امام(ره) و سینما
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
امیرحسین علم‌الهدی: کمتر تحلیلی دیده‌ام که سخنرانی تاریخ‌ساز امام راحل در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ در بهشت زهرا را در حوزه سینما به نظاره نشسته باشد. بعد از ۱۵ سال از تبعید ناخواسته مرجع شیعیان جهان به دلیل نطق تاریخی مدرسه فیضیه قم و پس از شهیدشدن ده‌ها هزار نفر در ایران به دلیل مبارزه با دستگاه پهلوی، عواملش و خفقان موجود آن زمان، هزار و یک مشکل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دست به دست هم داد که امام راحل در تاریخ ۱۲ بهمن به ایران اسلامی بازگردد و میلیون‌ها عاشق ایران و مسلمان از این پدیده قرن از فرودگاه تا بهشت‌زهرا او را بدرقه کردند تا به‌پای سخنان شخصیتی بنشینند که همه مردم دنیا تشنه این سخنان بودند. هنوز هم به نظر اینجانب نتوانسته‌ایم این سخنان را در آن روز تاریخی تحلیل کنیم و ببینیم فقط چنین شخصیتی است که می‌تواند از موضوع سینما در این مراسمی که تاریخ ایران و منطقه و جهان را دستخوش تغییر بنیادین می‌کند، نام ببرد.
«ما با سینما مخالف نیستیم ما با فحشا مخالفیم»، شاه‌بیت تولد سرنوشت‌ساز سینما در ایران اسلامی همین جمله کوتاه بود. الان در بهمن ۱۳۹۱ بعد از ۳۴ سال از شما می‌پرسم که اگر خبره‌ترین ناطقان و دانایان فن بیان می‌خواستند در رابطه با سخنان کسی که پس از یک دوره طولانی مبارزه و سختی‌های فراوان و شهید شدن پسرش و شهادت هزاران نفر در طول مبارزه و فقر و گرسنگی و نکبت و... دوران شاه، مطالب سخنان چنین شخصیتی را به نگارش دربیاورند «سینما» در رده چندم اولویت این شخصیت قرار می‌گرفت! از نظر نگارنده هنر هفتم هیچ شانسی در قرار‌گیری این فهرست نداشت و هیچ خبره‌ای حتی به مخیله‌اش چنین سخنی را نمی‌توانست برای چنین شخصیتی نه تنها نگارش بلکه پیشنهاد کند! امام راحل تنها شخصیتی است که می‌تواند در چنین روزی، با چنین سخنانی، سینما را به چالش بکشد. دفاع از هنری که توان هدایت جامعه را دارد مشروط به دوری از ابتذال و فحشا و بالاخص در میان جامعه‌ای که زاویه شدیدی با «سینما» داشتند فقط و فقط از این بزرگوار برمی‌آمد و چه زیبا این بزرگوار نطق کرد. سخنان مدافعان ظاهری اخلاق را در جامعه فعلی ببینید که چگونه با ذات سینما به مخالفت برخاسته‌اند و هر روز کارکردهای مثبت سینما را به بهانه ابتذال عده‌ای قلیل به مسلخ می‌برند!
پیشنهاد‌دهندگان ثبت روز ۲۱ شهریور به عنوان روز سینما «که حال به ضمایم تقویم رفته است» قطعا دارای دلایل زیادی هستند که از این هنر رسانه (صنعت نمی‌گویم چون معتقدم سینما در ایران کارکرد صنعتی ندارد) در ثبت این روز بهره برده‌اند و جای قدردانی دارد اما به نظر نگارنده روز اصلی سینمای نوین ایران که همان دهه اولش (دهه ۶۰) به تمامی تاریخ ۸۰ ساله سینما (۱۲۷۹ تا ۱۳۵۷هـ . ش) برتری دارد همان روز ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ است که اگر آن جمله تاریخی از این بزرگمرد تاریخ به زبان جاری نمی‌شد، دیگر نه از تاک نشانی می‌ماند و نه از تاکنشان! از قدیم هم گفته‌اند که مردان بزرگ قادر به کارهای بزرگ هستند و بحق سینمای بزرگ و نجیب ایران اسلامی مدیون بزرگمردی است که در یک روز تاریخی سینمای نوین ایران را در تاریخ ماندگار کرد.
به احترام این بزرگمرد تاریخ ایران اسلامی تمام ما، تمام‌قد بایستیم ...
کارشناس سینما
دیدگاه تان را بنویسید