از درخواست یک کارگردان تا یک روایت عاطفی

به گزارش نامه نیوز، سید‌علی موسویان که «ساعت بیست» را در بخش تازه‌های تئاتر ایران روی صحنه می‌برد درباره موضوع این نمایش گفت: «داستان ما درباره خانواده‌ای است که پدر آن از کار افتاده است و همه در حال بحث هستند که چه کسی باید از او نگهداری کند و هیچ کس به جز پسر بزرگ‌تر، حاضر به این کار نیست.» او درباره فرم و شیوه اجرایی نمایش «ساعت بیست» نیز توضیح داد: «شیوه اجرایی ما کاملاً رئالیستی است و سعی کردیم نمایش به زندگی واقعی افراد نزدیک باشد.» موسویان با اشاره به این‌که امیدوار است آثار جشنواره امسال از کیفیت بهتری نسبت به دوره‌های قبل برخوردار باشند، ادامه داد: «دبیر جشنواره تئاتر فجر باید تلاش کند برای نمایش‌هایی که در جشنواره شرکت کرده‌اند، اجرای عمومی بگیرد. در غیر این صورت، بهترین جشنواره تئاتر دنیا را هم که برگزار کنیم، کارها آن طور که شایسته است، دیده نمی‌شوند.» کوروش زارعی، امیر کربلایی‌زاده، سروش طاهری، فاطمه امینی، فریبا شاهسوند، حسین پورکریمی، فاطمه طرفه، آرزو نبوت، محمد زوار‌بی‌ریا و حسین کریمی از بازیگران این نمایش هستند. از جمله عوامل دیگر «ساعت20» می‌توان به وحید لاری (طراح صحنه و لباس)، بهنام رحیمی (آهنگساز) و پوران مرادی، مرتضی برزگ‌زادگان و عرفان پور‌محمدی (دستیاران کارگردان) اشاره کرد. ************* قطب‌الدین صادقی، نمایش «عزیز شنگالی» را روایت عاطفی خود از مرگ کودکی به نام عزیز در جریان یورش داعش به شمال عراق معرفی می‌کند. این کارگردان که در بخش میهمان این دوره از جشنواره حضور دارد درباره نمایش «عزیر شنگالی» گفت: «این نمایش را می‌خواستم به صورت میدانی اجرا کنم، اما با توجه به این‌که 61 بازیگر دارد و سرمای زمستان گروه را دچار مشکل می‌کرد، با پیشنهاد اردشیر صالح‌پور برای حضور در بخش میهمان جشنواره تئاتر فجر، موافقت کردم.» او درباره داستان نمایش «عزیز شنگالی» توضیح داد: «این اثر برگرفته از یک داستان واقعی است. عزیز، کودکی پنج ساله که بر اثر یورش داعش به منطقه شنگال عراق آواره می‌شود، پس از دور افتادن از خانواده‌اش و پنج شبانه روز آوارگی در بیابان‌ها، از فرط تشنگی و شدت آفتاب کور می‌شود و در نهایت جان خود را از دست می‌دهد.» این کارگردان با اشاره به این‌که «عزیز شنگالی»، اثری بی کلام است، ادامه داد: «این نمایش، کلام و دیالوگ ندارد و اثری همراه با موسیقی، حرکت و تصاویر گروهی است. این نمایش، یک تراژدی جان گداز را از زاویه دید کودکان و زنان جنگ زده روایت می‌کند.» صادقی درباره انگیزه خود برای اجرای این نمایش توضیح داد: «به اعتقاد من، بزرگ‌ترین ستم‌دیدگان جنگ، زنان و کودکان هستند. این نمایش، تفسیری کاملاً عاطفی و زیبا شناسانه از مسائل روز انسانی ماست. مگر می‌شود فاجعه‌ای چنین بزرگ که ضد دین و ضد بشریت است، به دست داعش رخ دهد و ما با آن مقابله نکنیم.» ************** حسین پارسایی در دیدار از دبیرخانه سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از بازگشت روحیه تعاون و همکاری اهالی تئاتر ابراز خشنودی کرد. این مدیر سابق تئاتری شامگاه یکشنبه 27 دی، با اردشیر صالح‌پور و دیگر دست‌اندرکاران ستاد برگزاری این جشنواره دیدار کرد. پارسایی در حاشیه این دیدار، جشنوار تئاتر فجر را مهم‌ترین رویداد در عرصه هنرهای نمایشی ایران دانست و گفت: «برگزاری این دوره جشنواره، از حساسیت‌های بالایی برخوردار است و سختی‌های خود را دارد؛ بنابر این وظیفه خود دانستم تا به عنوان مدیر اسبق اداره کل هنرهای نمایشی و به دلیل آشنا بودن با مشکلات و سختی‌های برگزاری جشنواره تئاتر فجر، به دیدن دوستان قدیمی خود از جمله اردشیر صالح‌پور بیایم و از نزدیک به آنها خسته نباشید و خدا قوت بگویم.» او ادامه داد: «با توجه به محدودیت منابع مالی و استعفای مدیر اداره‌کل هنرهای نمایشی و مشکلات متعدد در حوزه بین‌الملل و دعوت مهمانان خارجی، با درایت اردشیر صالح‌پور، شاهد جشنواره‌ای آبرومند و منظم خواهیم بود.» پارسایی درباره حضور هنرمندان در دبیرخانه جشنواره سی‌و‌سوم فجر اظهار کرد: «حضور هنرمندان در دبیرخانه جشنواره، نشان دهنده بازگشت روحیه تعاون و همکاری اهالی تئاتر است. خوشبختانه دبیر جشنواره تئاتر فجر، شرایطی را ایجاد کرده است تا چهره‌های باتجربه در عرصه هنر و مدیریت تئاتر، از دبیرخانه دیدار کنند و با دست اندرکاران امور به تبادل تجربیات بپردازند.» **************** فرهاد تجویدی، نویسنده و کارگردان نمایش «من...» معتقد است این‌که هر اجرایی چه بازتابی در ذهن تماشاگر پیدا می‌کند، بیش از هر چیز دیگر اهمیت دارد. کارگردان نمایش «من...» که در بخش مرور این دوره جشنواره حضور دارد، گفت: «سه ماه از آخرین اجرای این نمایش می‌گذرد و هم اکنون در حال تمرین در سالن محراب هستیم. به دلیل این‌که تعداد بازیگران کار بسیار زیاد است، سالن استاد ناظر‌زاده کرمانی را به ما داده‌اند که به گمانم بشود اجرای خوبی در آن روی صحنه ببریم.» او درباره داستان نمایش «من...» توضیح داد: «این نمایش، داستان به خصوصی ندارد. اصولاً کار ما بر اساس دیدن یک لحظه‌ای برخی اتفاقات شکل گرفته است. شما مثل ناظر، وقایع را نگاه می‌کنید، اما دست به تحلیل نمی‌زنید و تنها آن‌ها را روایت می‌کنید. این نمایش از چنین قصه‌هایی بهره برده است که البته داستان‌های کوتاه خود بازیگران است.» تجویدی درباره شیوه اجرایی این نمایش گفت: «برای من ظرافت‌های کار بسیار مهم است، چون حرکات نمایش که همه فیزیکال هستند، طراحی شده‌اند و باید ارتباط‌ها در بیاید و از همین رو به نوعی داریم کار را دوباره می‌بندیم. در اجرا از عناصر تئاتری گوناگونی بهره برده‌ایم، بدون اینکه درگیر سبک گرایی شویم.» این کارگردان ادامه داد: «بر اساس هر قصه، نوع و شیوه اجرای نمایش ما نیز تغییر می‌کند. در واقع این کار دارای سبک‌های متفاوتی است که قصه‌های بازیگران را شامل می‌شود. حتی بازیگران تازه کار نیز در این نمایش تا پایان داستان به طور مساوی و یکسان درگیر کار هستند.» فرهاد تجویدی درباره اهمیت حضور در جشنواره تئاتر فجر گفت: «نمایش باید در حد و اندازه‌ای باشد که حتی اگر مورد نظر داوران جشنواره واقع نشد، مورد تایید تماشاگران باشد. ما چند ماه پیش در یک سالن مهجور اجرای عمومی رفتیم و با این حال مورد اقبال مخاطبان قرار گرفتیم؛ حال جشنواره فجر این فرصت را فراهم می‌کند تا آنهایی که فرصت نداشتند کار را ببینند، موفق به دیدن نمایش بشوند.»

منبع: ایسنا