پرویز پرستویی: میگویند فتنه سال 88 در خانه سینما سازماندهی شده/ بچه مسلمان کینه به دل نمیگیرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، «پرویز پرستویی» بازیگر پیشکوست سینما و تلویزیون است که این روزها دغدغهاش را برای انجام کارهای خیرخواهانه گذاشته است. پرستویی که در فیلم «من و زیبا» حضور دارد، در گفتوگو با «همشهری 24» درباره فعالیتهای اخیر سینماییاش سخن گفته است. آنچه در زیر آمده است، گفتههای او درباره وضعیت خانه سینما و اوضاع ناخوش این روزهای سینما است:
ادعای آقایان این است که در خانه سینما به جای کار صنفی، کار سیاسی انجام میشده و بخشی از فتنه سال 88 در آنجا سازماندهی شده! در حالی که اصلا این جور نیست. به اعتقاد من ریشه مشکلات امروز از آنجا شروع شد که بخشی از همین دوستان معاونت سینمایی فعلی، سه دهه پیش تشکلی درست کردند به نام «هیئت هنرمندان مسلمان». از همان موقع خشت را غلط گذاشتند؛ هیئت هنرمندان مسلمان یعنی چه؟ یعنی اگر هنرمندی نرود عضو این هیئت شود غیرمسلمان است؟ همین حالا بیاییم وزنکشی کنیم؛ این صد نفر رو کنند چه در چنته دارند، چهار هزار نفر اعضای خانه سینما هم تلاشها و افتخاراتشان را بگذارند وسط، ببینیم وزن چه کسی بیشتر است. بر مبنای همین کارنامه ببینیم چه کسی بیشتر به اسلام خدمت کرده. روزی که دولت دهم تشکیل شد و ترکیب مدیریتی وزارت ارشاد معلوم شد، ما گفتیم این میتواند بهترین دوره سینمایی ما باشد، چون آقای شمقدری، آقای سجادپور و آقای احمد میرعلایی خودشان اهل سینما بودهاند، کار سینمایی کردهاند، مختصات این کار را میشناسند. اما چرا به اینجا رسیدیم؟ چرا اینجور شد؟ به دلیل همان خط کشیدنها. از قدیم خودشان را در اقلیت قرار داده بودند و حالا که به مدیریت رسیدند همان چند نفر را صدا کردند و گفتند بیایید که حالا نوبت ما شده است.
در انتخابات آن سال که اتفاقی نیفتاد؛ گفتند چند کاندیدا داریم، هر کس هم از یک کاندیدا حمایت میکرد. آقای مجیدی داشت فیلم تبلیغاتی آقای موسوی را میساخت، آقای شمقدری هم داشت فیلم تبلیغاتی آقای احمدینژاد را میساخت. خب چه اشکالی داشت؟ انتخابات برگزار شد، تمام شد. مگر الان آقای مجیدی فیلم محمد(ص) نمیسازد؟ رهبر معظم انقلاب هم میروند پشت صحنه این فیلم و بازدید میکنند. آقای شمقدری هم که دارد کارش را میکند. گناه خانه سینما چیست؟ مگر خانه سینما بیانیه داد طرفدار یک نامزد مشخص است؟ این انگ زدنها از جای دیگری شروع شده.
من یک روز رفتم پیش آقای شمقدری. رفتم و گفتم آمدهام با شما حرف بزنم. گفتم شما در سینما کار کردهاید. کارگردانی کردهاید. با مفهوم «تمرکز» آشنایی دارید. سر صحنه، کارگردان میگوید بچهها ساکت! تو حرف نزن! تو دیگر چایی نده! میخواهیم کار کنیم. حالا امروز همه ما میخواهیم در این سینما کار کنیم. نمیخواهیم دعوا کنیم. شما انتظار داشتهای وقتی آمدی در این جایگاه نشستی، بیایند به شما خوشامد بگویند. نیامدهاند. کسی از شما استقبال نکرده. شما دلخوری. قبول. ولی بچه مسلمان کینه به دل نمیگیرد. شما با رفتار خوب، میتوانی دیگران را به خودشان بیاوری. شما بدون هیچ هماهنگی بلند شو بیا و شخصا برو دفتر آقای عسگرپور، بنشین و بپرس مشکل چیست، من آمدهام که حلش کنم. اگر با این کار شما مشکل حل نشد، من گردنم را میزنم! ما ملت شرقی هستیم و لنگ این عاطفههاییم. به خدا سختترین مشکلات را میشود همین شکلی حل کرد. دشمن ما اگر بیاید در خانهمان را بزند، نرم میشویم. این چیزی نیست که نشود حل کرد.
من معقتدم میشد در این چهار سال وضع سینما جور دیگری باشد. میشد همه ما جور دیگر رفتار کنیم. میشد دو طرف این دعوا از یک چیزهایی به خاطر حیثیت خود سینما گذشت کنند. از غرورمان به خاطر آبروی سینما فروگذار میکردیم. این قدر اصرار نمیکردیم حرفمان را به کرسی بنشانیم. خیلی از حرفها حق است. ولی وقتی به جایی نمیرسد، خب باید راه دیگری پیدا کرد. روا نیست کار به اینجا برسد که بگویند اهل سینما فاسدند. یا بگویند اینها در خانه سینما مرکز فعالیت سیاسی دایر کردهاند. اینها نباید اتفاق میافتاد. یا این حرفها که آقای سجادپور گفت آدمهای کوچه سمنان بلند شدهاند رفتهاند حوزه. زشت است این حرفها. این تقسیمبندیها از کجا آمده؟ من نمیدانم الان آقای سلحشور بعد از این همه فحش و فضیحت که به سینمای ایران داده با کدام عوامل میخواهد سریال حضرت موسی(ع) را بسازد؟ با کدام بازیگر زن میخواهد کار کند؟ چرا حکم اعدام صادر میکنیم برای آدمهای این سینما؟ مظلومتر و محبوبتر از اهل سینما خودشان هستند. در بیرون اسم ما را تریلی نمیکشد، ولی خودمان هیچی نداریم، فقط یک دل داریم. چرا باید اینقدر کینهجویانه با هم رفتار کنیم؟
دیدگاه تان را بنویسید