دیدگاه جلالالدین کزازی درباره غلطهای مسطلح زبان فارسی در میان مردم/ زبان شالوده منش و اندیشه است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
فرهنگستان اگر در کاری که میباید کند، کوتاهی میورزد، نکتهای است که من نمیتوانم درباره آن سخن بگویم چون من نه هموند فرهنگستانم و نه چند سالی است که پیوندی با آن دارم. آنچه من میتوانم گفت این است که ارزشهایی که گفته شده به دریغ میباید گفت که در زبان کاربردی گسترده یافته است این کاربرد گسترده هم به رسانهها باز میگردد. اگر رسانهها قاصی نغز ناب درست به آیین را به کار بگیرند خواه ناخواه واژگان بهنجار بدان سان که میسزد به کار گرفته خواهد شد. زیرا لغزشها در زبان از نگاهی فراخ میتوان گفت به تودههای مردم باز میگردد که نمیتوانند ریخت و ساخت درست و بهنجار واژه را از ساخت و ریخت نابه هنجار آن باز بشناسند. پس اگر رسانهها این پروا را ندارند دست کم فرهیختگان، دانش آموختگان، نویسندگان، سخنوران و همه کسانی که به شیوهای آگاهانه، دانشورانه با زبان پیوند دارند، میباید که بیش از پیش پروای زبان را داشته باشند و بکوشند که واژگان را بدان سان که میشاید به کار بگیرند و هر جا نیاز میافتد در این باره بگویند، بنویسند که این واژه را میباید در این ریخت به کار برد نه در آن ریخت. بدین سان به هر روی در قلمروی تنگتر
میتوان به زبان فارسی یاری رسانید. زبان فارسی متعلق به همه ایرانیان است و هرگز نمیتوان نهادی، گروهی، انجمنی، سازمانی را به تنهایی در پاسداشت زبان پارسی کارساز و پاسخگو دانست. زبان بیاندام، کژمژ، آشفته به ناچار اندیشهای فرهنگی همساز و همسان با خود را در پی خواهد آورد. خواست من از این سخن آن است که لغزش، کژی، نارسایی تنها در تنگنای زبان نمیماند و به پهنههای دیگر مانند فرهنگ و اندیشه حتی منش راه میدارد. پس نیاندیشیدن به زبان، نیاندیشیدن به چیستی فرهنگی و منشی و اندیشهای ایرانی خواهد بود. زبان تنها ابزار پیوند و گفت و گو در میانه کسان نیست، میتوانم گفت زبان شالوده ریز فرهنگ منش و اندیشه است. مردمی که پروای زبان خویش را به شایستگی نمینهند به درستی پروای خویشتن را نمیدارند.
دیدگاه تان را بنویسید