کد خبر: 15879
تاریخ انتشار :

‏10 فیلم برتر سال 2012 به انتخاب معتبرترین نشریه آمریکایی

‏10 فیلم برتر سال 2012 به انتخاب معتبرترین نشریه آمریکایی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از اعتماد، «کارینا لانگوورث» برای انتخاب فیلم‌های خوب سال 2012 تلاش بسیار کرده است. خودش می‌گوید گر این فهرست را در روز دیگری و با ‏حال و هوای دیگری می‌نوشتم هر کدام از این فیلم‌ها می‌توانست به فهرست 10 فیلم برتر راه پیدا کند: برنی، خانه تاریک، چراغ‌ها را روشن بگذار، دختران پریشان، چرخ‌رنگی موافقت، وسط ناکجاآباد، بونسای، خداحافظ عشق اول و روزی که او آمد. ‏سرانجام اینکه وقتی از اساس تولیدات استودیوها این روزها بیش از پیش کلی شده‌اند و درگیر فرمول‌های فیلمسازی در طمع جایزه‌‏اند، روی دیگر این وضعیت به نظر روشن است. به نظر می‌رسد فیلم‌های ارزشمندتر بیش از هر زمان دیگری از دایره جشنواره‌ها ‏خارج شده‌اند و به سمت نوعی پخش تئاتری رفته‌اند.

در حالی که گزینه‌های پخش غیرسنتی (از فیلم‌های به اشتراک گذاشته شده در ‏اینترنت گرفته تا نمایش‌های یک شبه) به شکل فزاینده‌یی در حال شکل‌گیری‌اند. ‏عاقبت من تصمیم گرفتم از رای دادن به فیلم‌ها در بخش بهترین فیلم‌های پخش نشده در رای‌گیری وویس خودداری کنم. تمایز ‏میان «پخش شده» و «پخش نشده» بیش از پیش مصنوعی و ساختگی به نظر می‌رسد. صادقانه بگویم در مقایسه با تمامی آن فیلم‌هایی ‏که در خطر افتادن به شکاف‌های تئاتری بودند در سال 2011 علاقه بیشتری به فیلم‌هایی داشتم که پخش بسیار محدودی داشتند (مثل ‏در کشور دیگری ساخته هونگ سانگ سو و روزی که او آمد، دو فیلمی که تنها در نیویورک پخش شد و حتی به پخش در لس‌آنجلس ‏هم نرسید). در سال 2010 در پایان اولین سال کاری من، برنده بهترین فیلم پخش نشده در رای‌گیری ما فیلم «سوسیالیسم» ساخته ژان ‏لوک گدار بود.

من درباره آن فیلم نوشتم: «تنها فیلمی که محدودیت پخش آن مایه آبروریزی است.» با وجود تمامی این گزینه‌های ‏جدید برای فیلمسازان که بتوانند فیلم‌هایشان را پخش کنند، امروزه دچار چنین آبروریزی‌هایی شدن حقیقتا تلخ است. ‏بخش دیگری که به عنوان اعتراض در آن رای ندادم بخش انیمیشن بود. از طرف دیگر این حرکت به نوعی تایید یک شکست ‏شخصی هم بود چون در سالی که گذشت حتی برای یک فیلم انیمیشن هم نقد ننوشتم و آن اندازه که باید انیمیشن ندیده بودم که برای ‏رای دادن در این بخش محق باشم. درست مثل تمایز میان پخش شده/پخش نشده، فکر می‌کنم مفهوم انیمیشن در برابر غیر انیمیشن ‏هم بد نیست دوباره تعریف شود. انتقام جویان بدون جلوه‌های انیمیشنی کامپیوتری چه از آب درمی‌آمد؟ فیلم‌هایی مثل زندگی پی و ‏هابیت چیزی جز یک تلفیق انیمیشن- اکشن زنده هستند؟ یا نسخه قرن بیست و یکمی مری پاپینز؟ ‏و نکته پایانی: من بیل موری را در هایدپارک در هادسون آنقدر دوست داشتم که به پیدا کردن جایی برای آن فیلم لوده در این فهرست ‏فکر کردم. در نهایت این 10فیلمی هستند که کاملا می‌توانم از آنها دفاع کنم: ‏

جانگوی آزاد شده

قدرت کوئینتن تارانتینو در تضاد میان سطحی و مبتذل نمایش دادن شرایط عجیب و غریب پیش از جنگ‌های داخلی امریکای جنوبی ‏و کمدی بی‌نهایت سیاه آن است. جانگو از نظر ساختار و فضا شباهت بسیاری به آخرین اثر استادانه او دارد- نگاه سوررئال او به ‏تاریخ در حرامزاده‌های لعنتی- بی‌آنکه بخواهیم این دو را با هم مقایسه کنیم، با وجود زمینه مشترک، جانگو از نظر سبک کمی ‏رنگ‌ورو رفته‌تر است. اما آنچه که فیلم در زمینه فیلمسازی کم دارد در فیلمنامه جبران می‌کند. خنده‌دارترین و خطی‌ترین ‏فیلمنامه تارانتینو و برای خودش تجربی‌ترین است. ‏

شرح وقایع

در سالی که حتی جیمز باند هم یک داستان جدید برای خود می‌سازد، فیلم جاش ترانک در برابر تمامی رقبای پر هزینه و نامدارش ‏در زمینه شخصیت‌پردازی بسیار بهتر عمل کرده است. به علاوه این فیلم بهترین فیلم اکشن از زاویه پی او وی است که تا به حال ‏دیده‌ام. ‏

آنا کارنینا

بعد از ماری آنتوانت نقدهای نوشته شده درباره هیچ فیلمی اینقدر با بی انصافی به یک بلوند احمق خلاصه نشده است. درست مثل ‏معجزه درک نشده کاپولا، برداشت جو رایت از تولستوی یک کیک چند لایه است، قسمت خامه‌یی ساختگی آن در تضاد با مواد ‏اصلی آن نیست بلکه از آن جدایی ناپذیر شده است. ‏

این یک فیلم نیست

یک بیانیه ‏شخصی از جانب یک هنرمند و نطقی روشنگر درباره آثارش. یک کمدی داخلی. بهترین غیرفیلم سال 2012. ‏

زنگار و استخوان

فیلم ملودرام رومانتیک ژاک اودیار نیاز به توجه بیشتری در مقایسه با هر فیلم روایت‌گر کما بیش سنتی در سال گذشته دارد. بله البته ‏فیلم حاوی صحنه‌های ناخوشایند است و از ترانه‌یی از کیتی پری دوبار بی‌هیچ تاثیر کنایه‌آمیزی استفاده می‌کند اما پیچیدگی خارق‌العاده‌یی در پرداخت شخصیت‌های آن، روابط‌شان با همدیگر و تغییرات مداوم زنجیر وار آنها از قهرمان به آدم شرور و به ‏قربانی وجود دارد. ‏

تنها‌ترین سیاره

سفر ویرانگر جولیا لوکتو به درون تاریکی قلب نیاز به توجه بیشتری در مقایسه با فیلم‌های غیر روایت‌گر سنتی در سال گذشته ‏دارد. در وضعیت فرهنگی که در آن فیلم‌های مستقل امریکایی به تیره کردن مفهوم «واقعیت» بسیار تکیه دارند، امپرسیونیسم مینی ‏مال لوکتو بیش از پیش زنده و پویا به چشم می‌آید. ‏

آتنبرگ

اگر بخواهم یکی از فیلم‌های سال 2012 را به خودم در سن 16 سالگی نشان بدهم، فیلم آتنبرگ است. داستان تاثیرگذار آتینا ریچل ‏سانگاری درباره به بلوغ رسیدن زن جوانی که در یونان در حال سقوط زندگی می‌کند. ‏

سرزمین طلوع ماه

زیباترین فیلم سال. ‏

موتورهای مقدس

فیلم‌ترین فیلم سال 2012. ‏

استاد

در سالی که سرشار از مولف‌گرایانی بود که دست روی وقایع تاریخی گذاشته بودند، این پل توماس اندرسن بود که متقاعدکننده‌ترین، ‏جذاب‌ترین و سینمایی‌ترین ترسیم هنری را از زیستن در یک مقطع زمانی خاص و خارق‌العاده ارائه کرده است. یک کابوس ‏تزلزل‌ناپذیر در تقابل با رویای امریکایی پس از جنگ. ‏

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها