فرهاد اصلانی: برای لقمه نانی کجا روم؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، فرهاد اصلانی که در فیلم «من مادر هستم» حضور درخشانی داشت امسال با فیلم «به خاطر پونه» ساخته «هاتف علیمردانی» در جشنواره شرکت میکند. اصلانی در یادداشتی به «اعتماد» درباره روزگارش و نحوه حضورش در «به خاطر پونه» نوشته است:
امسال نیز همچون سه سال گذشته سینما مورد بیمهری بود!
اما روند حوادث در این عرصه امسال سرعت بیشتری گرفت؛ تعطیلی خانه سینما و درگیریهای حوزه هنری و معاونت سینمایی ارشاد، اکران پرحادثه نوروز، حمله بعضی گروهها که در برائت از این سینما سعی در سبقت گرفتن از هم داشته و دارند و نمیدانم این همه سال کجا بودند که سینما این همه به بیراهه رفته!
در هر حال اداره نظارت و ارزشیابی این روزها نقش اول را در سینما بازی میکند، همه جا حرف و سخن و تهدید است که میخواهند هر طور شده این موجود نافرمان (سینما) را سر جایش بنشانند.
من نیز در این سه سال و اندی به کار در این سینما مشغول بودم که حاصلش بازی در 9 فیلم شد که دو تایش بیدردسر اکران شد (خدا را شکر) و سومی اما اکرانش مناقشاتی در پی داشت و از رفتن به اسکار باز ماند و چهارمی از پرده پایین کشیده شد و پنجمی بعد از حاشیههای پراسترس اکران شد و از سه تای دیگر بیخبرم. اگر کسی خبر دارد به ما هم بگوید.
خسته از این التهابات اواخر سال گذشته به لبنان رفتم برای بازی در «ساخت ایران» که انصافا ساخت ایران بود و دیگر هیچ!. افسرده از مشارکت در این مجموعه روزگار میگذراندم، کتاب میخواندم و پیاده راه میرفتم، مشکلات امروز را با امید به فردا سپری میکردم... القصه گرفتن جایزه بابت دو فیلم که اولی لکه ننگی است به تعبیر بعضی گروهها (خصوصی)!!! و دومی در گرو دستان مردد برادران ارزشیابی و نظارت منتظر اکران (خرس)، مرا گیج و مبهوت کرده که ادامه راه به کجا بروم و چه کنم آیا برای لقمه نانی باید به تلویزیون برگردم و با کارهای مناسبتی و تولیدات شتابزده و بیسناریو روزگار بگذرانم؟ یا به تئاتر بروم، جایی که تعداد بازبینان و دفعات بازبینی به شماره بیشتر از گروههای اجراکننده و روزهای اجراست؟
بهتر دانستم که در خانه بمانم و روزمرگی کنم. اما خداوند بالاخره در اواسط تابستان سرنوشت دیگری برایم رقم زد. سناریویی از هاتف علیمردانی به دستم رسید که انصافا عالی بود و سخت. اما من خسته برای اجرایش، رفتم که پوزش بخواهم، هزار دلیل آوردم برای نه گفتن و اما او یک دلیل داشت برای ساختنش و آن دلیل ایمان ستودنیاش بود. با ترس پذیرفتم و کمکم دوستان بیادعا و خوش انرژی هم جمع شدند، کار در بهترین شرایط خودش ساخته شد. «به خاطر پونه» هدیهای شرافتمندانه از سینمای مستقل و مظلوم که این روزها به ناچار کامش تلخ است و گزنده.
البته لازم به ذکر است این فیلم نه له کسی است نه علیه کسی یا جریانی، فیلمی است درباره اعتیاد که هر روز هزاران قربانی میگیرد. امیدوارم که به دل بنشیند.
بابت بازی در این فیلم خدا را شاکرم و متواضعانه به گروه اجراکنندهاش خصوصا هاتف علیمردانی خسته نباشید میگویم.
دیدگاه تان را بنویسید