فرحبخش: عدهای دنبال شارلاتانیزم هستند/ عربنیا: در سینمای ایران بیسوادها فعالیت میکنند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، میزگرد شب گذشته برنامه هفت به مهندسی سینما و دلائل ریزش مخاطب در سینمای ایران اختصاص داشت که حسین فرحبخش و مسعود کرامتی مهمانان حضوری و جهانگیر الماسی، فریبرز عربنیا و جابر قاسمعلی مهمانان تلفنی آن بودند.
فراستی درابتدا با تاکید بر لزوم حضور تماشاگر در سینما گفت: سینما بدون مخاطب عام شکل نمی گیرد و بی معنی است. سینما تنها مدیوم صنعتی - هنری است که نمیتواند منتظر بنشیند تا مخاطب کشفش کند بلکه مخاطب بدون واسطه با سینما مرتبط است. این مخاطب انقدر مهم است که فیلمسازی مثل کوروساوا به خاطر نفروختن فیلمش خودکشی می کند.
فرحبخش نیز در این زمینه عنوان کرد: این بحث که سینما سینما است و به مرور مخاطب خودش را میشناسد بحثی انحرافی در ارتباط با سینما است. ما یک سینمای اجتماعی و یک سینمای رویاپردازانه داریم. به سینمای اجتماعی که اجازه ساخته شدن نمیدهند. افرادی هم که به این نوع سینما معترض هستند به دنبال منافع سیاسیشان می گردند و بیشتر به دنبال شارلاتانیزم هستند تا حب ایمان. افرادی در حوزه سینما دخالت می کنند که هیچ ارتباطی به آن ندارند.
وی ادامه داد: به سینمای رویاپرداز هم اجازه فعالیت نمی دهند. پس ما یک سینمای خنثی داریم که هیچ اعتباری ندارد. مسئولان ما بین خودشان و مردم دیوار کشیدهاند. مشکل سینمای ما دولتی بودن آن است. برخی فیلمسازان بی مسئولیت ما از دولت پول میگیرند و فیلمهایی خنثی میسازند و نگران فروش و بازگشت سرمایه هم نیستند. بسیاری از سینماداران ما به این ترتیب ورشکست شدهاند.
فراستی در ادامه بحث گفت: این مسئله که سینمای ما خنثی است، درست است. سینمای ما شجاع نیست و بیشتر مسئولان هم که ادعای ارزشی بودن میکنند طرفدار همین سینمای خنثی هستند. سینمای دولتی و سینمایی که پول و سفارشش از طرف دولت باشد ارتباطش با مخاطب قطع میشود. وقتی این بند ناف بریده شد فیلمساز نیز از بین میرود.
وی ادامه داد: تولید فیلم در بخش خصوصی به این معنی نیست که برای یکی شدن دخل و خرجش باید سینمای مبتذل بسازد. سینما یک هنر سرگرمیساز است و ما نمیتوانیم به مخاطب بگوئیم فیلمهای ما روشنفکرانه یا ارزشی است و شما آنها را نمیفهمید. هر دو این قشر بدون اعتقاد به سینما و مخاطب هستند. پس فیلم باید مخاطب را سرگرم کند و بعد از آن حرفهایش را منتقل کند و تاثیرگذار باشد.
در ادامه بحث جهانگیرالماسی نیز پشت خط آمد و گفت: در برخی مواقع ما به جای سرگرم کردن از خیلی مسائل دیگر دور میافتیم. همه میدانند روابط جنسی و خشونت مهمترین جنبه سرگرمی در سینما هستند که آقای فرحبخش یک نمونه غیرمستقیم و پنهان آن را در فیلمش نشان داد که جواب هم داد. معتقدم که سینما فقط فیلم نیت و مسائل کلان بسیاری را در خود جای داده است. بحث من از هنر، انگیزه و عقبه حضور است.
فراستی در ارتباط با ابتذال در سینما گفت: ما علاوه بر ابتذال فیلم فارسی در قبل و بعد از انقلاب ابتذال روشنفکری هم داریم که مهمتر از قبلی است. امروزه یک ابتدال دیگر هم به نام ابتذال به اصطلاح ارزشی در سینمای ایران باب شده که بدتر از بقیه است و با شعارهای انقلاب بی هنری خودش را پس پرده نگاه می دارد.
در بخش دیگری از بحث فریبرز عرب نیا نیز پشت خط آمد و گفت: متاسفانه هر چند وقت یکبار عدهای از دوستان در حیطه مدیریت و سینماداری وارد میشوند که با شعار اصل قضیه را مخدوش میکنند. ما به فرم در سینمای ایران کمتر توجه میکنیم. برخی دوستان که بحث ارزشها را در آثارش مطرح میکنند حتی قادر نیستند دو فریم را به یکدیگر بچسپانند. مدتهاست در سینمای ما بیسوادها و کارنابلدها در حال فعالیت هستند.
جابر قاسمعلی نیز پشت خط آمد و درباره ارزش مخاطب در سینمای ایران صحبت کرد و این سوال را مطرح کرد که آیا باید به مخاطب در این اندازه اهمیت داد و برای او فیلم ساخت.
دیدگاه تان را بنویسید