینما مخالف نیستیم و با فحشا مخالفیم.
رهبر انقلاب در 23 مهرماه در بجنورد درباره سبک زندگی عنوان کردند که هشدار دادند که فیلمسازان باید مراقب این جریان باشند تا از طریق آثار، سبک زندگی غربی که در آن فحشا وجود دارد در ملت ما ترویج پیدا نکند.
اگر کسی به یک فیلم اعتراض دارد باید آنرا نقد کند و به سازنده آن اثر توهین نکند زیرا نمی‌توان به سازنده خرده گرفت و همه فیلمسازان مجوز ساخت فیلم‌هایشان را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت می‌کنند. به عقیده من یکی از بانیان بحران فعلی در سینما وزارت ارشاد و سازمان سینمایی و متولیان آن است.
فیلمسازانی هستند که اهل دین و تدین هستند اما بدیهیات سینما را نمی‌شناسند. فیلمی که سبک زندگی دینی در آن به چالش کشیده شده است، نباید نمایش داده شود.
ارشاد در زمان خاتمی تکلیف سینماگر را مشخص می‌کرد. اما از سال 70 به بعد ارشاد ولنگارتر شده است. چرا خطوط قرمز را ارشاد و یا مجلس مشخص نمی کند؟
عده ای به ارشاد اعتراض دارند و بنا به بند م وصیت‌نامه امام راحل می‌توانند بیایند و اعتراض کنند. برخی نیز به قوه قضائیه شکایت کردند، این هم قانونی است. امیدوارم مدیریتی به وجود آید تا هنر را در ترویج پیام‌های والای الهی تعریف کند.

همایون اسعدیان: انحلال خانه سینما بحران اصلی است

بحث ما بحران در سینما است و این بحث ارتباطی با موضوع اخلاقی بودن یا نبودن سینماگران ندارد.
وقتی از ابتدا مدیریت مبنا را بر وحدت و همدلی نمی‌گذارد این نتیجه حاصل می‌شود.
مدیریت از یک طرف خانه سینما را منحل می کند و از طرف دیگر صنف سازی انجام می دهد. دیگر در این شرایط پاسخی نمی ماند. وقتی طرح و برنامه نباشد، حوزه هنری، شهرداری، مجلس و... هم وارد می شوند.
وقتی پروژه میلیاردی آگاهانه علم می شود تا مسائل دیگر پشت آن پنهان شوند و پای کمیسیون فرهنگی مجلس وسط کشیده می شود، دیگران هم وارد این حیطه می شوند. متاسفانه فضا پر از سوتفاهم است.
این بحران سینما فقط با همدلی اهالی سینما قابل حل است. اما مسئولان در این شرایط سکوت کرده اند.
من معتقدم انحلال خانه سینما ضربه اصلی را وارد کرد.