کد خبر: 149791
تاریخ انتشار :

روی پرده نقره ای؛

متروپل؛ فیلم تاریخ مصرف گذشته و کارگردانی که دیگر حوصله ندارد

متروپل؛ فیلم تاریخ مصرف گذشته و کارگردانی که دیگر حوصله ندارد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : گروه فرهنگی نامه نیوز

- جوانان دهه ۳۰ و ۴۰ خاطره بسیار از سینما متروپل دارند، از پله‌ها و ورودی سینما و عطر فضای سینما و حس و حالش. حالا این سینما تبدیل به محلی برای بازسازی دنیای ذهنی مسعود کیمیایی شده؛ دنیایی که او برای بیست و نهمین فیلم سینمایی‌اش تعیین کرده است. فیلم سینمایی "متروپل" آخرین ساخته مسعود کیمیایی است که در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر به نمایش درآمد بازخوردهای متفاوتی را به همراه داشت. عده ای آن را ادامه موفقی بر سلسه آثار کلاسیک کیمیایی دانستند و عده ای دیگر چنان از تماشای آن خشمگین شدند که با داد و فریاد و هو کردن آقای کارگردان از سالن بیرون آمدند. در هر حال متروپل یکی از جنجالی ترین و پرحاشیه ترین فیلم های آخرین جشنواره فیلم فجر بود که همین جنجالها باعث شد حتی نشست خبری هم برآن برگزار نشود. *عوامل فیلم: کارگردان:مسعود کیمیایی//تهیه کننده:مسعود کیمیایی//بازیگران: مهناز افشار، پولاد کیمیایی، محمدرضا فروتن، ساعد سهیلی، یوسف مرادیان، شقایق فراهانی، سحر دولتشاهی و اکبر معززی//فیلم‌نامه‌نویس: مسعود کیمیایی و عبدالرضا مُنجزی//مدیر فیلمبرداری: علیرضا زرین‌دست//صدابردار: اسحاق خانزادی//چهره‌پرداز: سعید ملکان//طراح صحنه و لباس: کیوان مقدم//جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان//تدوین: مصطفی خرقه‌پوش//صداگذاری: اسحاق خانزادی//موسیقی: بهزاد عبدی//عکاس: بابک بُرزویه *فیلمنامه: زن جوان بیوه‌ای (مهناز افشار) برای فرار از دست عواملی که برای آزار او اجیر شده‌اند به سینمای متروکه‌ای که دو جوان (محمدرضا فروتن و پولاد کیمیایی) در آن زندگی می کنند. داستان از آنجایی حساس می شود که پای عشق به سینما "متروژل" باز می شود و... نقد و بررسی فیلم: مسعود کیمیایی در مورد فیلم سینمایی متروپل گفته بود: فیلم متروپل جزو آثار مورد علاقه من محسوب می‌شود چون تلاش کردم تا بار دیگر به سینمایی که همواره دوست داشتم ادای دین کنم و امیدوارم که در نهایت با این اثر بتوانم مخاطبان بار دیگر به سالن ‌های سینما بکشانم. برخلاف فیلم ‌های دیگرم این بار قهرمان اصلی یک زن است این اولین بار است که دست به چنین کاری می‌ زنم تا کنون من را به داشتن سینمای مردانه محکوم ‌کرده اند و بر این باور بودند فیلم ‌های من زیادی مردانه است و تکیه ام در آثارم صرفا روی آقایان است اما خب این بار سنت شکنی کردم و در متروپل یک زن را به عنوان قهرمان فیلمم انتخاب کردم.

آقای کارگردان یکی از فیلم‌سازان استثنایی در تاریخ سینمای ایران است؛ او سال‌هاست که فیلم‌های بد می‌سازد و ‌عجیب این‌که هر بار و پیش از آماده شدن فیلم تازه‌اش عده‌ی زیادی خواسته و ناخواسته برای دیدن فیلم دیگری از او لحظه‌شماری می‌کنند. این داستان، از تیغ و ابریشم به بعد، با یکی دو استثنا (و حضور کیمیایی با یکی دو فیلم کم‌تر بد در میانه‌های کارنامه‌ی پس از انقلابش) تا امروز حفظ شده و برای هر دو طرف (فیلم‌ساز و دوستدارانش) به شکل عادتی مألوف درآمده است. اما این‌که چرا و چگونه او می‌‌تواند هر بار چنین موجی ایجاد کند، لابد ریشه در گذشته‌بازی این عده دارد و این‌که شاید کیمیاییِ تاریخ‌ساز (و در جای خود گران‌قدر) را آسان به دست نیاورده‌اند که آسان از دست بدهند. به نظر می‌رسد متروپل در دوران خستگی کیمیایی و با کاهلی فراوان ساخته شده است. صحنه‌های تکراری و دیالوگ‌ها بی‌ربط به بازیگر‌انی سپرده شده که بی‌رمق و خسته‌اند و گویا حالی برای حرف زدن ندارند. بیش‌تر حس مدارا در داستان موج می‌زند تا حس حق‌طلبی و مرام و معرفت که خاص سینمای کیمیایی است. دوربین در یک نقطه‌ی ثابت کاشته شده و فیلم خالی از حرکت و عمل است. کیمیایی مطمئنا می داند درام چیست، چگونه شکل می گیرد و چه عواملی باید داشته باشد، اما مشکل این است که همه چیز متروپل ذهنی و از رسوبات قبلی در فیلمساز می آید. در پایان می توان گفت:‌ یکی از نمونه‌ای‌ترین فیلم‌های کیمیایی با ویژگی‌هایی از قبیل فقدان خط دراماتیک متناسب با یک فیلم سینمایی که خود منجر به عوارض دیگری مانند پرگویی‌های بی‌ربط آدم‌های ماجرا ، عدم تناسب موقعیت‌های درام ، افراط در بیان‌های نمادین و اصرار بر شیرفهم کردن‌شان در ذهن مخاطب و سرهم‌بندی فرجام ماجرا در ساده‌ترین و دم‌دستی‌ترین شکل ممکن، همین فیلم متروپل است.

برای تماشای متروپل به این سینماها مراجعه کنید:

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها