شاهنامه شاهنشاهی/ بهار: اشعار بیپدر و مادر را کنار هم قرار دادهاند و اسم آن را شاهنامه گذاشتهاند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، برگزاری جشن هزاره فردوسی و کنگره مستشرقان در تهران از جمله اقدامات فرهنگی عصر رضاشاه پهلوی بود. این اقدام که بازتاب جهانی پیدا کرد به مناسبت هزارمین سال ولادت « ابوالقاسم فردوسی طوسی » با دعوت از مستشرقان جهان در سال 1313 برگزار گردید. اولین جلسه کنگره در تهران توسط محمد علی فروغی« ذکاء الملک » کارش را آغاز کرد و به مدت هشت روز ادامه یافت. مرحله پایانی آن با حضور رضاشاه در مشهد ادامه یافت و با افتتاح آرامگاه فردوسی به پایان رسید. علاقه فروغی به شاهنامه فردوسی بی دلیل نبوده است. او بخش مهمی از وقت خود را برای شاهنامه صرف کرد و به تنظیم خلاصه دوجلدی و منتخب یک جلدی آن پرداخت . تلاش فروغی و شاگردان و پیروان مکتب او باعث شد تا شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی به کتاب مقدس ایدئولوژی شاهنشاهی بدل گردد. این اقدام با این هدف صورت گرفت که فرهنگ ملی کشور به فرهنگ شاهنشاهی تبدیل، و ابزاری برای طرد فرهنگ اسلامی شود. فردوسی کتاب خود را « ستم نامه عزل شاهان » و « دردنامه بی گناهان » می خواند که در اشعار زیر منعکس است: نگه کن که این نامه تا جاودان / درفشی بود بر سر بخردان بماند بسی روزگاران چنین / که خوانند هرکس بَرو آفرین ستم نامه عزل شاهان بود / چو درد دل بی گناهان بود استفاده جهت دار از فردوسی و اشعار او، کاربرد متملقانه آن و حتی تحریف فردوسی و جعل ابیات به نام او کار را به ابتذال کشاند. نمونه این ابتذال، ابیات زیر است که در یادنامه فردوسی «انجمن آثار ملی ، تهران 1349 » به چاپ رسیده است : چو کودک لب از شیر مادر بشست / محمدرضاشاه گوید نخست! اگر همدم شه بود فرّهی / فرح زاید از فرّ شاهنشهی ! شهنشاه ، بانوی فرخ نژاد / که شاهنشهش تاج برسرنهاد به سرتاسرگیتی از غرب و شرق/ درخشید فرّش به کردار برق! راستی فردوسی که بیش از هزار سال با زمان محمد رضا پهلوی فاصله داشت ، چطور این اشعار را سروده است ؟! این ابتذال مرحوم « ملک الشعرای بهار » را به اعتراض واداشت : « اشعار بی پدر و مادر را کنار هم قرار داده اند و اسم آن را شاهنامه گذاشته اند. بنده وقتی می گویم این شعر مال فردوسی نیست، می گویند تو وطن پرست نیستی، آقا این وضع زندگی نیست. افرادی می خواهند احساسات وطن پرستی مردم را بدین وسیله تحریک کنند و بالا بیاورند. هرچه دلشان خواست در آن می گنجانند و هرچه در آن گنجانیده شده قبول می کنند و می گویند این شاهنامه ملت ایران است .»
دیدگاه تان را بنویسید