آهنگساز «نارنجیپوش»: شهرت مهرجویی مهمترین دلیل انتخابم بود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
کریستف رضاعی آهنگساز و سرپرست گروه موسیقی نور است که در سال 1344 در شهر تولوز فرانسه از مادری فرانسوی و پدری ایرانی به دنیا آمد. رضاعی آثار موسیقیایی بینظیری را در فیلمهایی نظیر «چهل سالگی»، «نارنجیپوش»، «سعادتآباد» و «کنعان» دارد. از افتخارات این هنرمند دورگه میتوان به کسب رتبه نخست مسابقات آهنگسازی انجمن فرهنگی ایتالیا در سال 2000 میلادی با عنوان «سرود صلح برای هزاره سوم» اشاره کرد. وی در سال 1996، گروه موسیقی متشکل از پنج نوازنده ایرانی و 2 نوازنده فرانسوی را تاسیس کرد. در این گروه، ترکیبی از موسیقیهای قرون وسطی اروپایی و موسیقی سنتی ایرانی نواخته میشوند که طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است.
آنچه میخوانید گپ کوتاه خبرنگار «نامه» با این هنرمند موسیقیدان کشورمان درباره موسیقی فیلم است:
با توجه به اینکه شما در پیشینه کاری خود ساخت موسیقی متن فیلمهایی چون «چهل سالگی» هم دارید، بهتر است از اینجا شروع کنیم که اساسا موسیقی متن در یک فیلم باید چه شرایطی داشته باشد؟
به طور حتم آهنگساز باید بتواند با ساخت موسیقی متن مناسب و در خور به کارگردان در انتقال بهتر مفهوم و رسیدن مخاطب به نقطه مورد نظر کمک کند. موسیقی متن فیلم معمولا به دو بخش متفاوت تقسیم میشود. در واقع موسیقی متن در فیلمهای امریکایی و موسیقی متن در فیلمهای اروپایی 2 مقوله متفاوت است. فیلمهای امریکایی بیش از دیالوگ و گفتار به موسیقی متن میپردازند اما در فیلمهای اروپایی این موضوع کاملا بالعکس است یعنی بیش از موسیقی به دیالوگ و گفتار پرداخته میشود. نکته مشترکی که در فیلمهای اروپایی و امریکایی وجود دارد، این است که در هر 2 سینما، بسیاری از سکانسها و تصاویر بر اساس موسیقی متن ساخته میشوند و پیش میروند.
در شرایط کنونی، وضعیت موسیقی متن در سینمای ایران را چگونه بررسی میکنید و اساسا سینمای ایران را جز کدام یک از گروههایی که ذکر کردید قرار میدهید؟
به نظرم، کارگردانان ایرانی همانند کارگردانان اروپایی عمل میکنند و بیش از موسیقی متن به دیالوگ و گفتار شخصیتهای داستانی اهمیت میدهند.
به عنوانی کسی که در حوزه موسیقی اروپایی نیز فعالیت دارد، کدامیک از این 2 سبک را بر دیگری برتر میدانید؟
باید بگویم که این موضوع کاملا سلیقهای است. برخی از کارگردانان و آهنگسازان روش آمریکایی را برتر میدانند و برخی دیگر نیز روش فیلمسازی کارگردانان اروپایی را. اما من معتقدم باید تعادل بین این 2 سینما برقرار شود تا مخاطب بتواند هر چه بهتر و سادهتر به محتوای فیلم پی ببرد. فیلم و موسیقی متن باید با یکدیگر حرکت کنند، به همین دلیل کارگردان و آهنگساز باید آنقدر متبحر باشد که بتواند ذهن تماشاگر را حداقل برای چند لحظه به فضایی خارجی از زندگی روزمره سوق دهد. موسیقی باید علاوه بر دلنشین بودن، ترسیمی از فضای اجتماعی و انعکاس زندگی شهروندان باشد. میتوان گفت، فیلم و موسیقی متن آئینهای از زندگی هستند و برای محقق شدن این هدف، کارگردان و آهنگساز باید با یکدیگر صحبت کنند تا به نقاط همسویی برسند.
کارگردان میتواند چه نقشی در بهتر شدن موسیقی متن یک فیلم ایفا کند؟
کارگردان نقشی غیر قابل انکار در روند بهبود کیفیت فیلم و موسیقی آن بر عهده دارد زیرا میتواند آهنگساز را در ساخت بهتر موسیقی متن فیلم یاری دهد. معمولا موسیقی متن فیلم در ایران، جزو آخرین کارهایی است که سفارش داده میشود، به همین دلیل آهنگساز زمان کمی را برای ساخت موسیقی متن فیلم دارد اما اگر کارگردان او را همراهی کند، میتواند در کوتاهترین زمان بهترین بازه را داشته باشد.
موسیقی متن فیلم چه اندازه میتواند در انتقال مفهوم داستان به مخاطب نقش داشته باشد؟
موسیقی فیلم در صورتی که با تصاویر، داستان و دیالوگهای فیلم هماهنگی لازم را داشته باشد باعث بهتر شدن فیلم میشود و داستان هر چه سادهتر میتواند به ذهن تماشاچی رسوخ کند.
بسیاری از منتقدان سینمایی معتقدند، فیلم «نارنجی پوش» فیلم ضعیفی از «داریوش مهرجویی» بود، شما چرا ساخت موسیقی متن این فیلم را قبول کردید؟
«داریوش مهرجویی» یکی از کارگردانان مشهور ایرانی است و من دوست داشتم که روزی با ایشان همکاری داشته باشم به همین دلیل زمانی که مهرجویی پیشنهاد همکاری و ساخت موسیقی متن فیلم «نارنجی پوش» را به من اعلام کردد، با کمال میل پیشنهاد را پذیرفتم. من برخلاف منتقدان سینمایی معتقدم نارنجی پوش علاوه بر اینکه فیلم خوبی بود، پیامهای مهمی را نیز به مخاطبان منتقل کرد.
و در نهایت اینکه با وجود اینکه شما یک نوازنده فرانسوی - ایرانی هستید، چرا زادگاه و محل تولدتان را برای فعالیت موسیقیایی و زندگی انتخاب نکردید؟
همانطور که میدانید من در شهر تولوز فرانسه متولد شدم اما همواره دوست داشتم به ایران سفر و در این کشور اقامت کنم با وجود اینکه میدانستم کار کردن در موسیقی ایرانی بسیار سخت است و موسیقی ایرانی نسبت به موسیقی اروپایی فراز و نشیبهای بسیاری دارد. مدتی طول کشید تا تصمیم نهاییام را برای سفر به ایران بگیرم اما از زمانی که به ایران سفر کردهام اتفاقات خوبی در زندگیم رخ داده و از این تصمیم پشیمان نیستم. در سالهای اولیه که به ایران سفر کرده بودم، با شنیدن موسیقی ایرانی، تصمیم گرفتم تا این موسیقی غنی را با موسیقی اروپایی تلفیق کنم تا موسیقی شنیدنیتری خلق شود. موسیقیهایی که از 2 دنیای متفاوت بودند. اما از سوی دیگر، من ایرانیان و مردم این سرزمین را دوست دارم به همن دلیل احساس کردم رگ و ریشهام در سرزمین ایران بهتر رشد میکند و ایران را برای اقامت دائم و انجام فعالیتهای موسیقیایی انتخاب کردم.
دیدگاه تان را بنویسید